KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 8 - Sayı: 15

NEO-LİBERALİZM TARTIŞMALARI ÇERÇEVESİNDE KAMU YÖNETİMİNİN DÖNÜŞÜMÜ: TÜRKİYE PRATİĞİ

Tahir BAYSAL
Sayfa
171–195
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçta, neo-liberalizmin kamu yönetimi üzerinde belirgin bir dönüştürme etkisi olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Liberalizmin devlet yapılanması üzerindeki dönüştürücü etkisi her dönemde hissedilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle 1980 sonrası dönemde uygulanmaya başlanan neo-liberal politikalar, ülkelerin ekonomik, siyasal, sosyal ve hukuki yapılanmalarına doğrudan etkide bulunarak, kamu yönetimi düzeneğini dönüştürmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçta, neo-liberalizmin kamu yönetimi üzerinde belirgin bir dönüştürme etkisi olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Liberalizm · küreselleşme · yönetişim

Özet

Liberalizmin devlet yapılanması üzerindeki dönüştürücü etkisi her dönemde hissedilmektedir. Özellikle 1980 sonrası dönemde uygulanmaya başlanan neo-liberal politikalar, ülkelerin ekonomik, siyasal, sosyal ve hukuki yapılanmalarına doğrudan etkide bulunarak, kamu yönetimi düzeneğini dönüştürmektedir. Bu süreçte kamu yönetimi yapılanması içinde yer alan kurum ve kuruluşların yapısı ve işleyişi de yeniden tanımlanmakta ve bazı yeni kurumsal yapılar oluşturulmaktadır. Bu değişim ve dönüşüm sürecinin temel dinamikleri küreselleşme, yerelleşme, yönetişim, özelleştirme ve idari reformlar olarak sıralanabilir. Sürecin kamu yönetimi bilimi açısından doğurduğu sonuç ise yeni yaklaşımların ortaya çıkmasıdır. Bu süreç doğal olarak tartışmaları da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, neo-liberalizm üzerinden yürütülen tartışmalara yer vererek, Türkiye örneği üzerinden bir değerlendirme yapmak amaçlanmıştır. Sonuçta, neo-liberalizmin kamu yönetimi üzerinde belirgin bir dönüştürme etkisi olduğu görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYSAL, T. (2017). NEO-LİBERALİZM TARTIŞMALARI ÇERÇEVESİNDE KAMU YÖNETİMİNİN DÖNÜŞÜMÜ: TÜRKİYE PRATİĞİ. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 15, 171–195. https://ajindex.com/articles/213294

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Akıncı, Müslüm, (1999). Bağımsız idari otoriteler ve ombudsman, Ankara:
  2. Beta Yayınları.
  3. Alkan, Haluk, (2005).
  4. Türk işadamları ve liberal düşünce, Murat Yılmaz (ed). Modern Türkiye’de siyasi düşünce Cilt 7 Liberalizm içinde (ss.356–361) İstanbul:
  5. İletişim Yayınları.
  6. Andiç, Fuat, (1992). Privatization, theory and policy, New York: UNIDO (United Nations Development Programme). Arslan, Zühtü, (2005). Türkiye’de liberal düşüncenin önündeki engeller, Murat Yılmaz (ed). (2005). Modern Türkiye’de siyasi düşünce Cilt 7 Liberalizm içinde (ss.232–236). İstanbul:
  7. İletişim Yayınları.
  8. Aslaner, Abdullah, (2006). Kamu idaresinde yeniden yapılanma çalışmaları, Türk İdare Dergisi, 453, 47–67.
  9. Atmaca, Yıldız, (2013). Optimal belediye büyüklüğü ve yeni Büyükşehir Belediye Yasası, Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 3(2), 168-184.
  10. Bayramoğlu, Sonay, (2005). Yönetişim zihniyeti Türkiye’de üst kurullar ve siyasal iktidarın dönüşümü, İstanbul:
  11. İletişim Yayınevi.
  12. Bayramoğlu, Sonay, (2000). Küreselleşmenin yeni siyasal iktidar modeli: Yönetişim, Praksis, 7, 85–116.
  13. Baecher, Jean, (1986). Kapitalizmin kökenleri, (Çev: Mehmet Ali Kılıçbay). Ankara:
  14. İmge Kitabevi.
  15. Christensen, Tom & Legried, Per (2002). Transforming governance in the new millennium, Tom Christensen and Per Legreid (Ed.). New public management içinde (ss. 301-311), England: Ashgate. Collin, Peter H. (2003).
  16. Dictionary of economics, London: A & C Black Publishers.
  17. Çavdar, Tevfik, (1992). Türkiye’de liberalizm (1860–1990). Ankara:
  18. İmge Kitabevi.
  19. Demarigny, F. (1996). Independent administrative authorities in France and the case of the French Council for Competition, G. Majone (der.). Regulating Europe içinde (ss. 157–179), London: Routledge. Duby, G. (1991).
  20. Erkek ortaçağ, İstanbul:
  21. Ayrıntı Yayınları.
  22. Erdoğan, Mustafa, (1998).
  23. Liberal toplum liberal siyaset, Ankara:
  24. Siyasal Kitabevi.
  25. Erdoğan, Mustafa, (2005). Liberalizm ve Türkiye’deki serüveni, Murat Yılmaz (ed). Modern Türkiye’de siyasi düşünce Cilt 7 liberalizm içinde, (ss.23-40), İstanbul:
  26. İletişim Yayınları.
  27. Friedman, M. (1988). Kapitalizm ve özgürlük, (Çev. Doğan Erberk ve Nilgün Himmetoğlu), İstanbul:
  28. Altın Kitaplar Matbaası. Fukuyama, F., (1999).
  29. Tarihin sonu ve son insan, İstanbul:
  30. Gün Yayıncılık. Giddens, Anthony (2004). Modernliğin sonuçları, (Çev. Ersin Kuşdil), İstanbul:
  31. Ayrıntı Yayınları.
  32. Gözler, Kemal, (2013). 6360 Sayılı Kanun hakkında eleştiriler: Yirmi dokuz ilde il özel idareleri ve köylerin kaldırılması ve ilçe belediyelerinin büyükşehir ilçe