KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Journal of Yasar University / 2014 / Cilt: 9 - Sayı: 33

Osmanlı imparatorluğu'nun son döneminde bürokratik elitin modernleşme çabaları ve misyonerlik faaliyetleri

Modernization attempts of the bureaucratic elite and missionary activities during the late period of the ottoman empire

F. Orkunt CANYAŞ
Sayfa
5674–5691
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu homojen millet yaratma fikri erken Cumhuriyet dönemini politikalarının temel felsefesi olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşünü önlemek amacıyla yönetici sınıf olan bürokratik elit 19. yüzyılda ciddi bir modernleşme süreci başlatmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat modernleşme sürecine paralel olarak kurulan Protestan misyoner okulları genelde etnik milliyetçiliğin özelde Ermeni milliyetçiliğinin yayılmasında önemli bir rol oynadı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu homojen millet yaratma fikri erken Cumhuriyet dönemini politikalarının temel felsefesi olmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşünü önlemek amacıyla yönetici sınıf olan bürokratik elit 19. yüzyılda ciddi bir modernleşme süreci başlatmıştır. Fakat modernleşme sürecine paralel olarak kurulan Protestan misyoner okulları genelde etnik milliyetçiliğin özelde Ermeni milliyetçiliğinin yayılmasında önemli bir rol oynadı. Buna tepki olarak son dönem Osmanlı bürokratik elit etnik milliyetçilikleri bertaraf edip homojen bir millet yaratmaya çalıştılar. Bu homojen millet yaratma fikri erken Cumhuriyet dönemini politikalarının temel felsefesi olmuştur.

Abstract

The bureaucratic elite of the Ottoman Empire initiated a modernization process during the 19th century in order to prevent the decline of the Empire. However, the Protestant missionary schools that were established as part of the modernization process played a significant role for strengthening ethnic nationalism in general and Armenian nationalism in particular. As a reaction to the rise of ethnic nationalism, the bureaucratic elite tried to create a homogeneous nation thorugh eliminating ethnic nationalisms. This idea of creating a homogeneous nation has been the basic philosophy of the early Republican era.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CANYAŞ, F. O. (2014). Osmanlı imparatorluğu'nun son döneminde bürokratik elitin modernleşme çabaları ve misyonerlik faaliyetleri. Journal of Yasar University, Cilt: 9 - Sayı: 33, 5674–5691. https://ajindex.com/articles/212752

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (28)

  1. Ahmad, F. (2005). Modern Türkiye’nin Oluşumu, (4. Basım).İstanbul:Kaynak Yayınları.
  2. Ahmad, F.(2007). Bir Kimlik Peşinde Türkiye, (2. Basım). (Çev.Sedat Cem Karadereli), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  3. Akşin, S. (1987). Jön Türkler ve İttihat Terakki. İstanbul:
  4. Remzi Kitabevi.
  5. Anderson, B. (1983).Imagined Communities: Reflections of the Origins and spread of Nationalism. London: Verso Editions and New Left Books. Aydemir, Ş. S.(2011). Makedonya'dan Ortaasya'ya:Enver Paşa: İstanbul: Remzi Kitabevi.(Cilt 1). Berkes, N.(1978). Türkiye’de Çağdaşlaşma, İstanbul:
  6. Doğu-Batı Yayınları.
  7. Connor, W. (1984). Eco or ethno nationalism? Ethnic and Racial Studies, 7(3): 342-359.
  8. Eryılmaz, B. (1996). Osmanlı Devletinde Gayrimüslim Tebaanın Yönetimi, İstanbul:Risale Yayınları.
  9. Faroqhi, S. (1994). Osmanlı’da Kent ve Kentliler. İstanbul:
  10. Tarih Vakfı Yurt Yayınları,
  11. Gellner, E. (1983). Nations and Nationalism. Ithaca ve New York: Cornell University Press. Georgeon,F.(1996). Türk Milliyetçiliğinin Kökenleri Yusuf Akçura (1876-1935). İstanbul:
  12. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  13. Gordon, L. J. (1932).American Relations with Turkey. 1830-1930:
  14. An Economic İnterpretation, Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
  15. Güngör, E. (1999). Türkiye’de Misyoner Faaliyetleri. İstanbul:
  16. Ötüken Yayınları.
  17. Heper, M. (2006). Türkiye Siyaset Sözlüğü: Siyaset, Toplum ve Kültür. Ankara:
  18. Doğu Batı Yayınları.
  19. Hobsbawn, E.(1990). Nations and Nationalism since 1780. Cambridge: Cambridge University Press.
  20. Karpat, K.(1972). The Transformation of Ottoman State, 1789-1908.International Journal of Middle East Studies, 3 (3): 243-281.
  21. Keyder, Ç. (2003). Türkiye Demokrasisinin Ekonomi Politiği. İrvin C. Shick ve E. Ahmet Tonak (Ed.), Geçis Sürecinde Türkiye, İstanbul: Belge Yayınları. Keyder,Ç. (2004) Türkiye’de Devlet ve Sınıflar. İstanbul:
  22. İletişim Yayınları.
  23. Kıray, E. (1993). Osmanlı’da Ekonomik Yapı ve Dış Borçlar. İstanbul:
  24. İletişim Yayınları.
  25. Kieser, H. L. (2005).Iskalanmış Barış: Doğu Vilayetlerinde Misyonerlik, Etnik Kimlik ve Devlet 1839- 1938, (Çev. Atilla Dirim), İstanbul:İletişim Yayınları.
  26. Kinross, P. (1964).Atatürk:The Rebirth of a Nation. London:Weindenfeid and Nicholson. Kocabaşoğlu, U. (2000). Anadolu’daki Amerika: Kendi Belgeleriyle 19. Yüzyılda Osmanlı İmaparatorluğu’ndaki Amerikan Misyoner Okulları. (3. Baskı), Ankara:
  27. İmge Kitabevi.
  28. Kohn, H.(1967). The Idea of Nationalism. New York: Collier-Macmillan. Küçükömer, İ. (1994).Düzenin Yabancılaşması.İstanbul:Bağlam Yayınları. Mar