Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTürkiye’nin neoliberalizm deneyimini otoriter devlet biçiminin inşaası ve konsolidasyonu olarak görmek ise, 1980’den AKP iktidarına uzanan sürekliliği tespit edebilmeyi sağlamaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, neoliberalizm ve otoriteryanizm arasındaki ilişkiyi Poulantzas’ın otoriter devlet biçimi kavramsallaştırması zemininde anlamlandırmaya çalışmaktadır. Poulantzas’ın otoriteryanizmi bir devlet biçimi olarak kapitalizmin güncel aşamasında “yeni normallik” olarak işaret edişinin, günümüz siyasal atmosferini açıklamak için işlevsel olduğu savunulmakta ve Türkiye’de neoliberalizmin yaklaşık 40 yıllık tarihi birikim rejimleri dönemlendirmesine dayanarak otoriter devlet biçiminin inşaası ve konsolidasyonu olarak yorumlanmaktadır. Poulantzas’ın çerçevesi bugün dünya genelinde tespit edilebilir bir olgu olarak otoriterleşmeyi siyasal figürlerin kişisel/ideolojik eğilimlerinin ötesinde sınıfsal ilişkiler zemininde kavramaya olanak tanımaktadır. Bir devlet biçimi olarak otoriteryanizm, kapitalizmin güncel aşamasında devletin istisnai araçları olağanlaştırma eğilimini anlamlandırmak için de açıklayıcıdır. Türkiye’nin neoliberalizm deneyimini otoriter devlet biçiminin inşaası ve konsolidasyonu olarak görmek ise, 1980’den AKP iktidarına uzanan sürekliliği tespit edebilmeyi sağlamaktadır.
Abstract
This article attempts to elaborate the relationship between neoliberalism and autoritarianism through Poulantzas’s conceptualisation of authoritarian statism. It argues that Poulantzas’ emphasise of autoritarianism as a form of state corresponding to “new normality” of current stage of capitalism, provides a functional base to analyse today’s political atmospher and based on accumulation regimes, the article interprets the 40-years period of neoliberalism in Turkey as the rise and consolidation of authoritarian statism. Poulantzas’s framework allows to grasp the authoritarianism which is a worldwide pheneomenon today, on the base of class relations, rather than political figures’ individual and ideological positions. Besides, authoritarianism understood as a form of state in current stage of capitalism helps to explain states’ policies to normalize exceptional means. In addition to that, elaborating Turkish neoliberal experience as the formation and consolidation of authoritarian form of state allows us to elucidate the historical continuity from 1980 to AKP.