Dergiler / Mülkiye Dergisi / 2015 / Cilt: 39 - Sayı: 3

Türkiye’de Kadın İstihdamı ve Sosyal Refah Uygulamaları

-

Sayfa
245–270
Yayın Tarihi
2015-10-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, cinsiyetçi işbölümü de pekiştirilmiş olmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu yazının amacı sosyal yardımlar, erken çocukluk bakım ve eğitim hizmetleri ve yaşlı ve engelli bireylere yönelik hizmetler temelinde sosyal refah uygulamalarının kadınların istihdamı üzerindeki etkisini tartışmaktır.İfade edilen amaç doğrultusunda İş Kanunu ve Memur Kanunu, hükümet tarafından hazırlanan 10.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kalkınma Planı, Ulusal İstihdam Stratejisi, 2010 yılında yayınlanan Başbakanlık Genelgesi, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı bütçeleri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, cinsiyetçi işbölümü de pekiştirilmiş olmaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Kadın istihdamı · çocuk bakım sorumluluğu · yaşlı ve engelli bireylerin bakımı

Özet

Bu yazının amacı sosyal yardımlar, erken çocukluk bakım ve eğitim hizmetleri ve yaşlı ve engelli bireylere yönelik hizmetler temelinde sosyal refah uygulamalarının kadınların istihdamı üzerindeki etkisini tartışmaktır.İfade edilen amaç doğrultusunda İş Kanunu ve Memur Kanunu, hükümet tarafından hazırlanan 10. Kalkınma Planı, Ulusal İstihdam Stratejisi, 2010 yılında yayınlanan Başbakanlık Genelgesi, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı bütçeleri incelenmiştir. Türkiye’de kadın istihdamının durumunun anlaşılabilmesi için ulusal ve uluslararası veriler ele alınmıştır. İstihdamda karşılaştırmalı bir tablo sunabilmek için de İspanya, Fransa, Hollanda, İsveç’e ait verilerden faydalanılmıştır.Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana, erkeğin çalıştığı kadının ise haneiçi tüm sorumlulukları yerine getirdiği bir aile modeli toplumsal hayatın her alanında hâkimdir. 12 yılı aşkın süredir iktidarda olan AKP hükümeti ile aile temelli anlayış tüm sosyal hizmetlerin ve yardımların ana unsuru haline gelmiştir. Diğer taraftan, aileye yapılan bu vurguya rağmen, verilen destekler çok yetersiz olduğundan yalnızca anneler değil, geniş ailenin diğer kadın bireyleri de çocukların ve yaşlı/engelli/hasta bireylerin bakımını üstlenmek durumunda kalmaktadırlar. Hükümet son yıllarda kadınların istihdamının arttırılmasını önemli bir politik hedef olarak gündemine almıştır. Ancak, kadınların istihdama katılımının önündeki en büyük engellerden olan bakım sorumluluğunu çözmek yerine, esneklik adı altında yarı-zamanlı çalışmayı norm haline getirme çabası içindedir. Yani kadınların hem çalışması hem de haneiçindeki tüm bakım üstlenmeleri beklenmektedir. Böylelikle kadın istihdamında yalnızca sayısal bir artışın yakalanması hedeflenirken, işlerin niteliği ve getirileri ikinci plana atılmaktadır. Ayrıca, cinsiyetçi işbölümü de pekiştirilmiş olmaktadır.

Abstract

The aim of this article is discussing effects of social welfare implementations, including social aids, early child care and education services, and services for old/handicapped people, on woman’s employment.Within the frame of mentioned goal the Labor Law, Civil Servants’ Law, 10th Development Plan, National Employment Strategy Document, Curricular Notice prepared by the Prime Ministry on 2010, and budgets of the Ministry of Family and Social Policies and the Ministry of National Education were analyzed. To be able to present situation of woman’s employment in Turkey, national and international statistics were taken into account. Furthermore, figures belonged to Spain, France, Netherllands and Sweden were used to present a comparative picture.From the establishment of the Turkish Republic, bread-winner family model has been taken as basis in every area of social life. By means of the AKP government, ruling Turkey for more than 12 years, familialism has become key element of all social services and aids. Yet, despite the emphasis on family, not only mothers but also female members of extended family have to shoulder care of children, and elder/handicapped people because of insufficient supports. The government has taken issue of increasing women’s employment into its agenda as a significant political object. However, instead of providing necessary services to be able solve problem of low woman’s employment, it tries to make part-time work as a norm. In other words, women are expected to work and execute care and other household responsibilities together. As a result, a quantitative increase has been targeted while quality and returns of jobs have been neglected. Moreover, gendered division of labor has strengthened

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SOYSEÇKİN, İ. (2015). Türkiye’de Kadın İstihdamı ve Sosyal Refah Uygulamaları. Mülkiye Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 3, 245–270. https://ajindex.com/articles/211378

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Akduran Ö (2012). Hane Devlet Piyasa: Kadın Emeği ve Sosyal Politikalar Bağlamında Cinsiyetlendirilmiş Bütçe. İstanbul: Sosyal Araştırmalar Vakfı. Alwis R de S (2011). Examining Gender Stereotypes in New Work/family Reconciliation Policies: The Creation of New Paradigm for Egalitarian Legislation. Duke Journal of Gender Law and Policy, 18, 305-334.
  2. Ağartan T I (2012). Toplumsal Cinsiyet ve Sağlık Reformu: Politikalar ve Etkileri. İçinde: S Dedeoğlu ve A Y Elveren (der), Türkiye’de Refah Devleti ve Kadın, Ankara:
  3. İletişim. Bettio F ve Plantenga J (2004). Comparing Care Regimes in Europe. Feminist Economics, 10(1), 85-113.
  4. Budig M and England P (2001). “The Wage Penalty for Motherhood”, American Sociological Review, 66(2), 204-225.
  5. Buğra A (2008).
  6. Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye’de Sosyal Politika. İletişim Yayınları,
  7. İstanbul.
  8. Buğra A (2012). Türkiye’nin Değişen Refah Rejimi: Neoliberalizm, Kültürel Muhafazakârlık ve Yeniden Tanımlanan Toplumsal Dayanışma. İçinde: S Dedeoğlu ve A Y Elveren (der), Türkiye’de Refah Devleti ve Kadın, Ankara:
  9. İletişim. Buğra A (2013). Giriş. İçinde: A Buğra ve Y Özkan (der), Akdeniz’de Kadın İstihdamının Seyri, İstanbul: İletişim Yayınları.
  10. Buğra A ve Keyder Ç (2006). The Turkish Welfare Regime in Transformation. Journal of European Policy, 16(3), 211-228. Buğra A ve Keyder Ç (2006a). Önsöz. İçinde: A Buğra ve Ç Keyder (der), Sosyal Politika Yazıları, İstanbul:
  11. İletişim Yayınları.
  12. CEDAW (2014). http://www.un.org/womenwatch/daw/cedaw/cedaw.htm (22.09.2014)
  13. CEDAW Gölge Raporu (2010). http://www2.ohchr.org/english/bodies/cedaw/docs/ngos/FWAT_Turkey46.pdf (22.09.2014)
  14. Connell R W (1990).
  15. The State, Gender, and Sexual Politics. Theory and Society, 19(5), 507-544.
  16. Daly M ve Lewis J (2000). “The Concept of Social Care and the Analysis of Contemporary Welfare States”, British Journal of Sociology, 51(2), 281–298.
  17. Dedeoğlu S ve Elveren A Y (2012). Giriş: Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet, Toplum ve Refah Devleti. İçinde: S Dedeoğlu ve A Y Elveren (der), Türkiye’de Refah Devleti ve Kadın, Ankara:
  18. İletişim. Dedeoğlu S (2012). Tükiye’de Refah Devleti,Toplumsal Cinsiyet ve Kadın İstihdamı. İçinde: S Dedeoğlu ve A Y Elveren (der), Türkiye’de Refah Devleti ve Kadın, Ankara:
  19. İletişim. Dedeoğlu S (2013). Veiled Europeanisation of Welfare State in Turkey: Gender and Social Policy in the 2000s. Women’s Studies International Forum, 41, 7-13.
  20. Ecevit Y (2012).
  21. Feminist Sosyal Politika Bağlamında, Türkiye’de Çocuk Bakımı ve Eğitimi’ne İki Paradigmadan D