Dergiler / Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi / 2008 / Cilt: 23 - Sayı: 4

ÇEŞİTLİ YAPI TİPLERİ İÇİN İZİN VERİLEBİLİR FARKLI OTURMA SINIRLARININ DERİN KİRİŞ MODELİ İLE BELİRLENMESİ

Sayfa
0
Yayın Tarihi
2013-02-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan analizler sonucunda, çerçeveli ve yığma yapılar için izin verilebilir farklı oturma sınırları, çeşitli yapısal hasar seviyelerine karşılık gelen açısal çarpılma değerleri cinsinden ifade edilerek güncellenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Zemin-yapı etkileşimi problemlerinde, temellerde oluşan farklı oturmalar, hasarlarda etkin olan faktörlerin başında gelir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sebeple, özellikle 1950’li yıllardan itibaren, birçok araştırmacı tarafından izin verilebilir hareket sınırlarını belirleyen kriterler ortaya konmaya çalışılmış, fakat özellikle problemi etkileyen çok sayıda değişken sebebiyle bu kriterler üzerinde tam bir anlaşma sağlanamamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan analizler sonucunda, çerçeveli ve yığma yapılar için izin verilebilir farklı oturma sınırları, çeşitli yapısal hasar seviyelerine karşılık gelen açısal çarpılma değerleri cinsinden ifade edilerek güncellenmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Farklı oturmalar · açısal çarpılma · zemin-yapı etkileşimi.

Özet

Zemin-yapı etkileşimi problemlerinde, temellerde oluşan farklı oturmalar, hasarlarda etkin olan faktörlerin başında gelir. Bu sebeple, özellikle 1950’li yıllardan itibaren, birçok araştırmacı tarafından izin verilebilir hareket sınırlarını belirleyen kriterler ortaya konmaya çalışılmış, fakat özellikle problemi etkileyen çok sayıda değişken sebebiyle bu kriterler üzerinde tam bir anlaşma sağlanamamıştır. Bu çalışmada, öncelikle literatürdeki izin verilebilir farklı oturma tanımları ve bu tanımlara ilişkin sınırlar gözden geçirilmiş, ardından çok sayıda vaka analizi Burland ve diğerleri [1] tarafından önerilen hasar seviyeleri ve derin kiriş modeli [2] ışığında incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda, çerçeveli ve yığma yapılar için izin verilebilir farklı oturma sınırları, çeşitli yapısal hasar seviyelerine karşılık gelen açısal çarpılma değerleri cinsinden ifade edilerek güncellenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKBAŞ, S. O. (2013). ÇEŞİTLİ YAPI TİPLERİ İÇİN İZİN VERİLEBİLİR FARKLI OTURMA SINIRLARININ DERİN KİRİŞ MODELİ İLE BELİRLENMESİ. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 4, 0. https://ajindex.com/articles/20925

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Burland, J. B., Broms, B.B ve DeMello V. F. B., “Behavior of Foundations and Structures: State of the Art Report”, 9th International Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, Tokyo, 2, 495-546, 1977.
  2. Burland, J. B. ve Wroth, C. P., “Settlement of Buildings and Associated Damage”, Conference on Settlement of Structures, Cambridge, 611-, 1974.
  3. Wahls, H. E., “Tolerable Settlements of Buildings”, ASCE Journal of Geotechnical Engineering Division, Cilt 107, No 11, 1489-, 1981.
  4. Boscardin, M. D. ve Cording, E. J., “Building Response to Excavation-Induced Settlement”, ASCE Journal of Geotechnical Engineering, Cilt 115, No 1, 1-21, 1989.
  5. Skempton, A. W. ve MacDonald, D. H., “The Allowable Settlements of Buildings”, Proceedings of Institution of Civil Engineers, Cilt 5, 727-768, 1956.
  6. Polshin, D. E. ve Tokar, R. A., “Maximum Allowable Non-Uniform Settlement of Structures”, 4th International Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, London, 1, 402-405, 1957.
  7. Bjerrum, L., “Discussion in Section VI”, 3rd European Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, Wiesbaden, 2, 135-, 1963.
  8. Grant, R., Christian, J. T. ve Vanmarcke, E. H., “Differential Settlement of Buildings”, ASCE Journal of Geotechnical Engineering Division, Cilt 100, No 9, 973-991, 1974. O’Rourke, T. D., Cording, E. J. ve Boscardin, M. D., “Ground Movements Related to Braced Excavation and Their Influence on Adjacent Structures”, Report DOT-TST-76T-22, U.S. Department of Transportation, Washington, D. C., - Day, R. W., “Differential Movement of Slab-On- Grade Structures”, ASCE Journal of Performance of Constructed Facilities, Cilt 4, No 4, 236-242, 1990.
  9. Boone, S. J., “Ground-Movement Related Building Damage”, ASCE Journal of Geotechnical Engineering, Cilt 122, No 11, -896, 1996.
  10. Timoshenko, S., Strength of Materials, D. Van Nostrand, London, 1957.
  11. Fjeld, S., “Settlement Damage to a Concrete- Frame Structure”, 1st European Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, Wiesbaden, 1, 37-45, 1963.
  12. Thornburn, S. ve McVicar, R. S. L., “Performance of Buildings Founded on River Alluvium”, Conference on Settlement of Structures, Cambridge, 425-442, 1974.
  13. Vargas, M. ve Silva, F. P., “Settlement of Tall Buildings in Sao Paulo and Santos”, Panamerican Regional Conference on Tall Buildings, Porto Alegre, 1973.
  14. Burhouse, P., “Composite Action Between Brick Panel Walls and Their Supporting Beams”, Proceedings of Institution of Civil Engineers, Cilt 43, 175-194, 19