Dergiler / Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Engelli Çocuğa Sahip Ebeveynlerde Bakım Veren Yükü ve Depresyon Durumlarının İncelenmesi

Sayfa
302–309
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Bakım veren ebeveynlerin %78’inin anne, %22’sinin baba olduğu, bakım verilen çocukların %63’ünün kız, %37’sinin erkek olduğu saptandı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Çalışma engelli çocuğa sahip ebeveynlerin bakım veren yükü ve depresyon durumlarını belirlemek amacıyla planlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı olarak yapılan araştırmanın örneklemini 15 Haziran – 15 Ağustos 2018 tarihleri arasında çocuklarını özel eğitim merkezine getiren, okuma-yazma bilen ve araştırmaya katılmayı kabul eden 100 ebeveyn oluşturdu.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Bakım veren ebeveynlerin %78’inin anne, %22’sinin baba olduğu, bakım verilen çocukların %63’ünün kız, %37’sinin erkek olduğu saptandı.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Engelli çocuk · Bakım yükü · Depresyon

Özet

Amaç: Çalışma engelli çocuğa sahip ebeveynlerin bakım veren yükü ve depresyon durumlarını belirlemek amacıyla planlandı. Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı olarak yapılan araştırmanın örneklemini 15 Haziran – 15 Ağustos 2018 tarihleri arasında çocuklarını özel eğitim merkezine getiren, okuma-yazma bilen ve araştırmaya katılmayı kabul eden 100 ebeveyn oluşturdu. Veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda hazırlanan Sosyo-demografik özellikleri içeren veri toplama formu, Bakım Verme Yükü Ölçeği ve Beck Depresyon Envanteri kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesi yüzdelik ve frekans dağılımları yapılarak incelendi. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki kıyaslamalar Mann Whitney U ve ü Kruskal Wallis testleri ile, bakım yükü ve depresyon durumları arasındaki ilişki ise Spearman kolerasyon analizi ile yapıldı. Bulgular: Bakım veren ebeveynlerin %78’inin anne, %22’sinin baba olduğu, bakım verilen çocukların %63’ünün kız, %37’sinin erkek olduğu saptandı. Anne ve babaların bakım yükü puanları arasında anlamlı bir fark olmadığı ancak depresyon durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu görüldü. Bakım veren babaların depresyon puanın annelerden daha yüksek olduğu saptandı. Ebeveynlerin hem bakım yükü hem de depresyon puanlarının ilk okul mezunu olanlarda daha yüksek olduğu saptandı. Ebeveynlerin bakım yükü ve depresyon puanları arasında da pozitif yönde bir ilişki olduğu, bakım veren yükü arttıkça depresyon puanının da orantılı olarak arttığı saptandı. Sonuç: Bakım sürecinde ailelerin psiko-sosyal desteğe ihtiyaç duyabilecekleri, duygusal paylaşımlar için destek grupları oluşturmak ve engelli çocuğun bakımı konusunda sağlık politikalarının geliştirilmesi ve sağlık çalışanları tarafından bu ebeveynleri destekleyici eğitimlerin uygulanmasının önem taşıdığı söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖREN, B., AYDIN, R. (2020). Engelli Çocuğa Sahip Ebeveynlerde Bakım Veren Yükü ve Depresyon Durumlarının İncelenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 302–309. https://ajindex.com/articles/207641

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. G. Karadağ, “Engelli Çocuğa Sahip Annelerin Yaşadıkları Güçlükler ile Aileden Algıladıkları Sosyal Destek ve Umutsuzluk Düzeyleri”, TAF Prev. Med. Bull., 2009
  2. Y. A. F Sevindik, E Deveci, A Demirok, “Engelli çocuğu olan kadınların demografik, psikosoyal ve engelli çocuğa ait doğumsal özelliklerinin incelenmesi”, Sağlık ve Toplum Dergisi, c. 16, ss. 38–47, 2006
  3. N. Ulutaşdemir, “Engelli Çocukların Eğitimi”, Fırat Sağlık Hizmetleri Derg., c. 2.5, ss. 119–130, 2007
  4. H. Yıldırım Sarı, “Zihinsel engelli çocuğu olan ailelerde aile yüklenmesi [Family burden on families of children with intellectual disability caring]”, C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Derg., 2007
  5. World Health Organization, “Who Global Disability Action Plan 2014-2021. Better Health For All People With Disability.”, World Health Organization, 2015. [Çevrimiçi]. Available at:
  6. S. Sarı, H. Y., & Altıparmak, “Ebe Ve Hemşirelerin Zihinsel Engelli Çocuklarla İlgili Bilgileri”, Oru. Hekim., c. 7, sayı 2, ss. 127–132, 2008
  7. P. Toseland, R.W., Smith, G., Mccallion, Handbook of social work practice with vulnerable and resilient populations. Columbia University Press, 2001
  8. D. Mignor, “Effectiveness of Use of Home Health Nurses to Decrease Burden & Depression of Elderly Caregivers”, J. Psychosoc. Nurs. Ment. Health Serv., 2000. [9] and B. W. S. Allender, J. A., “Clients In Home Health, Hospice, and Long-Term Settings.”, Community Heal. Nurs. Concepsts Pract. Lippincott, ss. 739–753, 2001
  9. Lidell Evy, “Family support—a burden to patient and caregiver”, Eur. J. Cardiovasc. Nurs., c. 1, ss. 149–152, 2002
  10. E. Özşenol, F., Işıkhan, V., Ünay, B., Aydın, H. İ., Akın, R., & Gökçay, “Engelli Çocuğa Sahip Ailelerin Aile İşlevlerinin Değerlendirilmesi”, Gülhane Tıp Derg., c. 45, sayı 2, ss. 156-164., 2003
  11. V. B. Damiani, “Responsibility and adjustment in siblings of children with disabilities: Update and review”, Fam. Soc., 1999
  12. M. Girli, A., Yurdakul, A., Sarısoy, M., & Özekes, “Zihinsel engelli ve otistik çocukların annebabalarına yönelik grup danışmanlığının depresyon, benlik saygısı ve tutumları üzerine etkisi.”, Saray Rehabil., c. 6, ss. 2-9., 2000
  13. E. M. İnci Fadime Hatice, “BAKIM VERME YÜKÜ ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇE’YE UYARLANMASI GEÇERLİLİK VE GÜVENİLİRLİĞİ”, Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilim. Derg., 2008
  14. S. H. Zarit, K. E. Ree