Dergiler / Yaşar Üniversitesi E-Dergisi / 2021 / Cilt: 16 - Sayı: 61

Makro İhtiyati Politikaların Kredi Büyümesini Sınırlamadaki Rolü: Türkiye Örneği

The Role of Macroprudential Policies on Controlling Credit Growth: The Case of Turkey

Sayfa
393–413
Yayın Tarihi
2021-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ampirik bulgular, Türkiye’de makro ihtiyati politika uygulamalarının kredi büyümesini sınırlayıcı etkisinin bulunduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Küresel finansal kriz sonrası dönemde, gelişmiş ülkelerin krizden çıkış için uyguladıkları niceliksel genişleme politikaları, gelişmekte olan ülkelere yönelik yoğun sermaye girişlerine neden olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ekonominin iç ve dış dengesinin farklılaşmasıyla biriken riskleri mevcut politika çerçevesi ile kontrol altına alamayan Türkiye, yeni politika bileşimini Kasım 2010’dan itibaren uygulamaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ampirik bulgular, Türkiye’de makro ihtiyati politika uygulamalarının kredi büyümesini sınırlayıcı etkisinin bulunduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Yapısal Kırılmalı Koentegrasyon Analizi · Finansal İstikrar · Makro İhtiyati Politika

Özet

Küresel finansal kriz sonrası dönemde, gelişmiş ülkelerin krizden çıkış için uyguladıkları niceliksel genişleme politikaları, gelişmekte olan ülkelere yönelik yoğun sermaye girişlerine neden olmuştur. Sermaye girişlerinin beraberinde getirdiği makro-finansal riskler karşısında politika otoriteleri, fiyat istikrarı ve finansal istikrar arasında çeşitli politika açmazları ile karşı karşıya kalmıştır. Fiyat istikrarı ve finansal istikrarın eş anlı sağlanmasında para politikasının ilave araçlarla desteklenme ihtiyacı, birçok gelişmekte olan ülkenin makro ihtiyati politika kullanımını arttırmalarına neden olmuştur. Türkiye de yoğun sermaye girişlerinin yol açtığı makro-finansal risklere maruz kalan yükselen piyasa ekonomileri arasındadır. Ekonominin iç ve dış dengesinin farklılaşmasıyla biriken riskleri mevcut politika çerçevesi ile kontrol altına alamayan Türkiye, yeni politika bileşimini Kasım 2010’dan itibaren uygulamaya başlamıştır. Bu doğrultuda geleneksel enflasyon hedeflemesi, fiyat istikrarına zarar vermeyecek şekilde finansal istikrarın tamamlayıcı bir araç olarak dahil edilmesiyle değiştirilmiş ve para politikası ile makro ihtiyati politika birlikte yürütülmüştür. Bu çalışma, Türkiye’de yeni politika bileşimi çerçevesinde uygulanan makro ihtiyati politikaların kredi büyümesindeki aşırılıkları kontrol altına almadaki etkinliği incelemektedir. Türkiye deneyimine ait literatürden farklı olarak, makro ihtiyati politikanın analizinde bir endeks oluşturulmuştur. Makro ihtiyati politika endeksi ile reel toplam kredi büyümesi arasındaki ilişki, 2010:11-2017:12 dönemini kapsayacak şekilde Johansen vd. (2000) yapısal kırılmalı koentegrasyon yaklaşımı kullanılarak tahmin edilmiştir. Ampirik bulgular, Türkiye’de makro ihtiyati politika uygulamalarının kredi büyümesini sınırlayıcı etkisinin bulunduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, söz konusu etkinin makro ihtiyati politika duruşunun sıkılaştırma derecesinin arttırılmasının ardından ortaya çıktığı görülmüştür.

Abstract

Following the global financial crisis, the quantitative easing policies implemented by developed countries to recover from the crisis led to large capital inflows into developing countries. In the face of macro-financial risks associated with capital flows, policy authorities had to deal with various policy dilemmas between price stability and financial stability. The need to support monetary policy with additional tools to ensure price stability and financial stability simultaneously has led many developing countries to increase in use of macroprudential policy. Turkey is also among the emerging market economies exposed to the macro-financial risks caused by large capital inflows. Unable to control the risks that accumulated due to the divergence between domestic demand and external demand, the Central Bank of the Republic of Turkey began to implement a new policy mix from November 2010. To this end, the conventional inflation targeting was modified by incorporating financial stability as a supplementary objective without prejudice to price stability and monetary policy was conducted together with macroprudential policy. This study investigates the effectiveness of macroprudential policies to control excesses in credit growth under the new policy mix in Turkey. Different from the literature on Turkish experience, an index is constructed to analyze macroprudential policy. By employing cointegration approach with structural breaks of Johansen et al. (2000) the relationship between macroprudential policy index and real total credit growth was estimated covering the period from November 2010 to December 2017. Our empirical findings indicated that macroprudential policy implementations in Turkey have had a limiting effect on credit growth. However, this effect emerged after the tightening of the macroprudential policy stance was increased.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İLHAN, A., ÖZDEMİR, M., ERYİĞİT, K. (2021). Makro İhtiyati Politikaların Kredi Büyümesini Sınırlamadaki Rolü: Türkiye Örneği. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 61, 393–413. https://ajindex.com/articles/194153

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Akinci, O. and Olmstead-Rumsey, J. 2015. “How Effective are Macroprudential Policies? An Empirical Investigation”, International Finance Discussion Papers, 1136. http://dx.doi.org/10.17016/IFDP.2015.1136
  2. Alam, Z., Alter, A., Eiseman, J., Gelos, G., Kang, H., Narita, M., Nier, E., and Wang, N. 2019. “Digging Deeper – Evidence on the Effects of Macroprudential Policies from a New Database”, IMF Working Paper, 19/66. Alper, K., Binici, M., Demiralp, S., Kara, H., and Özlü, P. 2018. “Reserve Requirements, Liquidity Risk, and Bank Lending Behavior”, Journal of Money, Credit and Banking, 50(4), 817-827. https://doi.org/10.1111/jmcb.12475
  3. Anh, P. T. H., Anh, T. T. X, Chi, V. T. K., Ha, L. H., Hai, T. N. M., Hong, D. T. B., Hung, N. M., Huong, H. L., and Tung, D. T. 2018. “Effectiveness of Macroprudential Policy through Lending Standard Channel: The Case of Vietnam”, in J. Ansari (ed.) Macroprudential Policies in SEACEN Economies, 89-116. Kuala Lumpur: The SEACEN Centre. Başçı, E. and Kara, H. 2011. “Financial Stability and Monetary Policy”, CBRT Working Paper, 11/08. Binici, M., Erol H., Kara, H., Özlü, P., and Ünalmış, D. 2013. “Interest Rate Corridor: A New Macroprudential Tool?”, CBT Research Notes in Economics, 2013-20. BRSA. 2017. 2016 Faaliyet Raporu. https://www.bddk.org.tr/ContentBddk/dokuman/hakkinda_0003_07.pdf, (Accessed: 01.09.2020)
  4. Bulut, U. 2015. “The Interest Rate Corridor as a Macroprudential Tool to Mitigate Rapid Growth in Credits: Evidence from Turkey”, Theoretical and Applied Economics, 4(605), 133-144.
  5. Bumin M. and Taşkın, F. D. 2016. “The Impact of Macro-Prudential Measures on Retail Loans: Evidence from Turkey”, International Journal of Contemporary Economics and Administrative Sciences, 5(1-2), 48-66. CBRT. 2010. Monetary and Exchange Rate Policy for 2011, Ankara. CBRT. 2011. Monetary and Exchange Rate Policy for 2012, Ankara. CBRT. 2014. Financial Stability Report, 19, Ankara. CBRT. 2018. Press Release on the Operational Framework of the Monetary Policy, 2018-21,
  6. Ankara.
  7. Cerutti, E., Claessens, S., and Laeven, L. 2015. “The Use and Effectiveness of Macroprudential Policies: New Evidence”, IMF Working Paper, 15/61. Cerutti, E., Claessens, S., and Laeven, L. 2018. The increasing faith in macroprudential policies, https://voxeu.org/article/increasing-faith-macroprudential-policies. (Accessed: 02.10.2020)
  8. Cerutti, E., Correa, R., Fiorentino, E., and Segalla, E. 2017. “Changes in Prudential Policy Instruments-A New Cross-Country Database”, Int