Dergiler / International Journal of Social Inquiry / 2018 / Cilt: 11 - Sayı: 1

PRUSA AD OLYMPUM’DAN (BURSA) BİR ODA MEZAR

A CHAMBER GRAVE FROM PRUSA AD OLYMPUM (BURSA)

Sayfa
203–254
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale kapsamında ayrıca, mezar mimarisi ve gömü gelenekleri açısından, mezarın Hellenistik Dönem Bithynia Bölgesi mezar geleneği içerisindeki yerinin irdelenmesi amaçlanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Prusa ad Olympum kenti, Hellenistik Dönem’de kurulmuş ve o dönemden itibaren yüzyıllar boyu gelişmiş ve sınırları genişlemiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Söz konusu döneme ait in situ olarak korunmuş olan bir oda mezar bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. 1969 yılında yapılan bir kurtarma kazısı sonucu gün ışığına çıkarılan bu mezar Hisariçi bölgesinin yaklaşık 400 m doğusunda yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Makale kapsamında ayrıca, mezar mimarisi ve gömü gelenekleri açısından, mezarın Hellenistik Dönem Bithynia Bölgesi mezar geleneği içerisindeki yerinin irdelenmesi amaçlanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bithynia · Prusa ad Olympum (Bursa) · Oda Mezar

Özet

Prusa ad Olympum kenti, Hellenistik Dönem’de kurulmuş ve o dönemden itibaren yüzyıllar boyu gelişmiş ve sınırları genişlemiştir. Bursa’nın Osmanlı yapıları oldukça iyi korunmuş olmasına karşın, antik dönem kentinin erken dönemlerine ait arkeolojik verilerimiz oldukça sınırlıdır. Söz konusu döneme ait in situ olarak korunmuş olan bir oda mezar bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. 1969 yılında yapılan bir kurtarma kazısı sonucu gün ışığına çıkarılan bu mezar Hisariçi bölgesinin yaklaşık 400 m doğusunda yer almaktadır. Keşfedildiği dönemden bugüne kadar geçen uzun zamana ve kent tarihi açısından taşıdığı büyük öneme rağmen, mezara az sayıdaki yayında, yüzeysel bir biçimde değinilmiştir. Bu çalışmada, adı geçen mezar, mimari özellikleri, yapı tekniği, gömü geleneği ve mezar odasında keşfedilen buluntularıyla beraber bütüncül olarak değerlendirilmektedir. Makale kapsamında ayrıca, mezar mimarisi ve gömü gelenekleri açısından, mezarın Hellenistik Dönem Bithynia Bölgesi mezar geleneği içerisindeki yerinin irdelenmesi amaçlanmaktadır.

Abstract

The ancient city of Prusa ad Olympum was first founded during Hellenistic Period and since then it has developed and extended through the centuries. Although, its Ottoman Period is relatively well preserved, the archaeological data about the early periods of Prusa ad Olympum is rather insufficient. A well preserved Hellenistic chamber grave about 400 m. eastward of Hisariçi (where the ancient city situated on) was unearthed during the rescue excavations in 1969. Despite the extended period of time from its discovery until now and its importance in terms of the city history, the tomb was rarely and undetailed mentioned in a few publications. The aim of the article is to discuss the architectural characteristics, building technique, burial customs and the grave goods of the tomb by using a holistic approach. The significance of the tomb in Bithynian burial tradition in the Hellenistic Period in terms of tomb architecture and burial customs will also be examined within the scope of the article.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MERT, İ. H., ŞAHİN, R., ALTIN, A. A. (2018). PRUSA AD OLYMPUM’DAN (BURSA) BİR ODA MEZAR. International Journal of Social Inquiry, Cilt: 11 - Sayı: 1, 203–254. https://ajindex.com/articles/192488

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Akok, Mahmut (1948). “Samsun İli Havza İlçesi’nin Lerdüge Köyü`nde Bulunan Tümülüsler”. Belleten, XII (48), 835-853.
  2. Altın, Ahmet Ali (baskıda). “Mezar Anıtları Işığında Hellenistik Dönem`de İznik”. Uluslararası UNESCO Dünya Mirası Olma Yolunda İznik Bildirileri. Alzinger, Wilhelm (1979). “Die Altertümer von Belevi”. Ephesos VI. Das Mausoleum von Belevi, Camillo Praschniker, Max Theuer (Der.), Wien: Rudolf M. Rohrer, 167-200.
  3. Anderson-Stoyanovic, Virginia (1987). “The Chronology and Function of Ceramic Unguentaria”. AJA, 91, 105-122.
  4. Arık, Remzi Oğuz (1934). “Karalar Hafriyatı”. TAD, II, 102-167.
  5. Bailey, Donald Michael (1975). Catalogue of the Lamps in the British Museum I. London: British Museum Publications. Başaran, Cevat (2011). “Parion 2009 Yılı Kazı ve Restorasyon Çalışmaları”. KST, 32/1, 283-300.
  6. Broneer, Oscar (1930). Terracotta Lamps. Corinth IV/2, Cambridge MA: Harvard University Press.
  7. Bruneau, Philippe (1980). “Aperçu sommaire sur la ceramique hellenistique”. Ceramiques Hellenistiques et Romaines/1. Paris: Annales Litteraires de L'Universite de Besonçon, 9-18.
  8. Bruneau, Philippe (1970a). L'Ilot de la Maison des Comediens. La Vaiselle. Delos 27, Paris: De Boccard. Bruneau, Philippe (1970b). “Tombes d’Argos”. BCH, 94, 437-531.
  9. Bruneau, Philippe (1965). Les Lampes. Delos 26, Paris: De Boccard. Bulba, Mustafa (2011). “Die Keramikfunde des Görükle Grabes”. MJH, I/1, 53-61.
  10. Carstens, Anne Marie (2002). “Tomb Cult on the Halikarnassos Peninsula”. AJA, 106, 391-409.
  11. Civelek, Aynur (2006). “Stratonikeia-Akdağ Nekropolisi’nden Bir Mezar”. Anadolu, 30, 47-64.
  12. Civelek, Aynur (2001). “Tralleis Nekropolisi Buluntuları Işığında Hellenistik ve Roma Dönemi Seramiği”. (Yayınlanmamış Doktora Tezi) Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  13. Corsten, Thomas (1993). Die Inschriften von Prusa ad Olympum II. Bonn: Dr. Rudolf Habelt GmbH. Çörtük, Ufuk (2007). “Kuzey Karia Akçay (Harpasos) Vadisi Mezar Mimarisi Hakkında Bir Araştırma”. Ankara Üniversitesi Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü Dergisi, III-IV Ulusal Arkeolojik Araştırmalar Sempozyumu, Anadolu/Anatolia, Ek Dizi No. 2 / Supplement Series Nr. 2, Zeynep Çizmeli Öğün, A. Kadir Binici, Muharrem Oral, Rahşan Tamsü Polat (Der.), Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 37-60
  14. Delemen, İnci (2004).
  15. Tekirdağ Naip Tümülüsü, İstanbul:
  16. Ege Yayınları.
  17. Deonna, Waldemar (1938). Le Mobilier Délien. Delos XXVIII, Paris: De Boccard. Dereboylu, Emel (2001). “Weissgrundige Keramik und Hellenistische Reliefbeche