Dergiler / Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi / 2016 / YBHD 2016/1

AĞRI ÇEKEN HASTANIN RIZA EHLİYETİNE İLİŞKİN KOBLENZ YÜKSEK EYALET MAHKEMESİ KARARI’NIN ÇEVİRİ VE DEĞERLENDİRMESİ (5 U 463/14 Sayı ve 01.10.2014 Tarihli Karar)

Sayfa
359–380
Yayın Tarihi
2016-02-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda aşağıda incelenen mahkeme kararında, şiddetli ve dayanılmaz ağrı çeken hastanın rıza ehliyetinin bulunup bulunmadığı meselesi tartışılmış ve nihayetinde şiddetli ağrının rıza ehliyetini ortadan kaldırdığına ilişkin genel geçer bir kuralın bulunmadığı ifade edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kişinin hayat, sağlık ve vücut bütünlüğüne ilişkin olarak yapılacak her türlü müdahale, onun yararına olsa dahi hukuka aykırıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Rızanın geçerliliği, yapılacak müdahale hakkında aydınlatılmış olmanın dışında, hastanın bu rızayı bildirmeye ehil olmasına, daha açık ifadeyle kendi üzerinde yapılacak tedavi ve müdahalenin önemini ve sonuçlarını anlama ile değerlendirme yeteneğine sahip olmasına da bağlıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda aşağıda incelenen mahkeme kararında, şiddetli ve dayanılmaz ağrı çeken hastanın rıza ehliyetinin bulunup bulunmadığı meselesi tartışılmış ve nihayetinde şiddetli ağrının rıza ehliyetini ortadan kaldırdığına ilişkin genel geçer bir kuralın bulunmadığı ifade edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hekim · hasta · tıbbî müdahale

Özet

Kişinin hayat, sağlık ve vücut bütünlüğüne ilişkin olarak yapılacak her türlü müdahale, onun yararına olsa dahi hukuka aykırıdır. Zira söz konusu müdahaleler kural olarak vücut bütünlüğüne saldırı niteliği taşır. Bir tıbbî mü- dahalenin hukuka uygunluğunu belirleyen temel koşul, hastanın söz konusu müdahaleye ilişkin aydınlatma üzerine serbestçe vereceği rızasıdır. Nitekim hastanın rızasının hukuken geçerli olabilmesi için, onun neye rıza gösterdiğini bilmesi gerekmektedir. Rızanın geçerliliği, yapılacak müdahale hakkında aydınlatılmış olmanın dışında, hastanın bu rızayı bildirmeye ehil olmasına, daha açık ifadeyle kendi üzerinde yapılacak tedavi ve müdahalenin önemini ve sonuçlarını anlama ile değerlendirme yeteneğine sahip olmasına da bağlıdır. Rıza ehliyetinin bulunup bulunmadığına yönelik tespit, hekim tarafından yapılacaktır. Rıza ehliyetinin, iradeyi sakatlayan nedenlerle ortadan kalkması yahut sakatlanması mümkündür. Hastalık, ölüm korkusu veya şiddetli ağrı-sancı çekmek gibi durumlar, kural olarak iradeyi sakatlayan nedenler arasında yer almamakla beraber, her somut olayda ayrıca değerlendirilmesi gereken hususlardır. Anılan sebeplerle hastanın rıza ehliyetinin sakatlandığı sonucuna varılması durumunda ise, tıpkı bilinci kapalı olan hastaya yapılan müdahalede olduğu gibi, varsayılan rızadan yola çıkılarak tıbbi müdahalede bulunma yükümlülüğü ortaya çıkar ve söz konusu müdahale nedeniyle hekimin herhangi bir sorumluluğu söz konusu olmaz. Bu bağlamda aşağıda incelenen mahkeme kararında, şiddetli ve dayanılmaz ağrı çeken hastanın rıza ehliyetinin bulunup bulunmadığı meselesi tartışılmış ve nihayetinde şiddetli ağrının rıza ehliyetini ortadan kaldırdığına ilişkin genel geçer bir kuralın bulunmadığı ifade edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ORHUN, M. Y. (2016). AĞRI ÇEKEN HASTANIN RIZA EHLİYETİNE İLİŞKİN KOBLENZ YÜKSEK EYALET MAHKEMESİ KARARI’NIN ÇEVİRİ VE DEĞERLENDİRMESİ (5 U 463/14 Sayı ve 01.10.2014 Tarihli Karar). Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, YBHD 2016/1, 359–380. https://ajindex.com/articles/171886

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Adıgüzel, Sibel (2014),
  2. Hekimin Aydınlatma Yükümlülüğü, TAAD, Y. 5, S. 19 (Ekim), s. 943-995.
  3. Ayan, Mehmet (1991), Tıbbî Müdahaleden Doğan Hukuki Sorumluluk, Ankara,
  4. Kazancı Hukuk Yayınevi.
  5. Barta, Heinz/Kalchschmid, Gertrud (2004), Die “Patientenverfügung” in Europa, Wien Klin Wochenschr.116/13, s. 442–457.
  6. Bayraktar, Köksal (1972), Hekimin Tedavi Nedeniyle Cezai Sorumlulu- ğu, İstanbul,
  7. Sermet Matbaası. Becker-Eberhard, Ekkehard (2002), Dava Malzemesinin Taraflarca Ge- tirilmesi İlkesinin Esasları ve Sınırları (Çev. Kamil YILDIRIM), İlkeler Işığı Altında Medeni Yargılama Hukuku, İstanbul, Alkım Yayınevi, s. 17-42.
  8. Belgesay, Mustafa Reşit (1953), Tıbbî Mesuliyet, İstanbul,
  9. M. Sıralar Matbaası. Deryal, Yahya, Tıbbî Müdahale İçin Hastanın Aydınlatılması ve Onayı- nın Alınması, www. haksay.org/files/yahya02.doc.> s.e.t. 04.04.2015.
  10. Dural, Mustafa/Öğüz, Tufan (2010),
  11. Türk Özel Hukuku C. II, Kişiler Hukuku, 10. Baskı,
  12. İstanbul,
  13. Filiz Kitabevi.
  14. Erman, Hasan (1998),
  15. Hekimin Hukuki Sorumluluğu, Bülent Davran’a Armağan, İstanbul, s. 143-153. Geiβ, Karlmann/Greiner, Hans-Peter (2006), Arzthaftpflichtrecht, 5. überarbeitete Auflage, München, Verlag C.H. Beck. Hakeri, Hakan (2009),
  16. Tıp Hukuku Temel Bilgiler, Ankara,
  17. Seçkin Ya- yıncılık. Işık Yılmaz, Ş. Berfin (2012), Tıbbî Müdahalelerde Hekimin Aydınlatma Yükümlülüğü, TBB Dergisi, S. 98, s. 389-410.
  18. Kangal, Zeynel T. (2011),
  19. Ceza Hukukunda Varsayılan Rıza, Gazi Üni- versitesi Hukuk Fakültesi Dergisi C. XV, S. 4, s. 223-251.
  20. Karslı, Abdurrahim (2012), Medeni Muhakeme Hukuku, 3. Baskı,
  21. İs- tanbul, Alternatif Yayıncılık. Kaya, Mine (2012), Hekimin Hastayı Aydınlatma Yükümlülüğünden Kaynaklanan Tazminat Sorumluluğu, TBB Dergisi, S.100, s. 45-82. Kazancı Bilişim-İçtihat Bilgi Bankası. Krukemeyer, M.G/Püschel, K, Die Aufklärungspflicht des Arztes, 2/128-131.pdf > s.e.t. 04.04.2015.
  22. Kuru, Baki (2001),
  23. Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. 2, 6. Baskı,
  24. İstanbul,
  25. Beta Yayınları.
  26. Kuru, Baki/Arslan, Ramazan/Yılmaz, Ejder (2014),
  27. Medeni Usul Huku- ku, Ders Kitabı, 25. Baskı,
  28. Ankara,
  29. Yetkin Yayınları.
  30. Oktay Özdemir, Saibe (2010), Tıbbi Müdahaleye ve Tıbbi Müdahalenin Durdurulmasına Rızanın Kimler Tarafından Verileceği, Rona Serozan’a Arma- ğan, İstanbul, C. 2, s. 1315-1351.
  31. Oral, Tuğçe (2011), Hekimin Aydınlatma ve Hastanın Rızasını Alma Yükümü, Ankara Barosu Dergisi, 2011/ 2, s.185-209.
  32. Ozanoğlu, Hasan Seçkin (2003), Hekimlerin Hastalarını Aydınlatma Yü- kümlülüğü, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 52, S. 3, s. 55- 77. Özbil