Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, programların özellikle İstanbul’da yoğunlaştığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Türkiye’de halkla ilişkiler lisans eğitimine yönelik ulusal düzeyde bağlayıcı bir müfredat çerçevesinin bulunmaması, programların kurumsal tercihlere göre farklılaşmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda araştırma, halkla ilişkiler mezunlarının hangi bilgi ve yetkinliklerle donatıldığını zorunlu dersler üzerinden ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırmada, Türkiye’de faaliyet gösteren ve müfredat verilerine erişilebilen 76 lisans programının zorunlu dersleri içerik analizi ile incelenmiştir. Derslerin dağılımları analiz edilmiş; üniversite türü, program türü, fakülte yapısı ve akreditasyon durumuna göre karşılaştırmalar yapılmıştır. Bulgular, programların özellikle İstanbul’da yoğunlaştığını göstermektedir. Müfredatta en yaygın derslerin Halkla İlişkilere Giriş ve Reklama Giriş olduğu; buna karşılık analitik ve araştırma odaklı derslerin oldukça sınırlı kaldığı belirlenmiştir. Zorunlu ders sayısının 6 ile 27 arasında değişmesi, programlar arasında önemli bir heterojenliğe işaret etmektedir. Vakıf üniversitelerinin sektör odaklı derslere, devlet üniversitelerinin ise kamusal içeriklere daha fazla ağırlık verdiği; iletişim fakültelerinin uygulama temelli yapıda öne çıktığı tespit edilmiştir. Akreditasyon belirli mesleki unsurların müfredata dahil edilmesinde etkili olduğu halde, dijitalleşme, etik ve sürdürülebilirlik gibi alanların müfredatta yeterince yer bulmadığı anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, ulusal düzeyde asgari müfredat standartlarının oluşturulması, analitik becerilere dayalı derslerin artırılması ve akreditasyon süreçlerinin yaygınlaştırılması önerilmektedir.
Abstract
The absence of a national curriculum framework in undergraduate public relations education in Türkiye have led programs to differ in institutional preferences. The study aims to reveal the knowledge and competencies with which graduates are equipped through compulsory courses. The compulsory courses of 76 undergraduate PR programs operating in Türkiye and for which curriculum data were accessible were examined through content analysis. The distribution of courses was analyzed, and comparisons were made according to university/program type, faculty structure, and accreditation status. The findings show that the programs are concentrated particularly in Istanbul. The most common courses are Introduction to Public Relations and Introduction to Advertising, while research-oriented courses remain limited. The number of compulsory courses ranges from 6 to 27, indicating significant heterogeneity among programs. Foundation universities place greater emphasis on industry-oriented courses while state universities prioritize public-sector content; communication faculties stand out with practice-oriented structure. Although accreditation contributes to the inclusion of certain professional components, areas such as digitalization, ethics, and sustainability are not adequately represented. The study recommends the establishment of national minimum curriculum standards, the expansion of courses based on analytical skills, and the wider adoption of accreditation processes.