Journals / Erciyes İletişim Dergisi / 2026 / Sayı: 5: 25th Anniversary Special Issue of the Faculty of Communication, Erciyes University: Communication Education Özel Sayı

Mapping Undergraduate Public Relations Education in Türkiye: An Analysis of Curricula

Türkiye’de Halkla İlişkiler Lisans Eğitiminin Çerçevesi: Müfredatlar Üzerine Bir Analiz

Aslı Yağmurlu(ANKARA ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-2046-5935
Ebru Akçay(BAŞKENT ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4792-9680
Pages
291–310
Publication Date
2026-11-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The study recommends the establishment of national minimum curriculum standards, the expansion of courses based on analytical skills, and the wider adoption of accreditation processes.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The absence of a national curriculum framework in undergraduate public relations education in Türkiye have led programs to differ in institutional preferences.
📊
Key Findings & Data:The compulsory courses of 76 undergraduate PR programs operating in Türkiye and for which curriculum data were accessible were examined through content analysis.
💡
Conclusion & Impact:The study recommends the establishment of national minimum curriculum standards, the expansion of courses based on analytical skills, and the wider adoption of accreditation processes.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Halkla İlişkiler Eğitimi · Halkla İlişkiler ve Tanıtım · Halkla İlişkiler ve Reklamcılık

Abstract

The absence of a national curriculum framework in undergraduate public relations education in Türkiye have led programs to differ in institutional preferences. The study aims to reveal the knowledge and competencies with which graduates are equipped through compulsory courses. The compulsory courses of 76 undergraduate PR programs operating in Türkiye and for which curriculum data were accessible were examined through content analysis. The distribution of courses was analyzed, and comparisons were made according to university/program type, faculty structure, and accreditation status. The findings show that the programs are concentrated particularly in Istanbul. The most common courses are Introduction to Public Relations and Introduction to Advertising, while research-oriented courses remain limited. The number of compulsory courses ranges from 6 to 27, indicating significant heterogeneity among programs. Foundation universities place greater emphasis on industry-oriented courses while state universities prioritize public-sector content; communication faculties stand out with practice-oriented structure. Although accreditation contributes to the inclusion of certain professional components, areas such as digitalization, ethics, and sustainability are not adequately represented. The study recommends the establishment of national minimum curriculum standards, the expansion of courses based on analytical skills, and the wider adoption of accreditation processes.

Özet

Türkiye’de halkla ilişkiler lisans eğitimine yönelik ulusal düzeyde bağlayıcı bir müfredat çerçevesinin bulunmaması, programların kurumsal tercihlere göre farklılaşmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda araştırma, halkla ilişkiler mezunlarının hangi bilgi ve yetkinliklerle donatıldığını zorunlu dersler üzerinden ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırmada, Türkiye’de faaliyet gösteren ve müfredat verilerine erişilebilen 76 lisans programının zorunlu dersleri içerik analizi ile incelenmiştir. Derslerin dağılımları analiz edilmiş; üniversite türü, program türü, fakülte yapısı ve akreditasyon durumuna göre karşılaştırmalar yapılmıştır. Bulgular, programların özellikle İstanbul’da yoğunlaştığını göstermektedir. Müfredatta en yaygın derslerin Halkla İlişkilere Giriş ve Reklama Giriş olduğu; buna karşılık analitik ve araştırma odaklı derslerin oldukça sınırlı kaldığı belirlenmiştir. Zorunlu ders sayısının 6 ile 27 arasında değişmesi, programlar arasında önemli bir heterojenliğe işaret etmektedir. Vakıf üniversitelerinin sektör odaklı derslere, devlet üniversitelerinin ise kamusal içeriklere daha fazla ağırlık verdiği; iletişim fakültelerinin uygulama temelli yapıda öne çıktığı tespit edilmiştir. Akreditasyon belirli mesleki unsurların müfredata dahil edilmesinde etkili olduğu halde, dijitalleşme, etik ve sürdürülebilirlik gibi alanların müfredatta yeterince yer bulmadığı anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, ulusal düzeyde asgari müfredat standartlarının oluşturulması, analitik becerilere dayalı derslerin artırılması ve akreditasyon süreçlerinin yaygınlaştırılması önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

Yağmurlu, A., Akçay, E. (2026). Mapping Undergraduate Public Relations Education in Türkiye: An Analysis of Curricula. Erciyes İletişim Dergisi, Sayı: 5: 25th Anniversary Special Issue of the Faculty of Communication, Erciyes University: Communication Education Özel Sayı, 291–310. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1983402

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (108)

  1. Afet yönetiminde halkla ilişkilerin rolü ve işlevi çalıştayı. (2023). Afet Yönetiminde Halkla İlişkilerin Rolü ve İşlevi Çalıştayı Sonuç Bildirisi.
  2. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi. (t.y.). BYYO’dan İlef’e. Geliş tarihi 03 Kasım 2026, gönderen https://www.ilef.ankara.edu.tr/hakkinda/
  3. Anton, A., Ravazzani, S., Baquerizo-Neira, G., Carbone, C. A., & Mukiza, D. (2025). Bridging practice and academia: Global insights on the role and future of public relations education. Public Relations Review, 51 (5), 102620. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2025.102620
  4. Ataman Yenğin, D. (2017). Türkiye’de iletişim fakültelerinde halkla ilişkiler eğitimi ve sorunları. İstanbul Aydın Üniversitesi.
  5. Aydın, G. (2004). Public relations education: The implementation of EUPRERA PR course survey in Turkey. Yeditepe Üniversitesi.
  6. Bakan, Ö. (2002). Halkla ilişkiler eğitiminde teori-pratik dengesi bakımından Türkiye için bir model önerisi. Selçuk İletişim, 2 (2), 64-72.
  7. Bıçakçı, A. B. (2021). Halkla ilişkiler lisans eğitiminde sivil toplum kuruluşları ile iş birliği. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (37), 293-309. https://doi.org/10.17829/turcom.862146
  8. Bıçakçı, A. B., & Aktaş Kuyucu, M. (2024). Geleceğin halkla ilişkiler profesyonellerini eğitmek: Toplumsal odaklı bir yaklaşım. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (Cumhuriyetin 100. Yılında Geleceğin İletişimi Özel Sayısı), 1-29. https://doi.org/10.17829/turcom.1360804
  9. Boztepe Taşkıran, H. (2025). Public relations not only for the organization but also for society: A review of undergraduate curricula in Türkiye. Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi, 8 (1), 137-168. https://doi.org/10.61766/hire.1610554
  10. Canpolat, N. (2013). Türkiye’de halkla ilişkiler eğitimi: Halkla ilişkiler ders programlarının değerlendirilmesine yönelik bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2 (2), 139-162.
  11. Commission on Public Relations Education. (2018). Fast Forward: Foundations + Future State. Educators + Practitioners: 2017 Report On Undergraduate Education.
  12. Commission on Public Relations Education. (2023). Navigating Change: Recommendations For Advancing Undergraduate Public Relations Education: The 50th Anniversary Report.
  13. Coombs, W. T., & Rybacki, K. (1999). Public relations education: Where is pedagogy? Public Relations Review, 25 (1), 55-63.
  14. Çakır, E., & Tekin, G. (2024). Halkla ilişkiler eğitiminde dijital becerilerin rolü: Nicel bir araştırma. the Journal of Academic Social Sciences, 12 (150), 364-382. https://doi.org/10.29228/ASOS.75113
  15. Del Rosso, T., Haught, M. J., & Marks Malone, K. S. (2020). Accreditation, curriculum, and ethics: Exploring the public relations education landscape. Journal of Public Relations Education, 6 (3), 4-28.
  16. Deren Van het Hof, S., & Tuncer, M. U. (2011). Halkla ilişkiler eğitimi üzerine bir eleştiri. Akdeniz İletişim, 133-144.
  17. DiStaso, M. W., Stacks, D. W., & Botan, C. H. (2009). State of public relations education in the United States: 2006 report on a national survey of executives and academics. Public Relations Review, 35 (3), 254-269. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2009.03.006
  18. Duğan, Ö., & Gürsu, N. D. (2025). Devlet ve vakıf üniversiteleri halkla ilişkiler ve reklamcılık programlarında yapay zekâ: Bir müfredat incelemesi. Yeni Yüzyıl’da İletişim Çalışmaları Dergisi, 33-46.
  19. Erendağ, F. (2004). Halkla ilişkiler eğitimi: Türkiye ve ABD’deki lisans düzeyi halkla ilişkiler müfredat programlarının karşılaştırılması. Akdeniz Üniversitesi.
  20. Erol, İ. E. (2020). Halkla İlişkiler Eğitiminde Sanal Gerçeklik Üzerine Bir Araştırma. İstanbul Aydın Üniversitesi.
  21. Gençtürk Hızal, S., Aktaş, M., Özdemir, B. P., & Akçay, E. (2023). Public relations history in public relations education in Türkiye: Meeting the past in the present. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (42), 142-158. https://doi.org/10.31123/akil.1359225
  22. Güllüpunar, H. (2015). Stratejik iletişim bağlamında Türkiye’deki halkla ilişkiler bölümlerinin ders müfredatları üzerine bir inceleme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 3 (1), 17-35. https://doi.org/10.19145/guifd.85387
  23. Gülsünler, M. E. (2008). Türkiye ve Almanya’daki halkla ilişkiler eğitiminin karşılaştırılması ve Türkiye için yeni bir model önerisi. Selçuk Üniversitesi.
  24. Güzelcik Ural, E. (2012). Etkili bir halkla ilişkiler lisans eğitimi için halkla ilişkiler alanında ortaya çıkan değişimlerin eğitime aktarılması. e-Journal of New World Sciences Academy, 7 (2), 161-182.
  25. İLEDAK. (t.y.). Akredite kurumlar. Geliş tarihi 15 Nisan 2026, gönderen https://iledak.ilad.org.tr/akredite-kurumlar/
  26. Koçyiğit, M., & Küçükcivil, B. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde halkla ilişkiler eğitiminde dijitalleşme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (36), 326-349. https://doi.org/10.31123/akil.988597
  27. Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology. Sage.
  28. Küçükcivil, B., & Kayış, F. (2025). Halkla ilişkiler eğitimi almış işsiz kadınların istihdam deneyimleri: Nitel bir inceleme. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 25 (3), 1556-1575. https://doi.org/10.11616/asbi.1742566
  29. Miller, D. P., & Kernisky, D. A. (1999). Opportunity realized: Undergraduate education within departments of communication. Public Relations Review, 25 (1), 87-100. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(99)80130-1
  30. Neff, B. D., Walker, G., Smith, M. F., & Creedon, P. J. (1999). Outcomes desired by practitioners and academics. Public Relations Review, 25 (1), 29-44.
  31. Öksüz, B., Ormancı, M., & Şendoğan, F. (2023). Metaverse halkla ilişkiler eğitiminde nerede? Türkiye’deki halkla ilişkiler bölümlerine yönelik bir analiz. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (42), 1-27. https://doi.org/10.31123/akil.1361337
  32. Özgen, E., Yıldız, E., & Aydoğdu, İ. (2021). Evaluation of public relations curriculum on student and sector expectations: A research on Istanbul province. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9 (1), 127-156. https://doi.org/10.19145/e-gifder.826181
  33. Öztürk, M. (2018). Türkiye ve Kanada’daki halkla ilişkiler eğitiminin lisans düzeyi ders müfredatlarının karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi.
  34. Öztürk, M. C., & Şardağı, E. (2019). Halkla ilişkiler eğitiminde dijitalleşme: Türkiye ve ABD’de bulunan üniversitelerdeki halkla ilişkiler programlarının karşılaştırılması. Erciyes İletişim Dergisi, (1), 125-142. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.484903
  35. Polat, H. (2023). Halkla ilişkiler eğitiminde dijitalleşme eğilimleri: Müfredat üzerine bir içerik analizi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 11 (2), 1748-1764. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1347835
  36. Rençber, H. (2021). Halkla ilişkiler eğitiminin dijital dönüşümü: Delphi tekniği temelinde bir model önerisi. Süleyman Demirel Üniversitesi.
  37. Rybacki, D., & Lattimore, D. (1999). Assessment of undergraduate and graduate programs. Public Relations Review, 25 (1), 65-75.
  38. Solmaz, B., Arslan, A., Aydın, B. O., & Duğan, Ö. (2012). Türkiye’de halkla ilişkiler lisans eğitimi üzerine bir değerlendirme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 27, 253-269.
  39. Solmaz, B., Taştekin, H., Yüksek, Ö., Akpınar, K., & Yay Bakmaz, E. (2017). Halkla ilişkiler eğitiminde uluslararasılaşmanın önemi: İngiltere ve Türkiye üzerine karşılaştırmalı bir çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 37, 273-288.
  40. Stacks, D. W., Botan, C., & Turk, J. V. (1999). Perceptions of public relations education. Public Relations Review, 25 (1), 9-28. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(99)80124-6
  41. Şardağı, E. (2022). Sürdürülebilirlikte eğitimin rolü: Türkiye’deki halkla ilişkiler lisans programları üzerine bir araştırma. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (39), 197-215. https://doi.org/10.17829/turcom.1021639
  42. Tellan, D. (2011). Halkla ilişkiler eğitiminin bağlamı: İletişim, sosyal bilimler ya da onay üretimi. Akdeniz İletişim, 15, 11-31.
  43. Tufan Yeniçıktı, N. (2020). Halkla ilişkiler eğitiminde dijital zekânın rolü üzerine bir araştırma. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, 10 (1), 60-84.
  44. Turk, J. V., Botan, C., & Morreale, S. P. (1999). Meeting education challenges in the information age. Public Relations Review, 25 (1), 1-4. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(99)80122-2
  45. TÜİK. (2026). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, 2025. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/53899/metadata
  46. Türkal, İ. (2023). Akreditasyon ekseninde müfredat değişimleri: Halkla ilişkiler eğitimi örneği. Mavi Atlas, 11 (2), 403-421. https://doi.org/10.18795/gumusmaviatlas.1361070
  47. Türkiye’de halkla ilişkiler ve gazetecilik ilişkisi: Sorunlar ve çözümler çalıştayı. (2024). Türkiye’de Halkla İlişkiler ve Gazetecilik İlişkisi: Sorunlar ve Çözümler Çalıştayı Sonuç Bildirisi.
  48. Ünlü, S., & Yaşar, L. (2022). Halkla ilişkiler müfredatında inovatif gelişmeler: Dijitalleşme, PR 4.0 ve yapay zeka. İçinde A. B. Darı (Ed.), Dijital Çağda İletişim Çalışmaları (ss. 61-78). Paradigma Akademi.
  49. Üstünbaş Erdoğan, B., & Akbulut, D. (2025). Türkiye’de halkla ilişkiler ve tanıtım eğitimine akreditasyon çerçevesinden bir bakış. İNİF E - Dergi, 10 (1), 231-254. https://doi.org/10.47107/inifedergi.1606475
  50. Yağmurlu, A. (2025, Kasım 27). CİSEM 2025 İletişim Eğitiminin Dünü, Bugünü, Geleceği. Halkla ilişkiler programlarının genel görünümü.
  51. Yıldırım, İ. E. (2015). Akademisyenlerin ve öğrencilerin gözünden üniversitelerdeki halkla ilişkiler eğitimi: Romanya ve Türkiye eğitim sistemlerinin karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi.
  52. Yılmaz Sert, N., & Çevik Ergin, T. (2019). Halkla ilişkilerin sosyal rolü ve lisans eğitiminde topluma hizmet uygulamaları dersinin önemi. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, 14, 57-76.
  53. Yılmaz Sert, N., & Pelenk Özel, A. (2019). Halkla ilişkiler eğitimi: Kocaeli ve Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin halkla ilişkiler eğitimine ilişkin görüşlerinin araştırılması. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 7 (2), 679-711. https://doi.org/10.19145/e-gifder.569546
  54. YÖK Atlas. (t.y.). Tercih sihirbazı. Geliş tarihi 15 Nisan 2026, gönderen https://yokatlas.yok.gov.tr/
  55. YÖK. (2026). 2025-2026 öğretim yılı yükseköğretim istatistikleri. https://istatistik.yok.gov.tr/
  56. Afet yönetiminde halkla ilişkilerin rolü ve işlevi çalıştayı. (2023). Afet Yönetiminde Halkla İlişkilerin Rolü ve İşlevi Çalıştayı Sonuç Bildirisi.
  57. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi. (t.y.). BYYO’dan İlef’e. Geliş tarihi 03 Kasım 2026, gönderen https://www.ilef.ankara.edu.tr/hakkinda/
  58. Anton, A., Ravazzani, S., Baquerizo-Neira, G., Carbone, C. A., & Mukiza, D. (2025). Bridging practice and academia: Global insights on the role and future of public relations education. Public Relations Review, 51 (5), 102620. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2025.102620
  59. Ataman Yenğin, D. (2017). Türkiye’de iletişim fakültelerinde halkla ilişkiler eğitimi ve sorunları. İstanbul Aydın Üniversitesi.
  60. Aydın, G. (2004). Public relations education: The implementation of EUPRERA PR course survey in Turkey. Yeditepe Üniversitesi.
  61. Bakan, Ö. (2002). Halkla ilişkiler eğitiminde teori-pratik dengesi bakımından Türkiye için bir model önerisi. Selçuk İletişim, 2 (2), 64-72.
  62. Bıçakçı, A. B. (2021). Halkla ilişkiler lisans eğitiminde sivil toplum kuruluşları ile iş birliği. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (37), 293-309. https://doi.org/10.17829/turcom.862146
  63. Bıçakçı, A. B., & Aktaş Kuyucu, M. (2024). Geleceğin halkla ilişkiler profesyonellerini eğitmek: Toplumsal odaklı bir yaklaşım. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (Cumhuriyetin 100. Yılında Geleceğin İletişimi Özel Sayısı), 1-29. https://doi.org/10.17829/turcom.1360804
  64. Boztepe Taşkıran, H. (2025). Public relations not only for the organization but also for society: A review of undergraduate curricula in Türkiye. Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi, 8 (1), 137-168. https://doi.org/10.61766/hire.1610554
  65. Canpolat, N. (2013). Türkiye’de halkla ilişkiler eğitimi: Halkla ilişkiler ders programlarının değerlendirilmesine yönelik bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2 (2), 139-162.
  66. Commission on Public Relations Education. (2018). Fast Forward: Foundations + Future State. Educators + Practitioners: 2017 Report On Undergraduate Education.
  67. Commission on Public Relations Education. (2023). Navigating Change: Recommendations For Advancing Undergraduate Public Relations Education: The 50th Anniversary Report.
  68. Coombs, W. T., & Rybacki, K. (1999). Public relations education: Where is pedagogy? Public Relations Review, 25 (1), 55-63.
  69. Çakır, E., & Tekin, G. (2024). Halkla ilişkiler eğitiminde dijital becerilerin rolü: Nicel bir araştırma. the Journal of Academic Social Sciences, 12 (150), 364-382. https://doi.org/10.29228/ASOS.75113
  70. Del Rosso, T., Haught, M. J., & Marks Malone, K. S. (2020). Accreditation, curriculum, and ethics: Exploring the public relations education landscape. Journal of Public Relations Education, 6 (3), 4-28.
  71. Deren Van het Hof, S., & Tuncer, M. U. (2011). Halkla ilişkiler eğitimi üzerine bir eleştiri. Akdeniz İletişim, 133-144.
  72. DiStaso, M. W., Stacks, D. W., & Botan, C. H. (2009). State of public relations education in the United States: 2006 report on a national survey of executives and academics. Public Relations Review, 35 (3), 254-269. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2009.03.006
  73. Duğan, Ö., & Gürsu, N. D. (2025). Devlet ve vakıf üniversiteleri halkla ilişkiler ve reklamcılık programlarında yapay zekâ: Bir müfredat incelemesi. Yeni Yüzyıl’da İletişim Çalışmaları Dergisi, 33-46.
  74. Erendağ, F. (2004). Halkla ilişkiler eğitimi: Türkiye ve ABD’deki lisans düzeyi halkla ilişkiler müfredat programlarının karşılaştırılması. Akdeniz Üniversitesi.
  75. Erol, İ. E. (2020). Halkla İlişkiler Eğitiminde Sanal Gerçeklik Üzerine Bir Araştırma. İstanbul Aydın Üniversitesi.
  76. Gençtürk Hızal, S., Aktaş, M., Özdemir, B. P., & Akçay, E. (2023). Public relations history in public relations education in Türkiye: Meeting the past in the present. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (42), 142-158. https://doi.org/10.31123/akil.1359225
  77. Güllüpunar, H. (2015). Stratejik iletişim bağlamında Türkiye’deki halkla ilişkiler bölümlerinin ders müfredatları üzerine bir inceleme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 3 (1), 17-35. https://doi.org/10.19145/guifd.85387
  78. Gülsünler, M. E. (2008). Türkiye ve Almanya’daki halkla ilişkiler eğitiminin karşılaştırılması ve Türkiye için yeni bir model önerisi. Selçuk Üniversitesi.
  79. Güzelcik Ural, E. (2012). Etkili bir halkla ilişkiler lisans eğitimi için halkla ilişkiler alanında ortaya çıkan değişimlerin eğitime aktarılması. e-Journal of New World Sciences Academy, 7 (2), 161-182.
  80. İLEDAK. (t.y.). Akredite kurumlar. Geliş tarihi 15 Nisan 2026, gönderen https://iledak.ilad.org.tr/akredite-kurumlar/
  81. Koçyiğit, M., & Küçükcivil, B. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde halkla ilişkiler eğitiminde dijitalleşme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (36), 326-349. https://doi.org/10.31123/akil.988597
  82. Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology. Sage.
  83. Küçükcivil, B., & Kayış, F. (2025). Halkla ilişkiler eğitimi almış işsiz kadınların istihdam deneyimleri: Nitel bir inceleme. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 25 (3), 1556-1575. https://doi.org/10.11616/asbi.1742566
  84. Miller, D. P., & Kernisky, D. A. (1999). Opportunity realized: Undergraduate education within departments of communication. Public Relations Review, 25 (1), 87-100. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(99)80130-1
  85. Neff, B. D., Walker, G., Smith, M. F., & Creedon, P. J. (1999). Outcomes desired by practitioners and academics. Public Relations Review, 25 (1), 29-44.
  86. Öksüz, B., Ormancı, M., & Şendoğan, F. (2023). Metaverse halkla ilişkiler eğitiminde nerede? Türkiye’deki halkla ilişkiler bölümlerine yönelik bir analiz. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (42), 1-27. https://doi.org/10.31123/akil.1361337
  87. Özgen, E., Yıldız, E., & Aydoğdu, İ. (2021). Evaluation of public relations curriculum on student and sector expectations: A research on Istanbul province. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9 (1), 127-156. https://doi.org/10.19145/e-gifder.826181
  88. Öztürk, M. (2018). Türkiye ve Kanada’daki halkla ilişkiler eğitiminin lisans düzeyi ders müfredatlarının karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi.
  89. Öztürk, M. C., & Şardağı, E. (2019). Halkla ilişkiler eğitiminde dijitalleşme: Türkiye ve ABD’de bulunan üniversitelerdeki halkla ilişkiler programlarının karşılaştırılması. Erciyes İletişim Dergisi, (1), 125-142. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.484903
  90. Polat, H. (2023). Halkla ilişkiler eğitiminde dijitalleşme eğilimleri: Müfredat üzerine bir içerik analizi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 11 (2), 1748-1764. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1347835
  91. Rençber, H. (2021). Halkla ilişkiler eğitiminin dijital dönüşümü: Delphi tekniği temelinde bir model önerisi. Süleyman Demirel Üniversitesi.
  92. Rybacki, D., & Lattimore, D. (1999). Assessment of undergraduate and graduate programs. Public Relations Review, 25 (1), 65-75.
  93. Solmaz, B., Arslan, A., Aydın, B. O., & Duğan, Ö. (2012). Türkiye’de halkla ilişkiler lisans eğitimi üzerine bir değerlendirme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 27, 253-269.
  94. Solmaz, B., Taştekin, H., Yüksek, Ö., Akpınar, K., & Yay Bakmaz, E. (2017). Halkla ilişkiler eğitiminde uluslararasılaşmanın önemi: İngiltere ve Türkiye üzerine karşılaştırmalı bir çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 37, 273-288.
  95. Stacks, D. W., Botan, C., & Turk, J. V. (1999). Perceptions of public relations education. Public Relations Review, 25 (1), 9-28. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(99)80124-6
  96. Şardağı, E. (2022). Sürdürülebilirlikte eğitimin rolü: Türkiye’deki halkla ilişkiler lisans programları üzerine bir araştırma. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (39), 197-215. https://doi.org/10.17829/turcom.1021639
  97. Tellan, D. (2011). Halkla ilişkiler eğitiminin bağlamı: İletişim, sosyal bilimler ya da onay üretimi. Akdeniz İletişim, 15, 11-31.
  98. Tufan Yeniçıktı, N. (2020). Halkla ilişkiler eğitiminde dijital zekânın rolü üzerine bir araştırma. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, 10 (1), 60-84.
  99. Turk, J. V., Botan, C., & Morreale, S. P. (1999). Meeting education challenges in the information age. Public Relations Review, 25 (1), 1-4. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(99)80122-2
  100. TÜİK. (2026). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, 2025. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/53899/metadata
  101. Türkal, İ. (2023). Akreditasyon ekseninde müfredat değişimleri: Halkla ilişkiler eğitimi örneği. Mavi Atlas, 11 (2), 403-421. https://doi.org/10.18795/gumusmaviatlas.1361070
  102. Üstünbaş Erdoğan, B., & Akbulut, D. (2025). Türkiye’de halkla ilişkiler ve tanıtım eğitimine akreditasyon çerçevesinden bir bakış. İNİF E - Dergi, 10 (1), 231-254. https://doi.org/10.47107/inifedergi.1606475
  103. Yağmurlu, A. (2025, Kasım 27). CİSEM 2025 İletişim Eğitiminin Dünü, Bugünü, Geleceği. Halkla ilişkiler programlarının genel görünümü.
  104. Yıldırım, İ. E. (2015). Akademisyenlerin ve öğrencilerin gözünden üniversitelerdeki halkla ilişkiler eğitimi: Romanya ve Türkiye eğitim sistemlerinin karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi.
  105. Yılmaz Sert, N., & Çevik Ergin, T. (2019). Halkla ilişkilerin sosyal rolü ve lisans eğitiminde topluma hizmet uygulamaları dersinin önemi. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, 14, 57-76.
  106. Yılmaz Sert, N., & Pelenk Özel, A. (2019). Halkla ilişkiler eğitimi: Kocaeli ve Sakarya Üniversitesi öğrencilerinin halkla ilişkiler eğitimine ilişkin görüşlerinin araştırılması. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 7 (2), 679-711. https://doi.org/10.19145/e-gifder.569546
  107. YÖK Atlas. (t.y.). Tercih sihirbazı. Geliş tarihi 15 Nisan 2026, gönderen https://yokatlas.yok.gov.tr/
  108. YÖK. (2026). 2025-2026 öğretim yılı yükseköğretim istatistikleri. https://istatistik.yok.gov.tr/