Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAraştırma bulgularına göre pozitif dini başa çıkma stratejileri ile psikolojik iyi oluş arasında düşük düzeyli pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken, psikolojik iyi oluş ile sürekli kaygı arasında orta düzeyli negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin pozitif dini başa çıkma becerileri ile sürekli kaygı düzeyleri arasındaki ilişkide psikolojik iyi oluşun aracı rolünü incelemektir. Araştırmanın örneklemini Gümüşhane Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim gören ve tabakalı örnekleme tekniğiyle belirlenen 211 katılımcı (154 kadın, 57 erkek) oluşturmaktadır. Araştırma verilerini toplamak için çevrim içi platformlar tercih edilmiştir. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Dini Başa Çıkma Ölçeği, Sürekli Kaygı Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde normallik ve doğrusallık varsayımları test edildikten sonra Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı testi ve Process Makro kullanılarak aracılık analizi gerçekleştirilmiştir. Dolaylı etkinin anlamlılığı 5000 bootstrap örneklemi ile test edilmiştir. Araştırma bulgularına göre pozitif dini başa çıkma stratejileri ile psikolojik iyi oluş arasında düşük düzeyli pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunurken, psikolojik iyi oluş ile sürekli kaygı arasında orta düzeyli negatif yönde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Pozitif dini başa çıkma ile sürekli kaygı arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Aracılık modeli sonuçlarına göre pozitif dini başa çıkma stratejilerinin psikolojik iyi oluşu anlamlı düzeyde yordadığı, psikolojik iyi oluşun ise sürekli kaygı düzeyi ile negatif yönde ilişkili olduğu görülmüştür. Bu bulgular, psikolojik iyi oluş üzerinden işleyen anlamlı bir dolaylı etkiye işaret etmekte ve psikolojik iyi oluşun bu ilişkide aracı bir rol üstlendiğini göstermektedir. Elde edilen sonuçlara göre manevi bir direnç kaynağı olan pozitif dini başa çıkma, bireyin genel iyilik halini ve yaşam amacını güçlendirerek kaygıya karşı koruyucu bir işlev görmektedir. Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin ruh sağlığını korumaya yönelik müdahale programlarında manevi kaynakların ve psikolojik iyi oluş bileşenlerinin birlikte ele alınmasının önemine işaret etmektedir. Gelecek çalışmalar için farklı örneklem gruplarının ve değişkenlerin modele dâhil edilmesinin yanında derinlemesine analizler için nitel yöntemlerin kullanılması önerilmektedir.
Abstract
The present research investigates how psychological well-being functions as a mediator in the link between positive religious coping skills and trait anxiety among university students. Through stratified sampling, 211 students (154 female, 57 male) enrolled at the Faculty of Letters of Gümüşhane University were recruited as the study sample. Data were gathered via online platforms. A Personal Information Form, alongside the Religious Coping Scale, the Trait Anxiety Scale, and the Psychological Well-Being Scale, served as the measurement instruments. Once normality and linearity assumptions had been verified, the relationships among variables were examined through the Pearson product-moment correlation, followed by a mediation analysis performed via the PROCESS macro. To determine whether the indirect effect was statistically significant, bootstrapping with 5,000 resamples was applied. Findings revealed a weak yet meaningful positive association between positive religious coping strategies and psychological well-being, whereas psychological well-being and trait anxiety exhibited a moderate negative correlation. On the other hand, the direct link between positive religious coping and trait anxiety did not reach statistical significance. Results of the mediation model indicated that positive religious coping significantly predicted psychological well-being, which in turn was associated with lower levels of trait anxiety. Such results point to a significant indirect effect, suggesting that psychological well-being functions as a mediator within this association. In light of these outcomes, positive religious coping—functioning as a spiritual resource of resilience—appears to safeguard individuals against anxiety by strengthening their overall wellness and sense of purpose in life. The current study underscores the value of jointly addressing spiritual resources and dimensions of psychological well-being when designing intervention programs to support the mental health of university students. For further inquiry, incorporating diverse sample groups and additional variables into the model is suggested, alongside the adoption of qualitative approaches to enable deeper analysis.