Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu durum animasyon sinemasında kadın temsillerinin biçimsel olarak değişmesine rağmen anlatı açısından hâlâ sınırlı kaldığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Animasyon filmler toplumsal cinsiyet rollerinin aktarımında önemli bir anlatı aracıdır. Bu makale Disney’in 1940 yapımı Pinokyo filmi ile Guillermo del Toro’nun 2022 uyarlamasındaki kadın karakterleri karşılaştırarak animasyon sinemasında toplumsal cinsiyetin farklı dönemlerde nasıl temsil edildiğini incelemektedir. Çalışmada öncelikle literatür taraması yapılarak animasyon sinemasındaki kadın temsilleri ile ilgili kuramsal bir çerçeve oluşturulmuştur. Ardından nitel araştırma yöntemi kapsamında betimsel içerik analizi ile her iki filmdeki kadın karakterlerin tasarımları, ekranda yer aldıkları süreler ve anlatıdaki işlevleri değerlendirilmiştir. Disney’in filminde kadın karakter geleneksel bir peri figürü olarak sunulurken, Toro’nun uyarlamasında mitolojik unsurlarla şekillenen, daha otoriter ve bağımsız karakterler öne çıkmaktadır. Ancak her iki anlatıda da kadınlar, erkek kahramanın yolculuğuna hizmet eden rehber figürler olarak yer almaktadır. İhtiyaç anlarında erkek karakterleri desteklemek amacıyla ortaya çıkan kadınların filmde görünme süreleri oldukça azdır. Bu durum animasyon sinemasında kadın temsillerinin biçimsel olarak değişmesine rağmen anlatı açısından hâlâ sınırlı kaldığını göstermektedir.
Abstract
Animated films serve as significant narrative tools in the transmission of gender roles. This article explores how gender has been represented across different periods in animated cinema by comparing the female characters in Disney’s 1940 film Pinocchio and Guillermo del Toro’s 2022 adaptation. The study first establishes a theoretical framework on female representation in animation through a comprehensive literature review. Subsequently, within the scope of qualitative research, a descriptive content analysis is conducted to evaluate the design of female characters, the duration of their screen appearances, and their narrative functions in both films. While the female character in Disney’s version is portrayed as a traditional fairy figure, Toro’s adaptation introduces more authoritative and independent figures shaped by mythological elements. However, in both narratives, women appear as guiding figures who support the male protagonist’s journey. The screen time of these female characters is notably limited, as they emerge primarily at moments of need to assist the male characters. This suggests that, despite formal changes in the portrayal of women in animated cinema, their narrative roles remain restricted.