KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyoloji Dergisi / 2026 / Sayı: 35

Çocuğun Değeri ve Aile Değişimi: Türkiye’den Otuz Yıllık Bir Portre

Pelin Önder Erol(EGE ÜNİVERSİTESİ, EDEBİYAT FAKÜLTESİ, SOSYOLOJİ BÖLÜMÜ)
Ebru Aloğlu
Sayfa
77–101
Yayın Tarihi
2017-05-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, son otuz yılda çocuklara atfedilen psikolojik değerlerde keskin bir yükseliş ve buna bağlı olarak faydacıl/ekonomik değerlerde düşüşü göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye Çocuğun Değeri Araştırması bir metropolitan merkez ve iki kırsal bölgedeki üç sosyo-ekonomik tabakanın üç kuşağını içermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bulgular, son otuz yılda çocuklara atfedilen psikolojik değerlerde keskin bir yükseliş ve buna bağlı olarak faydacıl/ekonomik değerlerde düşüşü göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Otuz yıl boyunca ve kuşaklar ve toplumsal tabakalara göre çocuklara atfedilen değerlerin karşılaştırması, Türk toplumunda ve muhtemelen benzer toplumlarda sosyal değişimi ve gelişimi anlamak için gerekli kavrayışı sağlamaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:çocuğun değeri

Özet

Türkiye Çocuğun Değeri Araştırması bir metropolitan merkez ve iki kırsal bölgedeki üç sosyo-ekonomik tabakanın üç kuşağını içermektedir. Bulgular, son otuz yılda çocuklara atfedilen psikolojik değerlerde keskin bir yükseliş ve buna bağlı olarak faydacıl/ekonomik değerlerde düşüşü göstermektedir. Değişen aile dinamikleri ve aile rollerine işaret ederek, erkek çocuk tercihinin yerini kız çocuk tercihi almıştır. (Yetişkin) çocuklardan beklentiler, çocuklarda arzu edilen nitelikler ve mevcut, istenen ve ideal çocuk sayısındaki buna bağlı değişimler, Kağıtçıbaşı’nın Aile Değişim Modeli’ni desteklercesine beklentilerle uyumludur. Otuz yıl boyunca ve kuşaklar ve toplumsal tabakalara göre çocuklara atfedilen değerlerin karşılaştırması, Türk toplumunda ve muhtemelen benzer toplumlarda sosyal değişimi ve gelişimi anlamak için gerekli kavrayışı sağlamaktadır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Erol, P. Ö., Aloğlu, E. (2017). Çocuğun Değeri ve Aile Değişimi: Türkiye’den Otuz Yıllık Bir Portre. Sosyoloji Dergisi, Sayı: 35, 77–101. https://ajindex.com/articles/166208

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. AGHAJANIAN, A. (1988). The value of children in rural and urban Iran: A pilot study. Journal of Comparative Family Studies, 19, 85–97.
  2. ATACA, B. (1992). An investigation of variance in fertility due to sex-related differentiation in child-rearing practices. Unpublished master’s thesis, Bogazici University, Istanbul, Turkey.
  3. ATACA, B., & SUNAR, D. (1999). Continuity and change in Turkish urban family life. Psychology and Developing Societies, 11, 77–90.
  4. BULATAO, R.A. (1979a). On the nature of the transition in the value of children. Papers of the East-West Population Institute (No. 60-A). Honolulu, HI: EastWest Center.
  5. BULATAO, R.A. (1979b). Further evidence of the transition in the value of children. Papers of the East-West Population Institute (No. 60-B). Honolulu, HI: EastWest Center.
  6. DARROCH, R.K., MEYER P.A., & SINGARIMBUN, M. (1981). Two are not enough: The value of children to Javanese and Sudanese parents (No. 60-D). Honolulu, HI: East-West Population Institute.
  7. DEKOVIC, M., PELS, T., & MODEL, S. (in press). Unity and diversity in child rearing: Family life in a multicultural society. London: Mellen Press.
  8. DUBEN, A. (1982). The significance of family and kinship in urban Turkey. In C. Kağıtçıbaşı (Ed.), Sex roles, family and community in Turkey (pp. 73–99). Bloomington, IN: Indiana University Press.
  9. ERELCİN, F.G. (1988). Collectivistic norms in Turkey: Tendency to give and receive support. Unpublished master’s thesis, Bogazici University, Istanbul, Turkey.
  10. FAWCETT, J.T. (Ed.) (1972). The satisfactions and costs of children: Theories, concepts, methods. Honolulu, HI: East-West Center.
  11. FAWCETT, J.T. (1983). Perceptions of the value of children: Satisfactions and costs. In R. Bulatao, R.D. Lee, P.E. Hollerbach, & J. Bongaarts (Eds.), Determinants of fertility in developing countries (Vol. 1, pp. 347–369). Washington, DC: National AcademyPress.
  12. HOFFMAN, L.W. (1987). The value of children to parents and child rearing patterns. In C. Kağıtçıbaşı (Ed.), Growth and progress in cross-cultural psychology (pp. 159–170). Lisse, The Netherlands: Swets & Zeitlinger.
  13. HOFFMAN, L.W., & HOFFMAN, M.L. (1973). The value of children to parents. In J.T. Fawcett (Ed.), Psychological perspectives on education (pp. 19–76). New York: Basic Books.
  14. HOLLOS, M., & LARSEN, U. (1997). From lineage to conjugality: The social context of fertility decisions among the pare of Northern Tanzania. Social Science and Medicine, 45, 361–372.
  15. IMAMOGLU, E.O. (1987). An interdependence model of human development. In C. Kağıtçıbaşı (Ed.), Growth and progress in cross-cultural psychology (pp. 138–145). Lisse, The Netherlands: Swets & Zeitlinger.
  16. JOSE, P.E., HUNTSINGER, C.S., HUNTSINGER, P.R., & LIAW, F-R. (2000). Parental values and practices relevant to young children’s social development in Taiwan and the United States. Journal of Cross-Cultural Psychology, 31, 677–702.
  17. KAĞITÇIBAŞI, C. (1982a). The changing value of children in Turkey (No. 60-E). Honolulu, HI: East-West Center.
  18. KAĞITÇIBAŞI, C. (1982b). Old age security value of children and socioeconomic development: Cross-national evidence. Journal of Cross-Cultural Psychology, 13, 29–42.
  19. KAĞITÇIBAŞI, C. (1990). Family and socialization in cross-cultural perspective: A model of change. In J. Berman (Ed.), Cross-cultural perspectives: Nebraska symposium on motivation, 1989 (pp. 135–200). Lincoln, NE: Nebraska University Press.
  20. KAĞITÇIBAŞI, C. (1996a). Family and human development across cultures: A view from the other side. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum.
  21. KAĞITÇIBAŞI, C. (1996b). The autonomous-relational self: A new synthesis. European Psychologist, 1, 180–186.
  22. KAĞITÇIBAŞI, C. (1998). Human development: Cross-cultural perspectives. In J.G. Adair & D. Belanger (Eds.), Advances in psychological science: Vol. 1. Social, personal, and cultural aspects (pp. 475–494). Hove, UK: Psychology Press.
  23. KAĞITÇIBAŞI, C. (2004). Autonomy and relatedness in cultural context: Implications for self and human development. Manuscript submitted for publication.
  24. PHALET, K., & SCHÖNPFLUG, U. (2001). Intergenerational transmission of collectivism and achievement values in two acculturation contexts: The case of Turkish families in Germany and Turkish and Moroccan families in the Netherlands. Journal of Cross-Cultural Psychology, 32, 186–201.
  25. STEWART, S.M., BOND, M.H., DEEDS, O., & CHUNG, S.F. (1999). Intergenerational patterns of values and autonomy expectations in cultures of relatedness and separateness. Journal of Cross-Cultural Psychology, 30, 575–593.
  26. YANG, C.F. (1988). Familism and development: An examination of the role of family in contemporary China Mainland, Hong Kong, and Taiwan. In D. Sinha & H.S.R. Kao (Eds.), Social values and development: Asian perspectives (pp. 93–123). London: Sage.