Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTürkiye’de huzurevleri, değişen kuşaklararası ilişkilere bir çare olarak kavramsallaştırılabileceği gibi, toplum tarafından olumsuz bir tutumla yaklaşılan bir kurumsal düzenleme fikrinin temelini yansıttığı düşünülen bir bütüncü kurum olarak da kavramsallaştırılabilir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Günümüzde Türk nüfusu yaşlanmakta ve huzurevine yerleşen yaşlı sayısı artmaktadır. Kentleşme, kadının işgücüne katılımdaki artış ve toplulukçu kültürden bireyci kültüre geçişin yaratmış olduğu düşünsel değişim, ailenin önceden sahip olduğu işlevlerinin aktarıldığı bürokratik örgütlerden biri olan huzurevinin yaşlanan nüfusun görünür yüzlerinden biri olarak ortaya çıkmasına neden olmuştur. Ancak ebeveyne saygı kültürel normunun hala önemli olduğu, öte yandan modern yaşam tarzlarının aileleri yaşlı üyelerine bakım sağlamaktan alıkoyabildiği Türkiye’de yaşlı bakımın nasıl ve kim tarafından gerçekleştirileceği konusu müphem bir temelde yer almaktadır. Buradan hareketle bu çalışmada ele alınan konuya iki ayrı kuramsal çerçeveden yaklaşılabilir. Türkiye’de huzurevleri, değişen kuşaklararası ilişkilere bir çare olarak kavramsallaştırılabileceği gibi, toplum tarafından olumsuz bir tutumla yaklaşılan bir kurumsal düzenleme fikrinin temelini yansıttığı düşünülen bir bütüncü kurum olarak da kavramsallaştırılabilir.
Abstract
Currently, Turkish population has been ageing and the number of the elderlypeople who are placing into nursing homes has been increasing. Due tourbanization, women’s increased participation in labour force and ideationalchange from collectivism to individualism, the nursing home, as one of thebureaucratic organizations taking over the previous functions of the family, hasbeen emerged as a facet of population ageing. However, the issue on how and bywhom the elderly care is performed is standing upon an ambiguous base inTurkey, where filial piety as a cultural norm has still been of great importancewhile modern lifestyles may restrain families from providing caregiving for theirelderly members. Hence the issue concerned in this study can be approachedfrom two distinct theoretical frameworks. Nursing homes in Turkey can beconceptualized as a remedy for the changing intergenerational relationships, aswell as a total institution which reflects the very idea of institutional settingsreceiving negative public attitude.