Dergiler / Türkoloji / 2026 / Sayı: 127

KÜLTÜREL MİLLİYETÇİLİKTE ÂŞIKLARIN ROLÜ: GÜNEY AZERBAYCAN URUMİYELİ DEDE KÂTİP ÖRNEĞİ

THE ROLE OF MINSTRELS IN CULTURAL NATIONALISM: THE EXAMPLE OF DEDE KÂTİP FROM URUMİYE, SOUTHERN AZERBAIJAN

Sayfa
19–48
Yayın Tarihi
2026-09-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, Ziya Gökalp’ın kültürel milliyetçilik anlayışı çerçevesinde ortaya koyduğu mefkûre temel alınarak, Urumiyeli Âşık Dede Kâtip’in eserlerinde Güney Azerbaycan Türkleri arasında millî bilinç ve millî unsurların işlenişi ile bu unsurların uyanış sürecine katkıları incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İran coğrafyasında 1925 yılından itibaren Türklere yönelik sistematik asimilasyon politikalarının yürütüldüğü görülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özellikle âşık edebiyatı, Güney Azerbaycan Türklerinin millî uyanış sürecinde, millî bilincin güçlenmesinde en etkili unsurlardan biri olarak öne çıkmaktadır. Âşık edebiyatı; hikâyeler, masallar, bayatılar, ninniler ve destanlar aracılığıyla millî öğeleri ve tarihsel hafızayı kuşaktan kuşağa aktararak kültürel bilincin oluşumunda, gelişiminde ve yücelmesinde önemli bir rol üstlenmiştir. Âşıklar, Azerbaycan Türkçesinin yalın biçimini kullanarak Türkçenin yayılmasına katkıda bulunmuş; millî değerlerin unutulmasını önleme ve kültürel direnişi edebî düzlemde temsil etme önemli işlevler yürütmüşler.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada, Ziya Gökalp’ın kültürel milliyetçilik anlayışı çerçevesinde ortaya koyduğu mefkûre temel alınarak, Urumiyeli Âşık Dede Kâtip’in eserlerinde Güney Azerbaycan Türkleri arasında millî bilinç ve millî unsurların işlenişi ile bu unsurların uyanış sürecine katkıları incelenecektir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Güney Azerbaycan Türkleri · Kültürel Milliyetçilik · Milli Bilinç

Özet

İran coğrafyasında 1925 yılından itibaren Türklere yönelik sistematik asimilasyon politikalarının yürütüldüğü görülmektedir. Bu çerçevede, günümüz Güney Azerbaycan Türklerinin yazılı ve sözlü edebiyat ürünleri, millî kimliğin korunması ve yeniden canlanmasında işlevsel bir rol üstlenmektedir. Özellikle âşık edebiyatı, Güney Azerbaycan Türklerinin millî uyanış sürecinde, millî bilincin güçlenmesinde en etkili unsurlardan biri olarak öne çıkmaktadır. Âşık edebiyatı; hikâyeler, masallar, bayatılar, ninniler ve destanlar aracılığıyla millî öğeleri ve tarihsel hafızayı kuşaktan kuşağa aktararak kültürel bilincin oluşumunda, gelişiminde ve yücelmesinde önemli bir rol üstlenmiştir. Âşıklar, Azerbaycan Türkçesinin yalın biçimini kullanarak Türkçenin yayılmasına katkıda bulunmuş; millî değerlerin unutulmasını önleme ve kültürel direnişi edebî düzlemde temsil etme önemli işlevler yürütmüşler. Bu yönleriyle âşıklar dilin canlılığını koruyan ve yaygınlaştırarak millî kimliğin sürekliliğini sağlayan kültürel bir direnç unsuru olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, Urumiyeli Âşık Dede Kâtip, Güney Azerbaycan’ın çağdaş millî âşıkları arasında özel bir konuma sahiptir. Çalışmada, Ziya Gökalp’ın kültürel milliyetçilik anlayışı çerçevesinde ortaya koyduğu mefkûre temel alınarak, Urumiyeli Âşık Dede Kâtip’in eserlerinde Güney Azerbaycan Türkleri arasında millî bilinç ve millî unsurların işlenişi ile bu unsurların uyanış sürecine katkıları incelenecektir.

Abstract

In the Iranian geographical region, systematic assimilation policies targeting Turks have been implemented since 1925. Within this context, the written and oral literary works of the present-day South Azerbaijani Turks play a functional role in preserving and revitalizing their national identity. In particular, ashik literature stands out as one of the most effective elements in strengthening national consciousness during the national awakening process of the South Azerbaijani Turks. Through stories, tales, bayati poems, lullabies, and epics, ashik literature has played a significant role in the formation, development, and elevation of cultural consciousness by transmitting national elements and historical memory from generation to generation. Using the simple form of Azerbaijani Turkish, ashiks have contributed to the spread of the Turkish language; they have also performed important functions in preventing the forgetting of national values and representing cultural resistance on a literary level. In these respects, ashik are considered a cultural resistance element that preserves the vitality of the language and ensures the continuity of national identity by spreading it. In this context, Ashik Dede Katip of Urumiye holds a special place among the contemporary national bards of Southern Azerbaijan. This study will examine how Ashik Dede Katip of Urumiye, based on the ideals he formulated within the framework of cultural nationalism, portrays national consciousness and national elements among the Turks of Southern Azerbaijan in his works, and how these elements contribute to the awakening process.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Azeroğlu, N., عزیزپور, R. ر. A. (2026). KÜLTÜREL MİLLİYETÇİLİKTE ÂŞIKLARIN ROLÜ: GÜNEY AZERBAYCAN URUMİYELİ DEDE KÂTİP ÖRNEĞİ. Türkoloji, Sayı: 127, 19–48. https://ajindex.com/articles/1622212

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Ahmedzade, H. (1980). Âşıklar. Tebriz: Ana Neşriyatı.
  2. Ardı, A. (2009). Urumiye âşık mektebi. Urumiye: Yaz Neşriyatı.
  3. Ayrumi, C. (2009). Âşık Dollu Mustafa: yaşayışı, yaradıcılığı, şiirleri. Urumiye: Yaz Neşriyatı.
  4. Azeroğlu, N. (2023). Güney Azerbaycan Türklerinin Milletleşme Sürecinde Milli Kültür Ögelerinin Yeri ve Önemi. Uluslararası Güney Azerbaycan Türkleri 3. Forumu. www.academia.edu/105474615/Güney_Azerbaycan_Türklerinin_Milletleşme_Sürecinde_Milli_Kültür_Ögelerinin_Yeri_ve_Önemi. (09.02.2026).
  5. Azeroğlu, N. (2024). Güney Azerbaycan milli şairler antolojisi I. Ankara: İKSAD Yayınları.
  6. Azizpour, R., & Kobotarian Azeroğlu, N. (2020). İran Türklerinde sözlü gelenek bağlamında âşıklık geleneği ve milli bilinç. Avrasya Uluslararası Araştırmaları Dergisi, 8(21), 140–150. https://doi.org/10.33692/avrasyad.702937.
  7. Erkan, O. (2023). Azerbaycan Cumhuriyeti’nin kurulmasının Güney Azerbaycan Türklerine yansımaları. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 12(36), 845–863.
  8. Ersoy, R. (2013). Folklor çalışmalarının 100. yılında folklor-milliyetçilik ilişkisi üzerine bazı düşünceler, Milli Folklor, 99. 51-62. Esedi, B. (2002). Dede Kâtib ve yaratıcılığı. Urumiye: Yaz Neşriyatı.
  9. Esedi H. (2015). Urumiye âşıkları. Yaz Neşriyatı.
  10. Feyzullahi, H. (1990). Elli âşık, elli nağme. Ahter Neşriyatı.
  11. Kafkasyalı, A. (2009). İran Türkleri âşık muhitleri. İstanbul: Salkımsöğüt Yayınları.
  12. Kafkasyalı, A. (2012). Dede Kâtip ve İran Türk edebiyatındaki yeri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 141–163.
  13. Kemali, A. (1985). İran Türklerinin sözlü geleneği ve telimhanlı. Tahran: Atropat Yayınları.
  14. Kolukısa, H. (2001). Güney Azerbaycan âşık şiirinde vatan, millet ve azatlık, Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum, s. 66.
  15. Kobotarian, N. (2013b). Tebriz âşıklık geleneği ve âşık edebiyatı. Adana: Karahan Yayınları.
  16. Köprülü, M. F. (1914). Yeni bir ilim halkiyat: folklor, İkdam, 6 Şubat Nüshası.
  17. Gökalp, Z. (1994). Türk uygarlığı tarihi. (Yeniden basım). Ankara: İnkılâp Kitabevi.
  18. Gökalp, Z. (2018). Türkçülüğün esasları. Ankara: Tutku Yayınları.
  19. Salmani, M. (2018), Âşık Şair: Urmiyeli Dede Kâtip", Kubbealtı Akademi Mecmuası, sayı: 186, Cilt: 47/2, sayfa: 75-86.
  20. Tebrizli A. (1986). Şah İsmail Destanı. Tahran: Atropat Yayınları.
  21. Tayyar, H. A. (Dede Kâtib). (2003). İncili sedef. Urumiye: Yaz Neşriyatı.
  22. Tayyar, H. A. (Dede Kâtib). (2005). Urmu gölü manzumesi. Urumiye: Yaz Neşriyatı.
  23. Tayyar, Hacı A. (Dede Kâtib), (2005). Günümüz aydın. Urumiye: Yaz Neşriyatı.