Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Hastaların %82'si (n=102) kadın olup yaş ortalaması 47,1±14,5 yıldı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş ve Amaç: Lokal anestezikler (LA), diş hekimliğinden cerrahi girişimlere kadar pek çok klinik alanda yaygın biçimde kullanılmakta; ancak zaman zaman aşırı duyarlılık reaksiyonlarına zemin hazırlayabilmektedir. Literatür verileri, LA'ya bağlı istenmeyen reaksiyonların yalnızca %1'inden azının gerçek immünolojik mekanizmalarla ilişkili olduğuna işaret etse de klinisyenler ve hastalar tarafından LA alerjisi sıklıkla gereğinden fazla değerlendirilmektedir. Bu durum; ameliyat ertelemelerine, gereksiz genel anestezi tercihlerine ve yanlış ilaç kaçınma davranışlarına yol açmaktadır. Çalışmamızda LA aşırı duyarlılığı şüphesiyle başvuran hastalarda gerçek alerji prevalansının saptanması ve tanısal testlerin klinik değerinin gerçek yaşam verileriyle değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Şubat 2020–Ağustos 2024 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Alerji ve İmmünoloji polikliniğine şüpheli LA reaksiyonu öyküsüyle yönlendirilen 124 yetişkin hasta dahil edildi. Tanısal süreçte önce P-İD (prik-intradermal) deri testi, negatif sonuç alınması halinde subkütan ilaç provokasyon testi uygulandı. Kullanılacak LA ajanı; planlanan klinik girişim, hastanın bildirdiği reaksiyon öyküsü ve merkezimizde erişilebilen adrenalin içermeyen preparatlar gözetilerek bireysel olarak belirlendi. Test sonrasında hastaların LA kullanımı ve olası reaksiyon gelişimi telefon görüşmeleriyle değerlendirildi. Analizler IBM SPSS v22.0 ile gerçekleştirildi. Bulgular: Hastaların %82'si (n=102) kadın olup yaş ortalaması 47,1±14,5 yıldı. Başvuruların %55,7'si diş hekimliği, %20,9'u anestezi bölümünden, %17,4'ü ise doğrudan poliklinik başvurusu şeklinde geldi. Klinik tablolar Brown anafilaksi sınıflamasına göre derecelendirildi: hafif şiddette 45, orta şiddette 35, ağır şiddette 17 hasta yer aldı. Semptomlar arasında solunumsal yakınmalar (n=47) ilk sırada yer alırken boğazda sıkışma ve yutma güçlüğü (%40,2), kaşıntı-kızarıklık (%39,2) ve baş dönmesi-bulanık görme (%30,9) izledi. Kırk dört hasta sorumlu LA'yı tanımlayamazken, 42 hasta lidokaine bağlı reaksiyon öyküsü bildirdi. En sık eşlik eden komorbiditeler astım (%17,5), alerjik rinit (%16,0) ve kronik ürtiker (%13,3) idi. Hastaların %54'ü (n=68) ek ilaç gruplarına karşı da duyarlılık öyküsü tanımladı; ancak çoklu ilaç alerjisi LA alerjisi açısından bağımsız bir risk faktörü olarak doğrulanamadı (p>0,05). Tüm hastalara P-İD deri testi ve ardından provokasyon testi uygulandı (n=32 şüpheli LA, n=23 alternatif LA, n=69 rastgele LA). Yalnızca bir hastada P-İD pozitifliği saptandı: Spinal anestezi sırasında ürtiker, anjiyoödem, dispne ve taşikardi gelişen 28 yaşındaki bu hastada lidokain, bupivakain, prilokain, fentanil ve lateks deri testi pozitif bulundu; buna karşın mepivakain ile yapılan provokasyon testi negatif sonuçlandı ve hasta ilacı daha sonra reaksiyonsuz kullandı. Takip görüşmesi yapılan 92 hastanın 53'ü tanısal değerlendirme sonucunda LA kullandı ve hiçbirinde alerjik reaksiyon gelişmedi. Kalan 39 hasta ise negatif test sonuçlarına rağmen çeşitli kaygılarla LA almaktan vazgeçti. Sonuç: Çalışmamızda doğrulanmış LA alerjisi prevalansı %1'in altında kalarak mevcut literatürle örtüşmüş; immünolojik aracılı reaksiyon son derece nadir saptanmıştır. LA kullanan hiçbir hastada reaksiyon gelişmemesi, provokasyon testinin güvenilirliğini ve klinik yararını açıkça ortaya koymaktadır. Bulgularımız; gereksiz ilaç kaçınmasının engellenmesinde kapsamlı klinik öykü alımı ve kanıta dayalı tanısal yaklaşımın belirleyici rolünü vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Anestezikler, lokal; İlaç aşırı duyarlılığı; Deri testleri; Provokasyon testleri; Anafilaksi
Abstract
Background and Aim: Local anesthetics (LAs) are widely used across many clinical fields, from dentistry to surgical procedures; however, they may occasionally predispose to hypersensitivity reactions. Although the literature indicates that fewer than 1% of adverse reactions to LAs are related to true immunological mechanisms, LA allergy is frequently overestimated by both clinicians and patients. This leads to postponement of operations, unnecessary preference for general anesthesia, and inappropriate drug-avoidance behavior. In this study, we aimed to determine the true prevalence of allergy in patients presenting with suspected LA hypersensitivity and to evaluate the clinical value of diagnostic tests using real-life data. Materials and Methods: A total of 124 adult patients referred to the Allergy and Immunology outpatient clinic of Ege University Faculty of Medicine with a history of suspected LA reaction between February 2020 and August 2024 were included. In the diagnostic workup, a prick–intradermal (P-ID) skin test was performed first, followed by a subcutaneous drug provocation test in case of a negative result. The LA agent to be used was selected individually, taking into account the planned clinical procedure, the patient's reported reaction history, and the adrenaline-free preparations available at our center. After testing, patients' LA use and any subsequent reactions were assessed through telephone interviews. Analyses were performed using IBM SPSS v22.0. Results: Of the patients, 82% (n=102) were female, with a mean age of 47.1±14.5 years. Referrals came from dentistry (55.7%), the anesthesiology department (20.9%), and direct outpatient admission (17.4%). Clinical presentations were graded according to the Brown anaphylaxis classification: 45 patients were mild, 35 moderate, and 17 severe. Among symptoms, respiratory complaints (n=47) ranked first, followed by throat tightness and difficulty swallowing (40.2%), itching–flushing (39.2%), and dizziness–blurred vision (30.9%). Forty-four patients could not identify the responsible LA, whereas 42 reported a history of reaction to lidocaine. The most common accompanying comorbidities were asthma (17.5%), allergic rhinitis (16.0%), and chronic urticaria (13.3%). Fifty-four percent of patients (n=68) also reported a history of sensitivity to additional drug classes; however, multiple drug allergy could not be confirmed as an independent risk factor for LA allergy (p>0.05). All patients underwent the P-ID skin test followed by a provocation test (n=32 suspected LA, n=23 alternative LA, n=69 random LA). P-ID positivity was detected in only one patient: in this 28-year-old who developed urticaria, angioedema, dyspnea, and tachycardia during spinal anesthesia, skin tests for lidocaine, bupivacaine, prilocaine, fentanyl, and latex were positive; however, the provocation test with mepivacaine was negative, and the patient subsequently used the drug without reaction. Of the 92 patients reached for follow-up, 53 used an LA after the diagnostic evaluation, and none developed an allergic reaction. The remaining 39 patients refrained from receiving an LA owing to various concerns despite negative test results. Conclusion: In our study, the confirmed prevalence of LA allergy remained below 1%, consistent with the current literature, and immunologically mediated reactions were extremely rare. The absence of reactions in any patient who used an LA clearly demonstrates the reliability and clinical utility of the provocation test. Our findings underline the decisive role of comprehensive clinical history-taking and an evidence-based diagnostic approach in preventing unnecessary drug avoidance. Keywords: Anesthetics, local; Drug hypersensitivity; Skin tests; Provocation tests; Anaphylaxis