Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, katılımcıların %72,3’ünün kamu kaynaklarının kötüye kullanımına tanık olduğunu; ancak mevcut denetim ve caydırıcılık mekanizmalarını yetersiz bulduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu araştırma, kamu kurumlarında görev yapan bireylerin kamu kaynaklarının kullanımına yönelik algı ve tutumlarını, dinî ve ahlaki değerler bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel hedefi, kamu yönetiminde etik davranışların oluşumunda dinî–ahlaki referansların yönlendirici etkisi olup olmadığını sosyolojik bir perspektifle ortaya koymaktır. Araştırma, nicel yöntemle gerçekleştirilmiş ve veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 19 maddelik beşli Likert tipi bir anket formu kullanılmıştır. Ölçek maddeleri, literatür taraması ve kamu yönetimi ile din sosyolojisi alanındaki uzman görüşleri doğrultusunda hazırlanmış, içerik geçerliliği ve güvenirliği test edilmiştir (Cronbach’s Alpha=0,869). Araştırmanın örneklemini, Türkiye genelinde farklı kamu kurumlarında çalışan toplam 376 katılımcı oluşturmaktadır. Veriler SPSS 22 programında analiz edilmiş; betimsel istatistiklerin yanı sıra t-testi, ANOVA ve ki-kare analizleri uygulanmıştır. Bulgular, katılımcıların %72,3’ünün kamu kaynaklarının kötüye kullanımına tanık olduğunu; ancak mevcut denetim ve caydırıcılık mekanizmalarını yetersiz bulduğunu göstermektedir. Dinî ve ahlaki değerlerin etik davranışlar üzerindeki etkisinin güçlü biçimde algılandığı, özellikle yöneticilerin bu değerlere duyarlılığının kurumsal etik kültürün güçlenmesine katkı sağladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, kamu yönetiminde etik farkındalığın yalnızca yapısal denetim mekanizmalarıyla değil, dinî ve ahlaki değerlere dayalı içsel denetim anlayışıyla da güçlendirilebileceği görülmüştür. Bu yönüyle çalışma, din sosyolojisi ve kamu etiği literatürüne özgün bir katkı sunmaktadır.
Abstract
This study aims to examine the perceptions and attitudes of individuals working in public institutions regarding the use of public resources within the context of religious and moral values. The primary objective of the research is to reveal, from a sociological perspective, the guiding influence of religious–moral references in the formation of ethical behavior in public administration. The study was conducted using a quantitative method, and a 19-item, five-point Likert-type questionnaire developed by the researcher was employed as the data collection tool. The scale items were prepared based on a literature review and expert opinions in the fields of public administration and sociology of religion, and their content validity and reliability were tested (Cronbach’s Alpha = 0.869). The sample of the study consisted of a total of 376 participants working in various public institutions across Turkey. Data were analyzed using SPSS 22, and descriptive statistics, t-tests, ANOVA, and chi-square analyses were applied. The findings indicate that 72.3% of participants have witnessed the misuse of public resources, yet they consider the existing supervisory and deterrent mechanisms insufficient. It was found that the influence of religious and moral values on ethical behavior is strongly perceived, and especially that managers’ sensitivity to these values contributes to strengthening the institutional ethical culture. In conclusion, ethical awareness in public administration can be reinforced not only through structural control mechanisms but also through an internal control approach based on religious and moral values. In this respect, the study provides an original contribution to the literature on sociology of religion and public ethics.