Dergiler / Fe Dergi / 2018 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Türkiye’de Kadına Yönelik Şiddete İlişkin Farkındalık Yaratmayı Amaçlayan Fotoğraflardaki Görsel Şiddet

Visual Violence in the Images Aiming at Creating Awareness on Violence Against Women in Turkey

Sayfa
13–24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede kadına yönelik şiddete ilişkin toplumsal farkındalık yaratmak için üretilen fotoğraflar analiz edilerek bu fotoğrafların cinsiyetçi mitleri yeniden ürettiği ve şiddeti bir mizansene indirgediği iddia edilecek; ayrıca kadınların mütemadiyen “kurban” olarak temsil edilmesinin korkularını derinleştirebileceği, bu tür fotoğrafların şiddet uygulayan erkeklerin eşlerini tehdit ederken kullandıkları bir materyale dönüşebileceği ve kadına yönelik şiddetin sadece fiziksel şiddete indirgenmesine katkıda bulunabileceği savunulacaktır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kadına yönelik şiddetin her yıl arttığı Türkiye’de fiziksel şiddete maruz kalmış kadın bedeni imgesi her yana yayılmış durumdadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üstelik kadına yönelik şiddete karşı düzenlenen kampanyalarda da şiddete uğramış kadın görüntüsünün oldukça sık kullanıldığı görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede kadına yönelik şiddete ilişkin toplumsal farkındalık yaratmak için üretilen fotoğraflar analiz edilerek bu fotoğrafların cinsiyetçi mitleri yeniden ürettiği ve şiddeti bir mizansene indirgediği iddia edilecek; ayrıca kadınların mütemadiyen “kurban” olarak temsil edilmesinin korkularını derinleştirebileceği, bu tür fotoğrafların şiddet uygulayan erkeklerin eşlerini tehdit ederken kullandıkları bir materyale dönüşebileceği ve kadına yönelik şiddetin sadece fiziksel şiddete indirgenmesine katkıda bulunabileceği savunulacaktır
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kadına yönelik şiddet · görsel kültürün feminist eleştirisi · fotoğraf

Özet

Kadına yönelik şiddetin her yıl arttığı Türkiye’de fiziksel şiddete maruz kalmış kadın bedeni imgesi her yana yayılmış durumdadır. Üstelik kadına yönelik şiddete karşı düzenlenen kampanyalarda da şiddete uğramış kadın görüntüsünün oldukça sık kullanıldığı görülmektedir. Kadınların yüzlerinde şiddet izleri yaratmak için kullanılan abartılı makyaj, teatral duruşlar, modellerin genellikle mekandan soyutlanmış halde gösterilmesi ve omuz plan çekimler neredeyse bu fotoğrafların ortak kodu haline gelmiş durumdadır. Ayrıca pek çok sosyal sorumluluk projesinde olduğu gibi kadına yönelik şiddete karşı oluşturulan görsellerde de ünlü yüzleri kullanmak oldukça yaygın bir uygulamadır. Bu makalede kadına yönelik şiddete ilişkin toplumsal farkındalık yaratmak için üretilen fotoğraflar analiz edilerek bu fotoğrafların cinsiyetçi mitleri yeniden ürettiği ve şiddeti bir mizansene indirgediği iddia edilecek; ayrıca kadınların mütemadiyen “kurban” olarak temsil edilmesinin korkularını derinleştirebileceği, bu tür fotoğrafların şiddet uygulayan erkeklerin eşlerini tehdit ederken kullandıkları bir materyale dönüşebileceği ve kadına yönelik şiddetin sadece fiziksel şiddete indirgenmesine katkıda bulunabileceği savunulacaktır

Abstract

Visual Violence in the Images Aiming at Creating Awareness on Violence Against Women in Turkey Violence against women in all forms, including domestic violence, murder and sexual abuse, is a major public problem in Turkey. The images of physically assaulted women are widely circulated. Even the campaigns aiming at preventing and combating violence against women as well as photographs for bringing attention to violence against women as a social problem often reproduce the image of a woman suffering from violence. Utilisation of exaggerated makeup to create traces of violence on womens' faces, presentation of melodramatic poses of suffering women or overuse of close-up or medium close-up shots with a plain background have become a common practice for the visual presentation of violence against women. This study aims at analyzing the representation of women in these social campaign photographs in recent years in Turkey by problematising whither these photographs serve as an effective strategy for responding to violence against women. The analysis offered concludes that this kind of visual representation reproduces the sexist myths and reduce violence to a mise-en-scene. It will also be argued that the representation of women as “victims” can deepen their fears; these photographs can turn into a material that violent men use to threat their partners and can promote considering violence against women only as phyisical violence

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞ, T. (2018). Türkiye’de Kadına Yönelik Şiddete İlişkin Farkındalık Yaratmayı Amaçlayan Fotoğraflardaki Görsel Şiddet. Fe Dergi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 13–24. https://ajindex.com/articles/160347

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abisel, Nilgün. “Yeşilçam Filmlerinde Kadının Temsilinde Kadına Yönelik Şiddet,” Televizyon, Kadın ve Şiddet der. Nur Betül Çelik. (Ankara: Dünya Kitle İletişimi Araştırma Vakfı KİV Yayınları, 2000), 173-212.
  2. Adaklı Aksop, Gülseren. “Reality Show’larda Kadına Yönelik Şiddet ve Kadın İmgesi,” Televizyon, Kadın ve Şiddet der. Nur Betül Çelik. (Ankara: Dünya Kitle İletişimi Araştırma Vakfı KİV Yayınları, 2000),111-135.
  3. Akadlı Ergöçmen, Banu; Turkyılmaz, Ahmet Sinan ve Abbasoglu Özgören, Ayşe. “Coping Strategies for Violence against Women,” Ministiry of Family and Social Research on Domestic Violence Agaings Women in Turkey (Ankara:
  4. Republic of Turkey Policies, Hacettepe University Institute of Population Studies, 2015), 153-181. http://www.hips.hacettepe.edu.tr/eng/english_main_report.pdf
  5. Akadlı Ergöçmen, Banu. “Institutional Application Process Regarding Violence against Women,” Research on Domestic Violence Policies, Hacettepe University http://www.hips.hacettepe.edu.tr/eng/english_main_report.pdf Institute of Population Studies, 2015), 209-233.
  6. Antmen, Ahu. “ Görüntüye Kurban.” Feminist Politika 15 (2012): 32-33.
  7. Armutçu, Emel, “Aile içi şiddet takibi en güç suç,” Hürriyet e-Gazetesi, 12 Kasım 2005, http://www.hurriyet.com.tr/gundem/aile-ici- siddet-takibi-en-guc-suc-3511963
  8. Aziz, Aysel vd. Medya, Şiddet ve Kadın. 1993 Yılında Türk Basınında Kadınlara Yönelik Şiddetin Yer Alış Biçimi (Ankara: T.C.Başbakanlık Kadın ve Sosyal Hizmetler Müsteşarlığı, Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü, 1994). ). Alat, Zeynep. “News Coverage of Violence Against Women,” Feminist Media Studies 6, no. 3 (2006): 295-314.
  9. Barthes, Roland. Çağdaş Söylenler, çev. Tahsin Yücel. (İstanbul: Hürriyet Vakfı Yayınları, 1990).
  10. Bronstein, Carolyn. “No More Black and Blue, Women Against Violence Against Women and the Warner Communications Boycott, 1979,” Violence Against Women 14, no 4 (2008): 418-436.
  11. Byerly, Carolyn M. ve Ross, Karen. Women and Media: A Critical Introduction (Oxford: Blackwell, 2006).
  12. Çelenk, Sevilay; Timisi, Nilüfer. “Yerli Dramalarda Kadın Temsili ve Şiddet,” Televizyon, Kadın ve Şiddet der. Nur Betül Çelik. (Ankara: Dünya Kitle İletişimi Araştırma Vakfı KİV Yayınları, 2000), 23-64.
  13. Çelenk, Sevilay. “Kadınların Medyada Temsili ve Etik Sorunlar,” Televizyon Haberciliğinde Etik ed. Bülent Çaplı ve Hakan Tuncel (Ankara, 2010), 229-236.
  14. Dill, Karen E. vd. “Effects of Exposure to Sex-stereotyped Video Game Characters on Tolerance of Sexual Harassment,” Journal of E