Böylece 2017 Anayasa değişikliğinin gerekçesi olarak kullanılan parlamenter sistem= siyasal kriz eşitliğinin her bir alt dönem için farklı bir nedenle geçerli olmadığı 1960-1971 dönemi için gösterilmiş olmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede 12 Mart 1971 tarihinde verilen Askeri Muhtıra’ dan 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi ile sonlanan dönemdeki siyasal krizlerin nedeni araştırılmakta ve bu krizlerin parlamenter sistemin işleyişiyle bir ilişkisinin bulunmadığı gösterilmeye çalışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yolla her bir alt dönemin özgüllüğü ortaya konmakta ve her bir alt dönemde yaşanan siyasal krizlerin farklı nedenden kaynaklandığı gösterilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece 2017 Anayasa değişikliğinin gerekçesi olarak kullanılan parlamenter sistem= siyasal kriz eşitliğinin her bir alt dönem için farklı bir nedenle geçerli olmadığı 1960-1971 dönemi için gösterilmiş olmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:12 Mart Muhtırası · 12 Eylül Darbesi · Parlamenter Sistem
Özet
Bu makalede 12 Mart 1971 tarihinde verilen Askeri Muhtıra’ dan 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi ile sonlanan dönemdeki siyasal krizlerin nedeni araştırılmakta ve bu krizlerin parlamenter sistemin işleyişiyle bir ilişkisinin bulunmadığı gösterilmeye çalışılmaktadır. Bu amaca ulaşmak için dönemi toptancı bir anlayışla incelemek yerine alt bölümler halinde bir çözümleme yapılmaktadır. Bu yolla her bir alt dönemin özgüllüğü ortaya konmakta ve her bir alt dönemde yaşanan siyasal krizlerin farklı nedenden kaynaklandığı gösterilmektedir. Böylece 2017 Anayasa değişikliğinin gerekçesi olarak kullanılan parlamenter sistem= siyasal kriz eşitliğinin her bir alt dönem için farklı bir nedenle geçerli olmadığı 1960-1971 dönemi için gösterilmiş olmaktadır.
Bakırcı, F. (2023). Parlamenter Sistemde Askeri Muhtıranın Etkisi Üzerine TBMM 1971-1980 Dönemi. ViraVerita E-Dergi, Sayı: 18, 1–105. https://doi.org/10.47124/viraverita.1381294
Adnan Küçük, A. K. (2013). Anayasacılık Hareketleri ve Anayasalar. A. Karadağ (Ed.), Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Türkiye'de Siyasal Hayat. Orion Kitabevi.
Ahmad, F. (1977). The Turkish experiment in democracy, 1950-1975. C. Hurst for the Royal Institute of International Affairs.
Ahmad, F. (2008). Politics and political parties in Republican Turkey. R. Kasaba (Ed.), Turkey in the Modern World (Cilt. 4). Cambridge University Press.
Akşin, S. (2014). Kısa 20. Yüzyıl Tarihi (2. baskı). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Ataay, F. (2020). Türkiye Demokrasi Tarihi: 1789'dan Günümüze. Nika.
Atılgan, G. (2015). Sanayi Kapitalizminin Şafağında. G. Atılgan, C. Saraçoğlu, & A. Uslu Osmanlı'dan Günümüze Türkiye'de Siyasal Hayat (Birinci basım.). Yordam Kitap.
Avcıoğlu, D. (1978). Türkiye'nin Düzeni (10 Cilt. 2). Tekin Yayınevi.
Aytürk, İ. (2020). Yetmişli Yıllarda Ülkücü Hareket ve Komünizmle Paramiliter Mücadele. M. Kaynar (Ed.), Türkiye'nin 1970ʼli yılları (1. baskı.). İletişim.
Bakırcı, F. (2015). Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulundaki Yerleşik Uygulamalar. TBMM Basımevi.
Bakırcı, F. (2019, Aralık). Parlamenter Sistem Siyasal İstikrarsızlıkların Nedeni midir? Vira Verita, X, 30-108.
Bakırcı, F. (2021a). Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Yasama. Farklı Boyutlarıyla Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi. Nobel Yayın.
Bakırcı, F. (2021b). Kuruluşundan Günümüze TBMM'nin Denetim Yetkisinin Sönümlenmesi: Denetimden Kaçış. Lykeion.
Bakırcı, F. (2022). Yargı Bağımsızlığının Sağlanmasında Hâkimler ve Savcılar Kurulu İle Anayasa Mahkemesine Üye Seçimi Üzerine. YUHFD, XIX(1), 1-70.
Başlamışlı, M. (2021). ABD’nin Türkiye’ye Yönelik Ambargo Kararına İlişkin Haşhaş Sorunu Yerine 1974 Kıbrıs Krizini Ön Plana Çıkarma Girişimi. Asia Minor Studies, 9(1), 695-712.
Birdişli, F. (2013). Sivil Asker İlişkileri. A. Karadağ (Ed.), Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Türkiye'de Siyasal Hayat. Orion Kitabevi.
Bozarslan, H. (2015). Türkiye Tarihi: İmparatorluktan Günümüze. İletişim Yayınları. Demir, Ş. (2006). 12 Mart Mhutırası. Şehir ve İrfan, 2, 127-135.
Dodd, C. H. (1983). The crisis of Turkish democracy. Eothen Press.
Kalaycıoğlu, E. (2007). 1960 Sonrası Türk Politik Hayatına Bir Bakış: Demokrasi, Neo-Patrimonyalizm ve İstikrar. A. Y. S. Ersin Kalaycıoğlu (Ed.), Türkiye'de Politik Değişim ve Modernleşme. Alfa Aktüel.