KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / ViraVerita E-Dergi / 2026 / Sayı: 23

Tarihsel Ontolojiden Eleştirel Natüralizme: Ferhat Taylan’la Söyleşi

From Historical Ontology to Critical Naturalism: Interview with Ferhat Taylan

M. Taha Tunç(HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, FELSEFE (DR))
Sayfa
316–329
Yayın Tarihi
2026-05-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ferhat Taylan’la yapılan bu söyleşi, Michel Foucault’nun düşüncesinin kaynaklarından başlayıp günümüzde evrildiği noktalara eğilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ferhat Taylan’la yapılan bu söyleşi, Michel Foucault’nun düşüncesinin kaynaklarından başlayıp günümüzde evrildiği noktalara eğilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ferhat Taylan’la yapılan bu söyleşi, Michel Foucault’nun düşüncesinin kaynaklarından başlayıp günümüzde evrildiği noktalara eğilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Ferhat Taylan’la yapılan bu söyleşi, Michel Foucault’nun düşüncesinin kaynaklarından başlayıp günümüzde evrildiği noktalara eğilmektedir.
🔬Tür:Söyleşi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tarihsel epistemoloji · Tarihsel ontoloji · Ortam/Çevre

Özet

Ferhat Taylan’la yapılan bu söyleşi, Michel Foucault’nun düşüncesinin kaynaklarından başlayıp günümüzde evrildiği noktalara eğilmektedir.

Abstract

This interview with Ferhat Taylan focuses on the sources of Michel Foucault’s thought and the points to which it has evolved today.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tunç, M. T. (2026). Tarihsel Ontolojiden Eleştirel Natüralizme: Ferhat Taylan’la Söyleşi. ViraVerita E-Dergi, Sayı: 23, 316–329. https://ajindex.com/articles/1576094

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Canguilhem, G. (2023). Canlı ve ortamı. Yaşam bilgisi (A. Beyaz, Çev., ss. 156-187). Kolektif Kitap.
  2. Dardot, P., & Laval, C. (2025). Instituer les mondes. Pour une cosmopolitique des communs. La Découverte.
  3. Dean, M., & Zamora, D. (2021). The last man takes LSD: Foucault and the end of revolution. Verso.
  4. Descola, P. (2025). Politiques du faire-monde. Une contribiution anthropologique à la cosmopolitique. Éditions du Seuil.
  5. Foucault, M. (1985). La vie: l’expérience et la science. Revue de Métaphysique et de Morale, 90(1), 3-14. (I. Ergüden, Çev., 2011, "Yaşam: Deneyim ve bilim", Felsefe Sahnesi: Seçme Yazılar-5 içinde, ss. 356-357, Ayrıntı Yayınları).
  6. Foucault, M. (2008). Le gouvernement de soi et des autres. Cours au Collège de France, 1982-1983. Gallimard; Le Seuil.
  7. Koyré, A. (1966). L’apport scientifique de la Renaissance. Etudes d’histoire de la pensée scientifique (s. 51). Gallimard. (K. Dinçer, Çev., 2007, "Yenidendoğuşun Bilimsel Katkısı", Bilim Tarihi Yazıları-I içinde, ss. 51-68, Tübitak Yayınları).
  8. Laval, C., Paltrinieri, L., & Taylan, F. (Haz.). (2015). Marx & Foucault. Lectures, usages, confrontations. La Découverte. (İ. Birkan, Çev., 2020, Marx & Foucault. Okumalar, Kullanımlar, Yüzleştirmeler, İletişim Yayınları).
  9. Laval, C., Sauvêtre, P., & Taylan, F. (2019). Introduction. İçinde L’alternative du commun. Hermann.
  10. Meyerson, E. (1908). Identité et réalité. Alcan.
  11. Meyerson, E. (1921). De l’explication dans les sciences. Payot.
  12. Stielger, B. (2019). Il faut s’adapter. Sur un nouvel impératif politique. Gallimard.
  13. Taylan, F. (2013). Aklın hafızası: Bachelard ve tarihsel epistemoloji. İçinde G. Bachelard, Bilimsel zihninin oluşumu. Bilginin psikanalizine katkı (A. Tümertekin, Çev., ss. 1-12). İthaki Yayınları.
  14. Taylan, F. (2013). L’interventionnisme environnemental, une stratégie néolibérale. Raisons Politiques, 52(4), 77-87. https://doi.org/10.3917/rai.052.0077
  15. Taylan, F. (2014). Gouverner les hommes par leurs milieux. La rationalité mésologique et les technologies environnementales du libéralisme. H. Oulc’hen (Ed.), Usages de Foucault (ss. 159-173). Presses Universitaires de France.
  16. Taylan, F. (2018). Concepts et rationalités. Héritages de l’épistémologie historique, de Meyerson à Foucault. Éditions Matériologiques.
  17. Taylan, F. (2018). Mesopolitique. Connaître, théoriser, gouverner les milieux de vie, 1750-1900. Éditions de la Sorbonne.
  18. Taylan, F. (2019). XI. La stratégie d’inséparabilité des collectifs humains et des milieux naturels La loi Te Awa Tupua en Nouvelle-Zélande. İçinde C. Laval, P. Sauvêtre, & F. Taylan, L’alternative du commun (ss. 165-178). Hermann. https://doi.org/10.3917/herm.laval.2019.01.0167
  19. Taylan, F. (2021). L’impasse de l’antinaturalisme en écologie politique. Foucault contre Foucault. Materiali Foucaultiani, (19-20), 45-66.
  20. Taylan, F. (2022, Haziran). Les milieux communs: Vers une démocratie écologique. Esprit, (6), 92.
  21. Foucault, M. (1985). La vie: l’expérience et la science. Revue de Métaphysique et de Morale, 90(1), 3-14. (I. Ergüden, Çev., 2011, "Yaşam: Deneyim ve bilim", Felsefe Sahnesi: Seçme Yazılar-5 içinde, ss. 356-357, Ayrıntı Yayınları).
  22. Taylan, F. (2022, Haziran). Les milieux communs: Vers une démocratie écologique. Esprit, (6), 92.