Dergiler / Turkish Journal of Astronomy and Astrophysics / 2023 / Cilt: 4 Sayı: 3 Özel Sayı

Galaksi Kümelerindeki Kırmızı-Kol Galaksilerinin Evrimi

Evolution of Red-Sequence Galaxies in Galaxy Clusters

Eyüp Kaan Ülgen(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, ASTRONOMİ VE UZAY BİLİMLERİ (DR))0000-0002-8056-4214
Sinan Aliş(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, ASTRONOMİ VE UZAY BİLİMLERİ BÖLÜMÜ)0000-0002-6990-8899
Oğuzhan Çakır(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, ASTRONOMİ VE UZAY BİLİMLERİ BÖLÜMÜ)0000-0002-1045-2559
Fuat Korhan Yelkenci(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, ASTRONOMİ VE UZAY BİLİMLERİ BÖLÜMÜ)0000-0003-2675-3564
Süleyman Fişek(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, ASTRONOMİ VE UZAY BİLİMLERİ BÖLÜMÜ)0000-0002-3187-5286
Sayfa
208–213
Yayın Tarihi
2023-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Galaksilerin küme içindeki konumlarından bağımsız olarak, düşük kırmızıya kaymalardaki sönük/parlak galaksi oranının yüksek kırmızıya kaymalara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada galaksi kümelerinin renk-parlaklık diyagramlarından belirlenen kırmızı kol galaksileri, hem küme merkezinde hem de kümenin dış kısımlarında incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kırmızı kol galaksilerinden itibaren belirlenen sönük/parlak (ing. faint-to-lum, F/L) galaksi oranlarının hem ortam yoğunluğuna hem de kırmızıya kaymaya bağlı değişimi araştırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Galaksilerin küme içindeki konumlarından bağımsız olarak, düşük kırmızıya kaymalardaki sönük/parlak galaksi oranının yüksek kırmızıya kaymalara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:galaxies: clusters · galaxies: evolution · galaxies: elliptical and lenticular cD

Özet

Bu çalışmada galaksi kümelerinin renk-parlaklık diyagramlarından belirlenen kırmızı kol galaksileri, hem küme merkezinde hem de kümenin dış kısımlarında incelenmiştir. Kırmızı kol galaksilerinden itibaren belirlenen sönük/parlak (ing. faint-to-lum, F/L) galaksi oranlarının hem ortam yoğunluğuna hem de kırmızıya kaymaya bağlı değişimi araştırılmıştır. Çalışmada iki farklı yöntemle, iki ayrı verisetinden belirlenmiş galaksi kümeleri kullanılmıştır. CFHTLS-W1 alanında galaksi yoğunluğunu esas alan WaZP algoritması ile Subaru HSC-SSP taramasında renk-parlaklık diyagramlarını kullanan CAMIRA algoritmalarının belirlediği kümeler incelenmiştir. Galaksilerin küme içindeki konumlarından bağımsız olarak, düşük kırmızıya kaymalardaki sönük/parlak galaksi oranının yüksek kırmızıya kaymalara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.

Abstract

In this study, the populations of the red sequence galaxies which are determined from the color-magnitude diagrams of the galaxy clusters are investigated both in cluster center and in the outer parts of the cluster. The variation of faint/lum(F/L) galaxy ratios which is determined from red sequence galaxies was investigated depends on both the density of environment and the redshift. In the study we used the galaxy clusters which are determined from two different datasets with two different methods. The Clusters determined by WaZP algorithm based on galaxy density in the CFHTLS-W1 field and CAMIRA algorithms using color-magnitude diagrams in Subaru HSC-SSP survey were examined. Regardless of the position of the galaxies in the cluster, we found that the ratio of faint/lum galaxies is higher at smaller redshifts when compared with their counterparts at higher redshifts.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ülgen, E. K., Aliş, S., Çakır, O., Yelkenci, F. K., Fişek, S. (2023). Galaksi Kümelerindeki Kırmızı-Kol Galaksilerinin Evrimi. Turkish Journal of Astronomy and Astrophysics, Cilt: 4 Sayı: 3 Özel Sayı, 208–213. https://doi.org/10.55064/tjaa.1203864

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Aguena M., ve diğ., 2021, MNRAS, 502, 4435
  2. Aihara H., ve diğ., 2022, PASJ, 74, 247
  3. Annis J., ve diğ., 1999, in American Astronomical Society Meeting Abstracts. p. 12.02
  4. Bahcall N. A., 1999, in Dekel A., Ostriker J. P., eds, Formation ofStructure in the Universe. p. 135
  5. Barger A. J., ve diğ., 1998, ApJ, 501, 522
  6. Barrientos L. F., 1999, PhD thesis, University of Toronto, Canada
  7. Benoist C., 2014, in Building the Euclid Cluster Survey - Scientific Program. p. 8
  8. Blakeslee J. P., ve diğ., 2003, ApJ, 596, L143
  9. Bower R. G., Lucey J. R., Ellis R. S., 1992, MNRAS, 254, 601
  10. Capozzi D., Collins C. A., Stott J. P., 2010, MNRAS, 403, 1274
  11. Conselice C. J., 2014, ARA&A, 52, 291
  12. Coupon J., ve diğ., 2009, A&A, 500, 981
  13. De Lucia G., ve diğ., 2007, MNRAS, 374, 809
  14. Eisenhardt P. R., ve diğ., 2005, in American Astronomical Society Meeting Abstracts. p. 112.05
  15. Euclid Collaboration ve diğ., 2019, A&A, 627, A23
  16. Gilbank D. G., Yee H. K. C., Ellingson E., Gladders M. D., Loh Y. S.,
  17. Barrientos L. F., Barkhouse W. A., 2008, ApJ, 673, 742
  18. Gladders M. D., Yee H. K. C., 2000, AJ, 120, 2148
  19. Hao J., ve diğ., 2009, ApJ, 702, 745
  20. Hudelot P., ve diğ., 2012, VizieR Online Data Catalog, p. II/317, ADS
  21. Ilbert O., ve diğ., 2006, A&A, 457, 841
  22. Kodama T., Arimoto N., Barger A. J., Arag’on-Salamanca A., 1998, A&A, 334, 99, ADS
  23. Martinet N., ve diğ., 2015, A&A, 575, A116
  24. Mullis C. R., Rosati P., Lamer G., Böhringer H., Schwope A.,
  25. Schuecker P., Fassbender R., 2005, ApJ, 623, L85
  26. Oguri M., 2014, MNRAS, 444, 147
  27. Oguri M., ve diğ., 2018, PASJ, 70, S20
  28. Rudnick G., ve diğ., 2009, ApJ, 700, 1559
  29. Sandage A., Binggeli B., Tammann G. A., 1985, AJ, 90, 1759
  30. Smail I., Edge A. C., Ellis R. S., Blandford R. D., 1998, MNRAS,293, 124
  31. Stott J. P., Smail I., Edge A. C., Ebeling H., Smith G. P., Kneib J. P., Pimbblet K. A., 2007, ApJ, 661, 95
  32. Visvanathan N., Sandage A., 1977, ApJ, 216, 214