Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Fizyoterapistlerin %94,5'i (n: 189) hastalarını sadece ilk kez değerlendirdiklerini belirtirken, %35'i (n: 70) değerlendirme için 10-20 dakikadan az zaman ayırdıklarını bildirdi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Doğru ve sistematik hasta değerlendirmesi, etkili fizyoterapi uygulamasının temelidir. Amaç: Bu çalışmanın amacı, değerlendirme sıklığını, Türkiye'deki fizyoterapistlerin kliniklerde ne kadar zaman geçirdiklerini, hangi yöntemleri kullandıklarını belirlemek ve fizyoterapistlerin değerlendirme yapmalarının önündeki engelleri araştırmaktır. Yöntem: Veri toplama süreci, Google Forms üzerinde hazırlanan çevrimiçi bir anket ile tamamlandı. Değerlendirme süreçleri ve engellerle ilgili bilgiler, fizyoterapistlerin kendi bakış açıları ile elde edildi. Bulgular: Fizyoterapistlerin %94,5'i (n: 189) hastalarını sadece ilk kez değerlendirdiklerini belirtirken, %35'i (n: 70) değerlendirme için 10-20 dakikadan az zaman ayırdıklarını bildirdi. Ayrıca, %56,5'i (n: 113) değerlendirmeler sırasında standart bir form kullanmadıklarını belirtti. Toplam %79'u (n: 158) birden fazla yöntem kullandığını ve %67'si (n: 134) hasta değerlendirmesi sırasında düşük maliyetli ölçüm araçlarını tercih ettiğini belirtti. Fizyoterapistler, hastalarını yeterince değerlendirmekteki en büyük engelin “zaman eksikliği” olduğunu bildirdi (%37,5; n: 75). Sonuç: Bire bir ve uzun süreler boyunca çeşitli hasta gruplarıyla çalışan fizyoterapistlerin, başarılı bir değerlendirme süreci için gerekli araç ve imkanlara sahip olması önemlidir, çünkü etkili bir değerlendirme başarılı bir tedavi programı için gereklidir.
Abstract
Background: Accurate and systematic patient assessment is foundation of effective physiotherapy practice. Aim: The aim of this study is to determine the frequency of assessment, how much time physiotherapists in Turkey spend in clinics, which methods they use, and to investigate the barriers for physiotherapists to perform assessment. Methods: The data collection process was completed with an online questionnaire prepared on Google Forms. Information regarding evaluation processes and barriers was obtained from physiotherapists' own perspectives. Results: While 94.5% (n: 189) of the physiotherapists stated that they evaluated their patients for the first time only, 35% (n: 70) reported allocating less than 10–20 minutes for evaluation. Additionally, 56.5% (n: 113) stated that they did not use a standardized form during evaluations. A total of 79% (n: 158) indicated using more than one method, and 67% (n: 134) preferred low-cost measurement tools during patient assessment. Physiotherapists reported that the greatest barrier to adequately assessing their patients was “lack of time” (37.5%; n: 75). Conclusion: It is important that physiotherapists working one-to-one and for long periods with diverse patient groups have the necessary means and facilities for a successful assessment process, as effective assessment is necessary for a successful treatment program.