Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightHer iki araştırmacı, sanat tarihinin bir bilim dalı olarak yerleşmesinde çaba harcamalarının yanı sıra bu alandaki isimlerin yetişmesinde de emek harcamış öncü alimlerdir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Türkiye’de sanat tarihinin bir bilim dalı olarak ele alınması, İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi bünyesinde, ayrı bir dal olarak sanat tarihi eğitiminin 1943 yılında gerçekleştirilmesiyle olmuştur. Bu tarihten önce de sanat tarihi alanında, ilkleri barındıran çalışmalarıyla önemli isimler yayınlar yapmış, çalışmalarla sanat tarihinin farklı alanlarını ele almışlardır. Bu isimler arasında Celâl Esad Arseven (1875-1971), Rıfkı Melûl Meriç (1901-1964) ilk akla gelen isimlerdir. Bu kişileri, sanat felsefesi, resim sanatı alanlarındaki inceleme ve araştırmalarıyla sanat tarihi yazımına önemli katkıları olan Suut Kemal Yetkin (1903-1980), “Türkiye’de Modern sanat tarihinin kurucusu” olarak nitelendirilen Mazhar Şevket İpşiroğlu (1908-1985) izlemektedir. Ülkemizde yaklaşık 65 yıllık bir geçmişe sahip olan bu bilim dalının yaşayan iki önemli ismi, Oktay Aslanapa (1914 -) ve Semavi Eyice (1923 -) Türkiye’de sanat tarihi denilince ilk akla gelen bilim adamlarıdır. Her iki araştırmacı, sanat tarihinin bir bilim dalı olarak yerleşmesinde çaba harcamalarının yanı sıra bu alandaki isimlerin yetişmesinde de emek harcamış öncü alimlerdir.
Abstract
The separate treatment of art history as a field in Turkey started in 1943 following its establishment as an independent discipline under the roof of the Faculty of Letters at Istanbul University. Before this date, prominent names in the field such as Celâl Esad Arseven (1875-1971) and Rıfkı Melûl Meriç (1901-1964) had produced significant publications in different areas of art history. These names are followed by Suut Kemal Yetkin (1903-1980) with his great impact on art historiography through art philosophy and his studies on paintings and Mazhar Şevket İpşiroğlu (1908-1985), also known as the “founder of modern art history in Turkey”. The field has a 65 year old history in our country, and the two most significant contemporary scholars with numerous publications are Oktay Aslanapa (1914 -) and Semavi Eyice (1923 -). Both scholars are pioneers and contributors to the education of many young scholars in this field.