Dergiler / Alternatif Politika / 2018 / Cilt: 10 - Sayı: 2

RASYONEL KAMU POLİTİKASI ANALİZİ PERSPEKTİFİNDEN TÜRKİYE’DEKİ İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ POLİTİKALARI

PUBLIC POLICY ANALYSIS PERSPECTIVE OF CLIMATE CHANGE POLICIES IN TURKEY

Sayfa
210–230
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda daha etkin, verimli ve somut çözüm sunan bir politika üretim sürecine ilişkin önerilere yer verilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, rasyonel kamu politikası analizi perspektifinden Türkiye’deki iklim değişikliği politikalarını incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlgili iklim değişikliği ulusal stratejik planı, eylem planı ile bildirilerde yer alan politika tasarımları, söz konusu analiz modeli üzerinden değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda daha etkin, verimli ve somut çözüm sunan bir politika üretim sürecine ilişkin önerilere yer verilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, rasyonel kamu politikası analizi perspektifinden Türkiye’deki iklim değişikliği politikalarını incelemektedir. İlgili iklim değişikliği ulusal stratejik planı, eylem planı ile bildirilerde yer alan politika tasarımları, söz konusu analiz modeli üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışmanın ilk iki bölümünde çeşitli kamu politikası analizi yaklaşımları iklim değişikliği politikaları çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Türkiye’deki iklim değişikliği politikaları yedi basamaktan oluşan rasyonel kamu politikası analizi doğrultusunda tartışılmaktadır. Çalışma sonucunda daha etkin, verimli ve somut çözüm sunan bir politika üretim sürecine ilişkin önerilere yer verilmektedir.

Abstract

This study evaluates the climate change policies in Turkey from the perspective of rational public policy analysis. Relevant climate change national strategic plan, action plan, and the policy designs in the manifesto were analyzed on the context of related policy analysis model. In the first two parts of the study, various public policy analysis approaches were evaluated in the perspective of climate change policies. In the third part of the study, the climate change policies in Turkey were discussed according to rational public policy analysis consisting seven stages. In the conclusion of the study, a more effective, efficient and concrete policy making process was suggested.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖÇOĞLU, V., AYDIN, M. D. (2018). RASYONEL KAMU POLİTİKASI ANALİZİ PERSPEKTİFİNDEN TÜRKİYE’DEKİ İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ POLİTİKALARI. Alternatif Politika, Cilt: 10 - Sayı: 2, 210–230. https://ajindex.com/articles/143490

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Akdoğan, Argun A. (2011), "Türkiye'de Kamu Politikası Disiplininin Tarihsel İzleri", Kartal, Feridun (Der.), Türkiye'de Kamu Yönetimi ve Kamu Politikaları (Ankara: TODAİE): 75-99.
  2. Andrews, Clinton J. (2007), Rationality in Policy Decision Making, Frank Fischer, Gerald J Miller ve Mara, S. Sidney (Der.). Handbook of Public Policy Analysis (USA: CRC Press): 161-171.
  3. Becker, Gary (1984),
  4. Public Policies, Pressure Groups and Dead Weight Cost (US: Center for the Study of the Economy and the State Working Paper Series, Working Paper): 35. Binboğa, Gülüzar (2014), “Uluslararası Karbon Ticareti ve Türkiye”, Journal of Yasar University, 9 (34): 5732-5759.
  5. Bolin, Bert (2007), A History of The Science and Politics of Climate Change (Cambridge: Cambridge University Press). Bowen, Alex ve James Rydge (2011), Climate change policy in the United Kingdom. (UK: Centre for Climate Change Economics and Policy Grantham Research Institute on Climate Change and the Environment, Economics Department Working Papers): 886. Cochran, Clarke E., Lawrence C. Mayer, T.R. Carr, ve N. Joseph Cayer (2009), American Public Policy: An Introduction (Boston: Wadsworth Cengage Learning). Cohen, Michael D., James G. March ve Johan P. Olsen (1972), “A Garbage Can Model of Organizational Choice”, Administrative Science Quarterly, 17 (1): 1-25.
  6. ÇŞB. (2015), Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi. http://iklim.cob.gov.tr/iklim/AnaSayfa/BMIDCS.aspx?sflang=tr (03.04.2015).
  7. ÇŞB. (2013), Türkiye İklim Değişikliği 5. Bildirimi (2-3-4-5). T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (Ankara). ÇŞB. (2011), Ulusal İklim Değişikliği Aksiyon Planı. Ankara: T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (Ankara). DSİ. (2015),
  8. İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi, Kyoto Protokolü ve Türkiye. http://www.dsi.gov.tr/docs/iklim-degisikligi/iklim_degisikligi_cerceve_sozlesmesi_ve_turkiye.pdf?sfvrsn=2 (03.04.2015).
  9. Dye, Thomas (1981), Understanding Public Policy (NJ: Prentice Hall: Englewood Cliffs). Easton, David (1965), A Systems Analysis of Political Life (New York: Wiley Press). Enserink, Bert, Koppenjan F. M. Joop ve Igor S. Mayer (2013), “A Policy Sciences View on Policy Analysis”, Wil A. H. Thissen ve Warren E. Walker (Der.), Public Policy Analysis (US: Thissen, Springer): 11-40.
  10. Fischer, Frank, Gerald J. Miller ve Mara S. Sidney (2007), Handbook of Public Policy Analysis (US: CRC Press). Göçoğlu, Volkan (2014), Kamu Politikası ve Sosyal Medya İlişkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi (Ankara: Hacettepe Üniversi