KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi / 2016 / Cilt: 32 Sayı: 32

EDESSA’DA PAGANİZM VE HIRİSTİYANLIK

PAGANISM AND CHRISTIANITY IN EDESSA

Yusuf Albayrak(HARRAN ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
316–324
Yayın Tarihi
2016-12-17
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

S. 5. yüzyılda paganizm tamamen silinir ve Edessa artık bir Hıristiyan şehri olur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Edessa, Kuzey Mezopotamya’daki coğrafi konumu nedeniyle din ve kültürel asimilasyonu göstermesi açısından mükemmel bir örnektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hıristiyanlık öncesi Edessa’da yıldız ve gezegen kültlerine dayanan paganizm inanç sistemi görülür.
💡
Sonuç & Katkı:S. 5. yüzyılda paganizm tamamen silinir ve Edessa artık bir Hıristiyan şehri olur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Edessa · Paganizm · Sin Kültü

Özet

Edessa, Kuzey Mezopotamya’daki coğrafi konumu nedeniyle din ve kültürel asimilasyonu göstermesi açısından mükemmel bir örnektir. Hıristiyanlık öncesi Edessa’da yıldız ve gezegen kültlerine dayanan paganizm inanç sistemi görülür. Hristiyanlık ortaya çıkıp hızlı bir şekilde yayılmış olsa bile Paganizm Edessa’da varlığını yüzyıllarca rahat bir şekilde devam ettirmiştir. M. S. 5. yüzyılda paganizm tamamen silinir ve Edessa artık bir Hıristiyan şehri olur.

Abstract

Edessa, is a perfect example in terms of showing religious and cultural assimilation due to its geographical location in Northern Mesopotamia. The pagan belief system based on stars and planet cults was seen in Pre-Christian Edessa. Paganism has continued for centuries in Edessa even tough Christianity appeared and spread quickly. Paganism completely disappeared in 5. Centrury AD and Edessa became a Christianty city.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Albayrak, Y. (2016). EDESSA’DA PAGANİZM VE HIRİSTİYANLIK. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, Cilt: 32 Sayı: 32, 316–324. https://doi.org/10.17498/kdeniz.279681

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (57)

  1. AGGOULA B., “Remarques sur les inscriptions de Hatra”, Berytus, XVIII, 1969, ss.85-104
  2. BAUER W., Rechtläubigkeit und Ketzerei im ältesten Christentum, BHth 10, Tübingen, 1934
  3. BERNARD L. W., “The Origins and Emergence of the Church in Edessa During the First Two Centruies A. D.”, Vigiliae Christianae, Vol. 22, 3, 1968, ss. 161-175
  4. CUMONT F., Les religions orientales dans le paganisme Romain, Paris, 1929
  5. ÇELİK M., Süryani Tarihi (1), Ayraç Yayınları, Ankara, 1996
  6. DAVİS E., King Nabonidus and the Missing Link City. The Science News-Letter, Vol. 19, No. 511 (Jan. 24, 1931), ss. 54-58
  7. DHORME, E., Les Religions de Babylonie et d’Assyrie, Paris, 1945
  8. DIRVEN, L. he Palmyrenes of Dura-Europos, Koninglijke Brill NV, Leiden-Boston-Köln, 1999
  9. DRIJVERS, H. J. W., Old Syriac (Edessean) İnscriptions, E. J. Brill, Leiden, 1972
  10. DRIJVERS H. J. W., Some New Syriac Inscriptions and Archaeological Finds from Edessa and Sumatar Harabesi, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, Vol. 36, No. 1, 1973, ss. 1-14
  11. DRIJVERS, H. J. W. Die Götter Edessas. Studien zur Religion und Kultur Klein-Asiens, Festschrift F. K. Dörner, Leiden 1978, I, 264-283.
  12. DRIJVERS s, H.J. W., Cult and Beliefs at Edessa, E. J. Brill, Leiden, 1980
  13. DRIJVERS, H.J. W., “Jews and Christians at Edessa”, Journal of Jewish Studies, Vol: 36, 1985, ss. 88-102
  14. DRIJVERS H. J. W.-HEALEY F., The Old Syriac of Edessa and Oshroene: Text, Translations and Commentary, Koninklijke Brill NV, Leiden, 1999
  15. DUSSAUD R., Les Arabes en Syrie avant l’Islam, Paris, 1907
  16. DUVAL R., Histoire D’édesse, Politique, Religieuse et Littéraire, Amsterdam, 1975
  17. ENCYCLOPEDIA BRITANNICA. Volume VII, Chicago, 1969, ss. 967
  18. GADD J., The Harran İnscriptons of Nabonidus, Anatolian Studies, Vol. 8 (1958), ss. 35-92
  19. GAWLIKOWSKI M., Le Temple Paylmrenien, Warszawa, 1973
  20. GRANDE ENCYCLOPÉDIE. Volume 15, Paris, 1970, ss. 552
  21. GREEN T. M., The City of the Moon God. Religious Traditions of Harran. (Religions in the Graeco-Roman World, Vol. 14) Leiden, New York, Köln: E. J. Brill 1992
  22. GÜNDÜZ Ş., “Arkeolojik Bulgular Işığında 2. Yüzyıl Sumatar Mar alahe Kültü”, Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 6, 1992, ss. 149-159
  23. GÜNDÜZ Ş., Anadolu’da Paganizm, Antik Dönemde Harran ve Urfa, Ankara Okulu Yayınları, Ankara, 2005
  24. GÜNEL A., Türk Süryani Tarihi, Oya Matbaası, Diyarbakır, 1970
  25. HARRAK A., “The Ancient Name of Edessa”, Journal of Near Eastern Studies, Vol. 51, No. 3, University of Chicago Press, (Jul., 1992), ss. 209-214
  26. HAYES, E. R., Urfa Akademisi, çev. Yaşar Günenç, Yaba Yayınları, İstanbul, 2005
  27. HEAD B. V., Historia Numorum, A Manuel Greek Numismatics, Oxford, 1911
  28. HEALEY J. F., “A New Syriac Mosaic İnscripion” Journal of Semitic Studies, Vol. 51/2, 2006
  29. IBN AL-NADİM, Kitab al-Fihrist,ed. Gustave Flugel, Leipzig, 1871
  30. KEY A. F., Traces of the Worship of the Moon God Sin Among the Early İsraelites. Journal of Biblical Literature, Vol. 84, No. 1 (Mar., 1965), ss. 20-26
  31. LEIPOLDT J., Frühes Christentum im Orient, HdO 8, 2, Leiden, 1961
  32. LINFORTH I. M., Two Notes on the Legend of Orpheus, American Philogogical Association, 1931, ss. 5-17
  33. LLOYD S.-BRICE W., Harran, Anatolian Studies, Journal of the Bristish of Archaeology.
  34. NOVOTNY J. R., Ehulhul, Egipar, Emelamana, and Sin’s Akitu-house: A study of Assyrian building activities at Harran, Toronto, 2003
  35. NÖLDEKE T., Kurzgefasste Syrische Grammatik, Leipzig, 1898
  36. OPENHEIM A. L., Ancient Mesopotamia, Chicago, 1964
  37. ÖZFIRAT A., Eskiçağda Harran, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul, 1994
  38. POGNON H., Inscriptions sémitiques de la Syrie, de la Mésopotamieet de la région de Mossoul, Paris, 1907
  39. PRAG K., “The 1959 Deep Sounding at Harran in Turkey”, Levant 2, 1971, ss. 63-94
  40. PRICE I. M., The Cult of the Moon-God, Sin. The American Journal of Semitic Languages
  41. and Literatures, Vol. 26, No. 4 (Jul., 1910), ss. 309-311
  42. RASTGELDİ S., Edessa, Stockholm, 1971
  43. PAULYS REAL-ENCYCLOPÄDİE der Classischen Altertumswissenschaft, Stutgard, 1983
  44. ROSS, S. K., Roman Edessa. Politics and Culture on the Eastern Fringers of the Roman
  45. Empire, 114-242 CE. London/New York: Routledge 2001
  46. SEGAL J. B., “Two Syriac İnscriptions from Harran”, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, Vol. 20, 1957, ss. 513-52
  47. SEGAL J. B., Edessa, Blessed City, Clarendon Press, Oxford, 1970.
  48. SEGAL J. B., Edessa (Urfa) Kutsal Şehir, çev. Ahmet Arslan, İletişim Yayınları, İstanbul, 2002.
  49. SİMİTH W. S., Archaeological News. The Near East, 1950-1951. American Journal of Archaeology, Vol. 56, No. 1 (Jan., 1952), s. 39-65
  50. SOURDEL D., Les cultes du Hauran a l’époque romaine, Paris, 1952
  51. TÜLEK F., Efsuncu Orpheus, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul, 1998
  52. van BUREN E. D., Symbols of the Gods in Mesopotamian art, (Analecta Orientalia, 23, Roma, 1945
  53. VÖÖBUS A., A History of Asceticism in the Syrian Orient I, Corpus Scriptorum Chhristianorum Orientalium 14, Louvain 1958
  54. WHEELER, M., Roma Sanatı ve Mimarlığı, çev. Zeynep Koçel Erdem, Homer Kitabevi Yayınları, İstanbul, 2004
  55. YAŞAR Ş., “Edessa Mezar Kitabe ve Mozaiklerine Göre Urfa Paganlarında Ahiret İnancı”, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1, sayı:1, 2003, s. 111-121
  56. SİMİTH W. S., Archaeological News. The Near East, 1950-1951. American Journal of Archaeology, Vol. 56, No. 1 (Jan., 1952), s. 39-65
  57. VÖÖBUS A., A History of Asceticism in the Syrian Orient I, Corpus Scriptorum Chhristianorum Orientalium 14, Louvain 1958