KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyoekonomi / 2012 / Cilt: 17 - Sayı: 17

Finansal Sisteme ve Reel Kesime Yönelik Düzenleme Politikaları: Uygulama Nedenleri, Yöntemleri, Maliyetleri ve Avrupa Birliği ile Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme

Cüneyt DUMRUL
Yalçın PAMUK
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada ulaşılan temel sonuç ise, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde düzenleme politikalarını daha ileri boyutta uygulaması gerektiğidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Düzenleme politikaları bir ekonomide hem finans piyasalarında hem de reel sektörde uygulanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunlardan finansal düzenleme politikaları 1980’li ve 1990’lı yıllarda yaşanan krizlerden sonra önemli bir konu haline gelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada ulaşılan temel sonuç ise, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde düzenleme politikalarını daha ileri boyutta uygulaması gerektiğidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Düzenleme politikaları bir ekonomide hem finans piyasalarında hem de reel sektörde uygulanmaktadır. Bunlardan finansal düzenleme politikaları 1980’li ve 1990’lı yıllarda yaşanan krizlerden sonra önemli bir konu haline gelmiştir. Diğer yandan reel sektöre yönelik düzenleme politikaları piyasa başarısızlıklarının önlenmesi adına önemlidir. Belirtilen bağlamda, bu çalışma düzenleme politikalarını Türkiye ve Avrupa Birliği açısından değerlendirmektedir. Çalışmanın amacı ise, Türkiye ve Avrupa Birliği’nde uygulanan düzenleme politikalarını karşılaştırmaktır. Çalışmada ulaşılan temel sonuç ise, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde düzenleme politikalarını daha ileri boyutta uygulaması gerektiğidir.

Abstract

Düzenleme politikaları bir ekonomide hem finans piyasalarında hem de reel sektörde uygulanmaktadır. Bunlardan finansal düzenleme politikaları 1980’li ve 1990’lı yıllarda yaşanan krizlerden sonra önemli bir konu haline gelmiştir. Diğer yandan reel sektöre yönelik düzenleme politikaları piyasa başarısızlıklarının önlenmesi adına önemlidir. Belirtilen bağlamda, bu çalışma düzenleme politikalarını Türkiye ve Avrupa Birliği açısından değerlendirmektedir. Çalışmanın amacı ise, Türkiye ve Avrupa Birliği’nde uygulanan düzenleme politikalarını karşılaştırmaktır. Çalışmada ulaşılan temel sonuç ise, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde düzenleme politikalarını daha ileri boyutta uygulaması gerektiğidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DUMRUL, C., PAMUK, Y. (2012). Finansal Sisteme ve Reel Kesime Yönelik Düzenleme Politikaları: Uygulama Nedenleri, Yöntemleri, Maliyetleri ve Avrupa Birliği ile Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme. Sosyoekonomi, Cilt: 17 - Sayı: 17. https://ajindex.com/articles/139674

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Aktan, B. (2008), “Basel Sermaye Uzlaşısı Kapsamında Türk Bankacılık Sektöründeki Nihaî Gelişmeler”, Journal of Yaşar University, 3(10), 1417–1429.
  2. Alfon, I. ve Peter Andrews (1999), “Cost-Benefit Analysis in Financial Regulation: How to do it and How it Adds Value”, FSA Occasional Paper, 3, Financial Services Authority, London. Angelini, P. vd. (2011), “BASEL III: Long-Term Impact on Economic Performance and Fluctuations”, Banca D’Italia Occasional Papers,, 09.02.2012.
  3. Arslan, İ. (2007), “Basel Kriterleri ve Türk Bankacılık Sektörüne Etkileri”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 49–66.
  4. Bailey, R.E. (2005),
  5. The Economics of Financial Markets, Cambridge University Press.
  6. Bakırtaş, T. ve S. Karbuz (2004). “Finansal Küreselleşme ve Çevre Ülkelerin Durumu”, İktisat, İşletme ve Finans, 19(215), 92–108.
  7. Barrell, R. (2010), “Financial Regulation and The European Policy Architecture”, National Institute Economic Review, 214, 4–9.
  8. Bastı, E. (2008), “Global Financial Crisis and The Turkish Financial System”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(2), 89–103.
  9. Baysinger, B. ve R.D. Tollison (1980), “Evaluating the Social Cost of Monopoly and Regulation”, Atlantic Economic Journal, 8(4), 22–26.
  10. BDDK (2006), Bankacılık Sektörü BASEL 2 İlerleme Raporu,, 01.05.2011. BDDK (2010a), BDDK’nın Kuruluşu ve Yapısı, Faaliyetleri,, 07.10.2010. BDDK (2010b), Sorularla BASEL III,, 01.05.2011.
  11. Begg, I. (2009), “Regulation and Supervision of Financial Intermediaries in the EU: The Aftermath of the Financial Crisis”, JCMS: Journal of Common Market Studies, 47: 1107–1128.
  12. Bencivenga, V.R., B.D. Smith & R.M. Starr (1996), “Equity Markets, Transactions Costs and Capital Accumulation: An Illustration”, World Bank Economic Review, 10(2), 241–265.
  13. Berkman, A.N. (2005), “AB ve Türkiye’de Bağımsız Düzenleyici ve Denetleyici Ekonomik Kurumların İktisat Politikasına Etkileri”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Adana. Boratav, K. (2001), “2000–2001 Krizinde Sermaye Hareketleri”, İktisat, İşletme ve Finans, 16(186), 7–17.
  14. Boulding, K.E. (1945), “In Defense of Monopoly”, Quarterly Journal of Economics, 59(4), 524–542.
  15. Candan, H. (2008), “Kriz Sürecinde Basel II’de Öngörülen Değişiklikler”, Bankacılar Dergisi, 65, ss. 80–84.
  16. Cecchetti, S.G. (2008a), “The Subprime Series, Part 2: Deposit Insurance and The Lender of Last Resort”, içinde: The First Global Financial Crisis of the 21st Century, A. Felton ve C. Reinhart (der.), A VoxEU.org