Dergiler / Sosyoekonomi / 2018 / Cilt: 26 - Sayı: 37

İstanbul’da Yaratıcı İşgücünün Eğitimi ve Endüstri Pratikleri Üzerine bir Değerlendirme

An Evaluation of Creative Class Education and Industry Practises in Istanbul

Sayfa
57–80
Yayın Tarihi
2018-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma kapsamında elde edilmek istenen fayda, kentsel alanlar için öneminin bu denli anlaşılmış olduğu yaratıcı sınıfın, bir diğer deyişle yaratıcı endüstri işgücünün, lisans eğitiminden sağladığı çıktılar ile eğitim programlarının endüstri gerekleri ile ne derece uyumlu bir ilişki sürdürdüğünün, kentsel alanlarda yaratıcı endüstrilerin gelişiminin sağlanması çerçevesinde anlaşılabilmesidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yüksek katma değer üretmeleri, ekonomik dinamizm ve rekabet fırsatları yaratmaları, yaratıcı endüstrileri geçtiğimiz yüzyılın sonlarından itibaren ülkelerin gündemlerine taşımıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eğitim programlarının oluşturulmasında endüstri ihtiyaçları öncelikli hedef değildir, üniversitelerin sadece endüstriye işgücü yetiştiren kurumlar olmadığı tartışılmakta, bir taraftan da endüstrinin gerekleri de sağlanmaya çalışılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma kapsamında elde edilmek istenen fayda, kentsel alanlar için öneminin bu denli anlaşılmış olduğu yaratıcı sınıfın, bir diğer deyişle yaratıcı endüstri işgücünün, lisans eğitiminden sağladığı çıktılar ile eğitim programlarının endüstri gerekleri ile ne derece uyumlu bir ilişki sürdürdüğünün, kentsel alanlarda yaratıcı endüstrilerin gelişiminin sağlanması çerçevesinde anlaşılabilmesidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yaratıcı Ekonomi · Yaratıcı Endüstriler · Yaratıcı Sınıf/İşgücü

Özet

Yüksek katma değer üretmeleri, ekonomik dinamizm ve rekabet fırsatları yaratmaları, yaratıcı endüstrileri geçtiğimiz yüzyılın sonlarından itibaren ülkelerin gündemlerine taşımıştır. Yeni ekonomik coğrafya, işgücü yapısında yeni gereklilikleri beraberinde getirmiş, hızla değişen ekonomilere, işgücünü yetiştiren kurumlar olarak üniversitelerin de aynı hızla katkı yapabilir olması beklenir olmuştur. Ancak, yapılan çalışmalarla yaratıcı işgücü eğitiminin, yeni istihdam koşullarına ve beklentilere karşılık vermede yetersiz olduğu ortaya konmuştur. Bu çalışmada, İstanbul’da yaratıcı endüstrilerde eğitim ve istihdamın karşılıklı ilişkisi, eğitim-meslek kuruluşları ile yapılan görüşmeler üzerinden analiz edilmiştir. Eğitim programlarının oluşturulmasında endüstri ihtiyaçları öncelikli hedef değildir, üniversitelerin sadece endüstriye işgücü yetiştiren kurumlar olmadığı tartışılmakta, bir taraftan da endüstrinin gerekleri de sağlanmaya çalışılmaktadır. Mevcut eğitim sistemi ile yetişen elemanlar ve endüstrinin ihtiyaç duydukları arasında boşluk ortaya çıkmakta, söz konusu boşluğun doldurulabilmesi için endüstri ve üniversiteler arasında bir takım bağlar kurulması gerekmektedir. Hali hazırda, endüstriler için eğitimli işgücüne olan talep her geçen gün artmaktadır. Bu çalışma kapsamında elde edilmek istenen fayda, kentsel alanlar için öneminin bu denli anlaşılmış olduğu yaratıcı sınıfın, bir diğer deyişle yaratıcı endüstri işgücünün, lisans eğitiminden sağladığı çıktılar ile eğitim programlarının endüstri gerekleri ile ne derece uyumlu bir ilişki sürdürdüğünün, kentsel alanlarda yaratıcı endüstrilerin gelişiminin sağlanması çerçevesinde anlaşılabilmesidir.

Abstract

The creative industries, producing high value-added, creating economic dynamism and having opportunities for competitiveness, have been come to the political agendas of countries since the late last century. While the new economic geography has caused new requirements, the universities as an institutions for educating labours, are expected to contribute to rapidly changing economies at the same rate. But, studies have shown till today, education for creative class is not sufficient to respond the new conditions, are expected. In this study, the reciprocal relation between undergraduate education of creative class and industry, in particular employment practices is analyzed. In setting up the undergraduate programs, industry needs are not the primary target, universities are not only institutions which are educating labour for the industry, but also the needs of the industry are being tried to be provided. With the current education system, there is a gap between the graduates and needs of the industry, for filling this gap, to establish some links between industry and universities is necessary. At present, the demand for the educated labours for the industry is increasing day by day. The expected benefit by this study is to make clear how coherent the relation between undergraduate education outcomes of creative class, who are such an important for urban development, and industry needs, with respect to the development of creative industries in urban areas.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KERİMOĞLU, E., GÜVEN-GÜNEY, B. (2018). İstanbul’da Yaratıcı İşgücünün Eğitimi ve Endüstri Pratikleri Üzerine bir Değerlendirme. Sosyoekonomi, Cilt: 26 - Sayı: 37, 57–80. https://ajindex.com/articles/139617

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Aksoy, A. ve Enlil, Z. (2010; 2011) ‘Kültür Ekonomisi Envanteri-İstanbul 2010’
  2. Bilgi Üniversitesi Yayınları Ashton, D. ve Noonan, C. (2013) ‘Cultural work and higher education’ London, GB, Palgrave Macmillan Ball, L. (2003) ‘Future directions for employability research in the creative industries’ Design Council and LTSN, London Ball, L., Pollard E. Ve Stanley N. (2010) ‘Creative Graduates Creative Futures’ Institute for Employment Studies, Brighton, UK Banks, M. ve Hesmondhalgh, D. (2009) ‘Looking for Work in Creative Industries Policy’ International Journal of Cultural Policy 15(4): 415–430
  3. Barro, R. J. (1997) ‘Determinants of Economic Growth: A Cross-Country Empirical Study’ Cambridge, MA: The MIT Press Bennett, D. (2009) ‘Academy and the real world: Developing realistic notions of career in the performing arts’ Arts and Humanities in Higher Education 8(3), 309-327
  4. Bentley, T. (1998) ‘Learning Beyond the Classroom’ Hargreaves ve Christie (Eds.) Tomorrow's Politics: The Third Way and Beyond (pp.80-95). London: Demos Bianchini, F., Mark,F., Montgomery J. ve Worpole K. (1988) ‘City Centres, City Cultures. The Role of the Arts in the Revitalisation of Towns and Cities. Manchester Centre for Local Economic Strategies Boswell, C., Stiller, S. ve Straubhaar, T. (2004) ‘Forecasting labour and skills shortages: How can projections better inform labour migration policies’ Report for European Commission, DG Employment and Social Affairs (Hamburg) Bridgstock, R. (2005) ‘Australian Artists, Starving and Well-Nourished: What Can we learn from the Prototypical Protean Career?’ Australian Journal of Career Development October 2005
  5. Bridgstock, R. (2011) ‘Skills for creative industries graduate success’ Education + Training Vol. 53 Issue: 1, pp.9-26
  6. Bridgstock, R., ve Carr, L. (2013) ‘Creative entrepreneurship education for graduate Employability in the creative arts’Asia-Pacific Journal of Cooperative Education, Special Issue, 16(3) Chapain, C., Cooke, P., De Propris, L., MacNeill, S. ve Garcia, J.M. (2010) ‘Creative Clusters and Innovation’ NESTA, London. Collis, C. (2010) ‘Developing work-integrated learning curricula for the creative industries: Embedding stakeholder perspectives’ Learning and Teaching in Higher Education, 4(1) 3–19
  7. Comunian, R.ve Faggian, A. (2014) ‘Creative graduates and creative cities: exploring the geography of creative education in the UK’ International Journal of Cultural and Creative Industries, 1 (2), 19–34
  8. Creative Skillset (2009) ‘Strategic