KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyoekonomi / 2011 / Cilt: 16 - Sayı: 16

Ülke Riski, Derecelendirme Kuruluşları, Aksaklıklar ve Yeni Düzenlemeler

Timur GÜR
Hüseyin ÖZTÜRK
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2011-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma ayrıca A.B.D.‘de ortaya çıkıp tüm dünyaya yayılan 2007–2009 dünya finansal krizi çerçevesinde KDK’lara yönelik yeni düzenlemeleri, denetim öneri ve çalışmalarını konu ile ilgili kesimlere tanıtmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kredi Derecelendirme Kuruluşları (KDK) ve bu kuruluşların ülkelere verdiği, uluslararası sermaye piyasalarında da geniş bir kullanım alanı bulan kredi notları, yaşanan her finansal kriz sonrasında giderek artan bir şekilde eleştiriye maruz kalmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Birçok uluslararası otorite, kredi derecelendirme sektörünün düzenlenmesine ve denetlenmesine yönelik olarak önerilerde bulunmuş ve birçok ülke, kredi derecelendirme sektörünün düzenlenmesi ve denetimi yolunda önemli adımlar atmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma ayrıca A.B.D.‘de ortaya çıkıp tüm dünyaya yayılan 2007–2009 dünya finansal krizi çerçevesinde KDK’lara yönelik yeni düzenlemeleri, denetim öneri ve çalışmalarını konu ile ilgili kesimlere tanıtmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2007–2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kredi Derecelendirme Kuruluşları (KDK) ve bu kuruluşların ülkelere verdiği, uluslararası sermaye piyasalarında da geniş bir kullanım alanı bulan kredi notları, yaşanan her finansal kriz sonrasında giderek artan bir şekilde eleştiriye maruz kalmaktadır. Birçok uluslararası otorite, kredi derecelendirme sektörünün düzenlenmesine ve denetlenmesine yönelik olarak önerilerde bulunmuş ve birçok ülke, kredi derecelendirme sektörünün düzenlenmesi ve denetimi yolunda önemli adımlar atmıştır. Özelikle akademik çalışmalar KDK’ların verdiği notların veriliş yönteminin keyfiliğini, içerdiği metodolojik ve yöntemsel problemleri ve notların krizleri öngörme performanslarını ciddi biçimde eleştirmektedir. Bu çalışma, uluslararası bütünleşme ve küreselleşme çerçevesinde önemi artan ülke riskinin ölçümü süresinde büyük önem atfedilen KDK’lara yönetilen temel eleştirileri geniş bir perspektiften ele almak amacını gütmekte ve bu alandaki eksiklikleri göz önüne sermektedir. Çalışma ayrıca A.B.D.‘de ortaya çıkıp tüm dünyaya yayılan 2007–2009 dünya finansal krizi çerçevesinde KDK’lara yönelik yeni düzenlemeleri, denetim öneri ve çalışmalarını konu ile ilgili kesimlere tanıtmaktadır.

Abstract

Kredi Derecelendirme Kuruluşları (KDK) ve bu kuruluşların ülkelere verdiği, uluslararası sermaye piyasalarında da geniş bir kullanım alanı bulan kredi notları, yaşanan her finansal kriz sonrasında giderek artan bir şekilde eleştiriye maruz kalmaktadır. Birçok uluslararası otorite, kredi derecelendirme sektörünün düzenlenmesine ve denetlenmesine yönelik olarak önerilerde bulunmuş ve birçok ülke, kredi derecelendirme sektörünün düzenlenmesi ve denetimi yolunda önemli adımlar atmıştır. Özelikle akademik çalışmalar KDK’ların verdiği notların veriliş yönteminin keyfiliğini, içerdiği metodolojik ve yöntemsel problemleri ve notların krizleri öngörme performanslarını ciddi biçimde eleştirmektedir. Bu çalışma, uluslararası bütünleşme ve küreselleşme çerçevesinde önemi artan ülke riskinin ölçümü süresinde büyük önem atfedilen KDK’lara yönetilen temel eleştirileri geniş bir perspektiften ele almak amacını gütmekte ve bu alandaki eksiklikleri göz önüne sermektedir. Çalışma ayrıca A.B.D.‘de ortaya çıkıp tüm dünyaya yayılan 2007–2009 dünya finansal krizi çerçevesinde KDK’lara yönelik yeni düzenlemeleri, denetim öneri ve çalışmalarını konu ile ilgili kesimlere tanıtmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜR, T., ÖZTÜRK, H. (2011). Ülke Riski, Derecelendirme Kuruluşları, Aksaklıklar ve Yeni Düzenlemeler. Sosyoekonomi, Cilt: 16 - Sayı: 16. https://ajindex.com/articles/139608

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Alexe, S. ve P. Hammer, A. Kogan, M. Lejeune (2003), “A Non-Recursive Regression Model for Country Risk Rating”, Rutcor Research Report, RRR 9- 2003,
  2. Rutgers University Piscataway, New Jersey. Ban, Ü. ve N. Yörük (2003), “Derecelendirme, Derecelendirme Yöntemleri ve Avrupa Birliği’ne Giriş Öncesi Türkiye Açısından Değerlendirme”, VII. Ulusal Finans Sempozyumu Bildiriler, İstanbul Üniversitesi, 22-25 Ekim 2003, ss. 523-557.
  3. Belratti, A. (1990), “Empirical Estimates of the Debt Capacity to Repay a Foreign Debt: A Vector Autoregressive Methodology”, in: H. O'Neil, (ed), Third World Debt: How Sustainable are Current Strategies and Solutions?, Frank Cass, London. Bennell, J.A. ve D. Crabbe, S. Thomas, O. Gwilym (2006), Modeling Sovereign Credit Ratings: Neural Networks versus Ordered Probit, Expert Systems with Applications, 30. sf. 415–425.
  4. Bissoondoyal-Bheenick, E. ve R. Brooks, A.Y. Yip (2005), “Determinants of Sovereign Ratings: A Comparison of Case-Based Reasoning and Ordered Probit Approaches”, Monash Econometrics and Business Statistics Working Papers 9/05, Monash University, Department of Econometrics and Business Statistics. Brewer, T.L. ve P. Rivoli (1990), “Politics and Perceived Country Creditworthiness in International Banking”, Journal of Money, Credit and Banking, Vol. 22. ss. 357-369.
  5. Cantor R. ve F. Packer (1994), “The Credit Rating Industry”, Federal Reserve Bank of New York Quarterly Review, Summer-Fall Issue. ss. 1-26.
  6. Cline, W.R. (1984), International Debt: Systematic Risk and Policy Responses, Institute of International Economics, Washington, DC. pp. XIX–317. Commission of the European Communities (2008), Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council on Credit Rating Agencies, Brussel. Dale R.S. ve S.H. Thomas (1991), “The Regulatory Use of Credit Ratings in International Financial Markets”, Journal of International Securities Markets, Spring Issue, ss. 9-18.
  7. Dhonte, P. (1974), Quantitative Indicators and Analysis of External Debt Problems, IMF mimeo, Washington DC. Edwards, S. (1984), “LDC Foreign Borrowing and Default Risk: An Empirical Investigation 1976-80”,
  8. American Economic Review, Vol.74 (4), pp. 726-734.
  9. Ettinger, P.R. ve D.E. Golieb (1962),
  10. Credit and Collections, Prentice-Hall Inc. sf. 119–120.
  11. Feder, G. and R.E. Just (1977), “A Study of Debt Servicing Capacity Applying Logit Analysis”, Journal of Development Economics, Vol. 4 (1), Pages 25-38.
  12. Feeder, G.R. Just and K. Ross (1981), “Projecting Debt Servi