Dergiler / Sosyoekonomi / 2012 / Cilt: 18 - Sayı: 18

Dış Finansal Liberalleşme Sonrası Türkiye'nin Dış Borç Dinamiğindeki Değişmeler: Bir Literatür Araştırması

Sayfa
—
Yayın Tarihi
2012-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda, dış finansal liberalleşme sonrası Türkiye’nin dış borç stokunun sürekli yükseldiği iddiasının doğru olduğu, ancak GSYİH artışı nedeniyle borç ödeme gücünün göstergesi olarak Dış Borç/GSYİH oranının yükselmediği ortaya çıkmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dış borç sorunu Türk ekonomisinin öncelikli sorunlarındandır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de dış finansal liberalleşmeye geçişle birlikte dış borçlar sürekli artmış, gelinen noktada sürdürülebilirliği tartışılmaya başlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda, dış finansal liberalleşme sonrası Türkiye’nin dış borç stokunun sürekli yükseldiği iddiasının doğru olduğu, ancak GSYİH artışı nedeniyle borç ödeme gücünün göstergesi olarak Dış Borç/GSYİH oranının yükselmediği ortaya çıkmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Dış borç sorunu Türk ekonomisinin öncelikli sorunlarındandır. Türkiye’de dış finansal liberalleşmeye geçişle birlikte dış borçlar sürekli artmış, gelinen noktada sürdürülebilirliği tartışılmaya başlanmıştır. Dış finansal liberalleşme ile birlikte kamu kesiminin dış borç içerisindeki payı azalırken, özel sektör borçlarındaki artış, dış borç stokunun artmasında etkili olmaktadır. Dış borç stokunun yüksekliği ekonomiyi daha kırılgan hale getirerek sürdürülebilir borç yapısını sürdürülemez hale getirebilmektedir. Bu çalışmada, dış finansal liberalleşme sonrası Türkiye’de dış borçların gelişim seyri ve sonuçları incelenmektedir. Çalışma sonucunda, dış finansal liberalleşme sonrası Türkiye’nin dış borç stokunun sürekli yükseldiği iddiasının doğru olduğu, ancak GSYİH artışı nedeniyle borç ödeme gücünün göstergesi olarak Dış Borç/GSYİH oranının yükselmediği ortaya çıkmaktadır.

Abstract

Dış borç sorunu Türk ekonomisinin öncelikli sorunlarındandır. Türkiye’de dış finansal liberalleşmeye geçişle birlikte dış borçlar sürekli artmış, gelinen noktada sürdürülebilirliği tartışılmaya başlanmıştır. Dış finansal liberalleşme ile birlikte kamu kesiminin dış borç içerisindeki payı azalırken, özel sektör borçlarındaki artış, dış borç stokunun artmasında etkili olmaktadır. Dış borç stokunun yüksekliği ekonomiyi daha kırılgan hale getirerek sürdürülebilir borç yapısını sürdürülemez hale getirebilmektedir. Bu çalışmada, dış finansal liberalleşme sonrası Türkiye’de dış borçların gelişim seyri ve sonuçları incelenmektedir. Çalışma sonucunda, dış finansal liberalleşme sonrası Türkiye’nin dış borç stokunun sürekli yükseldiği iddiasının doğru olduğu, ancak GSYİH artışı nedeniyle borç ödeme gücünün göstergesi olarak Dış Borç/GSYİH oranının yükselmediği ortaya çıkmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAKIM, A. (2012). Dış Finansal Liberalleşme Sonrası Türkiye'nin Dış Borç Dinamiğindeki Değişmeler: Bir Literatür Araştırması. Sosyoekonomi, Cilt: 18 - Sayı: 18. https://ajindex.com/articles/139582

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Ateş, G. (2002), Borç Yönetim Ofisi ve Türkiye Uygulaması Üzerine Bir Çalışma, Hazine Müsteşarlığı- Ekonomik Araştırmalar Genel Müdürlüğü. Bal, H. (1998), Gelişme Sürecinde Dış Finansman Kullanımı ve Türkiye, Ankara: Hazine Müsteşarlığı Ekonomik Araştırmalar Genel Müdürlüğü. Cankay, L. (1993), “Türkiye’de Dış Borçların Gelişimi”, İktisat İşletme ve Finans Dergisi, 83, 40–47.
  2. Devlet Planlama Teşkilatı (1990), Altıncı Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1990–1994, Ankara:
  3. DPT. Devlet Planlama Teşkilatı (2001),
  4. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Borçlanma, Ankara: İç ve Dış Borç Yönetimi Özel İhtisas Komisyon Raporu. Eichengreen, B. ve R. Hausmann (1999), “Exchange Rates and Financial Fragility”, NBER Working Papers 7418, National Bureau of Economic Research, Cambridge Mass. Eichengreen, B., R. Hausmann, U. Panizza (2003), The Mystery of Original Sin,, 13.03.2010.
  5. Erkılıç, S. (2006), “Türkiye’de Cari Açığın Belirleyicileri”, TCMB Uzmanlık Yeterlik Tezi, Ankara.
  6. Evgin, Tülay (2000), “Dünden Bugüne Dış Borçlarımız”, HDTM Araştırma ve İnceleme Dizisi, No: 26. Furman, J. ve E.J. Stiglitz (1998), Economic Crises: Evidence and Insights From East Asia, Brookings Papers on Economic Activity, Business Source Corporate. Gençay, O. (2007), “Finansal Dolarizasyon ve Finansal İstikrar Arasındaki İlişki: Türkiye Değerlendirmesi”, TCMB Uzmanlık Yeterlik Tezi, Şubat, Ankara.
  7. Gürdal, T. ve F. Yardımcıoğlu (2005), “Türkiye’de Faizdışı Fazlanın Gelişimi ve Ekonomik Etkileri Açısından Değerlendirilmesi”, Sayıştay Dergisi, 58, 21–39.
  8. Hausmann, R. ve U. Panizza (2003), “The Determinants of Original Sin: An empirical Investigation”, Journal of International Money and Finance, 200, 957–90.
  9. İTO (1989), Kamu İç Borçlanmasının Kamu Dışı Kesimler için Kullanılabilir Kaynaklar Üzerindeki Etkisi, İstanbul Ticaret Odası Yayını, İstanbul.
  10. Hazine Müsteşarlığı (2009), Hazine İstatistik Yıllığı. Hazine Müsteşarlığı (2011), Kamu Borç Yönetimi Raporları ve Borç İstatistikleri. Hazine Müsteşarlığı (2011), Borç Göstergeleri,, 05.05.2011.
  11. Karagöl, E.T. (2010), Geçmişten Günümüze Türkiye’de Dış Borçlar, Seta Analiz- Siyaset Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı, 26. Karluk S.R. (2002),
  12. Türkiye Ekonomisi, Tarihsel Gelişim Yapısal ve Sosyal Değişim, 7. Baskı,
  13. Beta Yayınları,
  14. İstanbul.
  15. Koçak, A. (2009), “Küresel Dönemde Türkiye’nin Borç Yapısındaki Dönüşüm”, Maliye Dergisi, 157, 65–84.
  16. Obstfeld, M. (1998), “The Global Capital Market:Benefactor or Menace?”, National Bureau of Economic Research Working Paper