Dergiler / Sosyoekonomi / 2010 / Cilt: 13 - Sayı: 13

Türk Bankacılık Sektöründe Etkinlik ve Rekabet: 2002-2007

Sayfa
—
Yayın Tarihi
2010-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dönem içindeki diğer yıllarda etkinlik skorları ile birlikte rekabet düzeyinin de düşük olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türk bankacılık sektörü, 2001 yılında yaşanan krizin ardından hızlı bir toparlanma süreci yaşamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yabancı firmaların sektördeki sayısı ve payları artmaya başlamış, teorik olarak azalması beklenen ilk beş banka yoğunlaşma oranları (CR5) ise artış göstermiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Dönem içindeki diğer yıllarda etkinlik skorları ile birlikte rekabet düzeyinin de düşük olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türk bankacılık sektörü, 2001 yılında yaşanan krizin ardından hızlı bir toparlanma süreci yaşamıştır. Kriz döneminde azalan karlar yeniden yükselmiş ve sektöre yabancıların ilgisi artmaya başlamıştır. Yabancı firmaların sektördeki sayısı ve payları artmaya başlamış, teorik olarak azalması beklenen ilk beş banka yoğunlaşma oranları (CR5) ise artış göstermiştir. Türk bankacılık sektöründe 2002–2007 döneminde etkinlik ve rekabet ilişkisini Panzar ve Rosse (1987) modeliyle incelediğimiz bu çalışmada, 2005 ve 2006 yıllarında sektörde etkin banka sayısının diğer yıllara göre daha fazla olmasına bağlı olarak sektörde rekabetin de yüksek olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Dönem içindeki diğer yıllarda etkinlik skorları ile birlikte rekabet düzeyinin de düşük olduğu görülmüştür.

Abstract

Türk bankacılık sektörü, 2001 yılında yaşanan krizin ardından hızlı bir toparlanma süreci yaşamıştır. Kriz döneminde azalan karlar yeniden yükselmiş ve sektöre yabancıların ilgisi artmaya başlamıştır. Yabancı firmaların sektördeki sayısı ve payları artmaya başlamış, teorik olarak azalması beklenen ilk beş banka yoğunlaşma oranları (CR5) ise artış göstermiştir. Türk bankacılık sektöründe 2002–2007 döneminde etkinlik ve rekabet ilişkisini Panzar ve Rosse (1987) modeliyle incelediğimiz bu çalışmada, 2005 ve 2006 yıllarında sektörde etkin banka sayısının diğer yıllara göre daha fazla olmasına bağlı olarak sektörde rekabetin de yüksek olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Dönem içindeki diğer yıllarda etkinlik skorları ile birlikte rekabet düzeyinin de düşük olduğu görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇELİK, T., KAPLAN, M. (2010). Türk Bankacılık Sektöründe Etkinlik ve Rekabet: 2002-2007. Sosyoekonomi, Cilt: 13 - Sayı: 13. https://ajindex.com/articles/139549

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Aghion, P. ve P. Howitt (1998),
  2. Endogenous Growth Theory, MIT Press,
  3. Cambridge and London. Aghion, P., N. Dewatripont ve P. Rey (1999), “Competition, Financial Discipline and Growth”, Review of Economic Studies, 66, 825–52.
  4. Aydınlı, İ. (1996), Türk Bankacılık Sistemi Piyasa Yapısı: 1991–1994, Ankara:
  5. SPK Yayınları, No: 40. Aydoğan, K., G. Çapoğlu (1989), Bankacılık Sisteminde Etkinlik ve Verimlilik: Uluslararası Bir Karşılaştırma, Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları, Yayın No: 397. Aysan A.F., A. Güneş ve O.F. Abbasoğlu (2007), “Concentration, Competition, Efficiency and Profitability of the Turkish Banking Sector in the Post-Crisis Period”, Boğaziçi University, Dep. of Economics, Research Paper, ISS/EC 2007–20,
  6. İstanbul.
  7. Bain, J.S. (1951), “Relation of Profit Rate to Industry Concentration: American Manufacturing, 1936–1940”, Quarterly Journal of Economics, 65, 293–324.
  8. Bain, J.S. (1956), Barriers to New Competition: Their Character and Consequences in Manufacturing Industries, Chambridge, MA: Harvard University Pub. BDDK (2001),
  9. Yıllık Rapor, Ankara.
  10. BDDK (2004),
  11. Türk Bankacılık Sektörü Raporu, İzmir İktisat Kongresi, İzmir.
  12. Bikker, J.A. ve J.M. Groeneveld (2000), “Competition and Concentration in the EU Banking Industry”, Kredit und Capital, 33, 62–98.
  13. Bikker, J.A. ve K. Haaf (2002), “Competition, Concentration and their Relationship: An Empirical Analysis of the Banking Industry”, Journal of Banking and Finance, 26, 2191–2214.
  14. Bikker, J.A., L. Spierdijk ve P. Finnie (2006), “Misspecification in the Panzar-Rosse Model: Assessing Competition in the Banking Industry”, DNB Working Paper, 114. Casu, B. ve C. Girardone (2006), “Bank Competition, concentration and Efficiency in the Single European Market”, The Manchester School, 74(4), 441–468.
  15. Charnes, A., W.W. Cooper ve E. Rhodes (1978), “Measuring Efficiency of Decision Making Units”, European Journal of Operational Research, 2, 429–449.
  16. Cingi, S. ve A. Tarım (2000), “Türk Banka Sisteminde Performans Ölçümü: DEA-Malmquist TFP Endeksi Uygulaması”, TBB Araştırma Tebliğleri Serisi, Sayı: 2000–01.
  17. Claessens, S. ve L. Leaven (2004), “What Drives Bank Competition? Some International Evidence”, Journal of Money, Credit and Banking, 36, 563–584.
  18. Coccorese, P. (2004),“Banking Competition and Macroeconomic Conditions: A Disaggregate Analysis”, International Financial Markets, Institutions and Money, 14, 203–219.
  19. Çelik, T. ve Ç. Ürünveren (2009),” Yabancı Banka Girişlerinin Türk Bankacılık Sektörüne Rekabet Etkisi: