KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyoekonomi / 2021 / Cilt: 29 - Sayı: 48

Türkiye’de Politik ve Finansal Riskler Arasındaki İlişki: Kurumsal Yapılara Dair Fourier Eşbütünleşme Analizinden Kanıt

Relationship between Political and Financial Risks in Turkey: Evidence from Fourier Cointegration Analysis Regarding Institutional Structures

Yıldırım Beyazıt ÇİÇEN
Sayfa
127–143
Yayın Tarihi
2021-04-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fourier’in eşbütünleşme analizine bulgularına göre, politik ve finansal riskler arasında uzun dönemli bir ilişki bulunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kurumsal yapı ve yönetim kalitesi politik riskleri oluşturan ana unsurlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kurumsal kalitenin arttırılması politik riskleri azaltır ve ayrıca finansal riskler üzerinde olumlu bir etkisi bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Fourier’in eşbütünleşme analizine bulgularına göre, politik ve finansal riskler arasında uzun dönemli bir ilişki bulunmaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2002-2015 Verileri
⚙️Değişkenler:Fourier Durağanlık · Fourier Eşbütünleşme · Türkiye

Özet

Kurumsal yapı ve yönetim kalitesi politik riskleri oluşturan ana unsurlardır. Politik riskler doğrudan kurumsal yapı ve kurumsal tasarıma bağlıdır. Hükümet mekanizmaları başarısız olduğu takdirde siyasi riskler artmaktadır. Kurumsal kalitenin arttırılması politik riskleri azaltır ve ayrıca finansal riskler üzerinde olumlu bir etkisi bulunmaktadır. Bu analizde Türkiye’de politik riskler ile finansal riskler arasındaki ilişki 2002-2015 yılları dönemine ait aylık veriler kullanılarak analiz edilmiştir. Fourier’in eşbütünleşme analizine bulgularına göre, politik ve finansal riskler arasında uzun dönemli bir ilişki bulunmaktadır. Ayrıca FMOLS ve DOLS modellerinden elde edilen bulguya göre politik riskteki artış finansal riskleri artırmaktadır.

Abstract

Institutional structure and quality of management are the main elements that form the political risks. Political threats are directly linked to the institutional structure and the institutional design. Political risks increase if the government mechanisms fail. Increasing institutional quality reduces the political risks and positively impacts the financial risks. Monthly data from different indices are used to analyse the relationship between Turkey's political risks and financial risks between 2002 and 2015. According to the Fourier analysis of cointegration, there is a long-term relationship between the political and financial risks. Besides, as per the Fully Modified Ordinary Least Squares (FMOLS) findings and the Dynamic Ordinary Least Squares (DOLS) models, an increase in the political risk increases the financial risk.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİÇEN, Y. B. (2021). Türkiye’de Politik ve Finansal Riskler Arasındaki İlişki: Kurumsal Yapılara Dair Fourier Eşbütünleşme Analizinden Kanıt. Sosyoekonomi, Cilt: 29 - Sayı: 48, 127–143. https://ajindex.com/articles/139274

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Acemoglu, D. & Robinson, J. (2008), “The Role of Institutions in Growth and Development”, Commission on Growth and Development Working Papers, No.10. Aron, J. (2000), “Growth and Institutions: A Review of the Evidence”, The World Bank Research Observer, 15(1), 99-135.
  2. Ayaydin, H., Pala, F. & Barut, A. (2016), “Ulke Riskinin Hisse Senedi Getirisine Etkisi: Ampirik Bir Analiz”, Global Journal of Economics and Business Studies, Cilt 5, Sayi 10, s. 66-75.
  3. Ayaydin, H. & Karaaslan, I. (2014), “Ülke Riskinin Hisse Senedi Fiyatlarına Etkisi: Türk Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma”, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, Cilt 5, Sayi 10, s.1-28.
  4. Beck, T. & Levine, R. (2005), “Legal Institutions and Financial Development”, In Handbook of New Institutional Economics (pp. 251-278),
  5. Springer, Boston, MA. Becker, R, Enders, W. & Lee, J. (2006), “A Stationarity Test in The Presence of an Unknown Number Of Smooth Breaks”, Journal of Time Series Analysis, 27(3), 381-409.
  6. Busse, M. & Hefeker, C. (2007), “Political Risk, Institutions and Foreign Direct Investment”, European Journal of Political Economy, 23(2), 397-415.
  7. Cam, A. V. (2014), “Politik Riskin Firma Değeri ile İlişkisi: İMKB’ye Kayıtlı Firmalar Üzerinde Bir Uygulama”, Doğus Üniversitesi Dergisi, Cilt 15, Sayı 1, 109-122.
  8. Diamonte, R. L., Liew, J. M. and Stevens, R. L. (1996), “Political Risk in Emerging and Developed Markets”, Financial Analysts Journal, 52(3), 71–76.
  9. Enders, W. & Lee, J. (2012), “The Flexible Fourier Form and Dickey–Fuller Type Unit Root Tests”, Economics Letters, 117(1), 196-199.
  10. Engle, R. F. & Granger, C. W. (1987), “Co-integration and Error Correction: Representation, Estimation, and Testing”, Econometrica: Journal of The Econometric Society, 251-276.
  11. Epstein, D. & O'halloran, S. (1999), “Delegating Powers: A Transaction Cost Politics Approach to Policy Making under Separate Powers”, 1.bs., Cambridge: Cambridge University Press.
  12. Estache, A. & Wren-Lewis. L. (2009), “Toward a Theory of Regulation for Developing Countries: Following Jean-Jacques Laffont's Lead”, Journal of Economic Literature, c.47, s.3: 729-770.
  13. Estache, A. & Martimort, D. (1999), “Politics, Transaction Costs, and the Design of Regulatory Institutions”, World Bank Policy Research Working Papers, No.2073.
  14. Fitzsimons, E. & Sun, M. (2012), “An Exploration Of: How Political Risk Components Affect The Stock Return And Volatility Considering Different Countries of Varying Economic Development”, Ekonomih