KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2026 / Cilt: 24 Sayı: 1

Augustınus’un Devleti İlahî Mi Beşerî Mi?: Tanrı Devleti (De Cıvıtate Deı) Üzerinden Eleştirel Bir Okuma Denemesi

Is the State of Augustine Secular or Theocratic?: A Critical Reading Essay on City of God (De civitate Dei)

Ferhat Akdemir(Ondokuz Mayıs Üniversitesi)0000-0001-8875-8884
Sayfa
305–331
Yayın Tarihi
2024-03-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede bu iddianın temellendirilmesi ve Augustinus’un, -genel kanının aksine- dinsel bir devlet tasarımının savunuculuğunu yapmadığının gösterilmesi amaçlanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Augustinus erken dönem Hıristiyan düşüncesinin en özgün teolog-filozoflarından ve Hıristiyan ortodoksisinin kurucu isimlerinden birisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrudur; ancak mesele siyasete geldiğinde farklılaşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede bu iddianın temellendirilmesi ve Augustinus’un, -genel kanının aksine- dinsel bir devlet tasarımının savunuculuğunu yapmadığının gösterilmesi amaçlanmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Din Felsefesi · Siyaset Felsefesi · Augustinus

Özet

Augustinus erken dönem Hıristiyan düşüncesinin en özgün teolog-filozoflarından ve Hıristiyan ortodoksisinin kurucu isimlerinden birisidir. Onun felsefe tarihindeki özgünlüğü hem kendisinden önceki kilise babalarından hem de Platon ve Yeni Platoncu felsefeden yola çıkarak felsefe ile Hıristiyanlık arasında güçlü ve tutarlı bir sentez oluşturma çabasından kaynaklanmaktadır. Bu sentezleme çabasında Augustinus’un felsefe ve özgür düşünce karşısında dine ve inanca öncelik tanıdığı, hatta din karşısında felsefeyi araçsallaştırdığı ve bu yolla dinsel bir idealizm kurduğu ifade edilir. Bu doğrudur; ancak mesele siyasete geldiğinde farklılaşmaktadır. Her ne kadar savunuculuğunu yaptığı dinsel idealizmi gereğince, iki önemli başyapıtından birisi olan De Civitate De (City of God) adlı eserinde geliştirdiği görüşlerde onun devlet karşısında kiliseye öncelik tanıdığı ve teokratik devlet tasarımının temellerini attığı hem felsefi literatürde hem popüler kültürde sıklıkla ifade edilse de bu, gerçeği tam olarak yansıtmamaktadır. Eser bir bütün olarak incelendiğinde Augustinus’un Yeryüzü Devleti ve Tanrı Devleti şeklindeki ayrımı kavramsal düzeyde kullandığı ve devleti beşerî temellerde yapılandırmak suretiyle din-dışı bir siyasal sistem önerdiği anlaşılmaktadır. Bu makalede bu iddianın temellendirilmesi ve Augustinus’un, -genel kanının aksine- dinsel bir devlet tasarımının savunuculuğunu yapmadığının gösterilmesi amaçlanmaktadır.

Abstract

Augustine is among the most authentic theologian-philosophers of early Christian thought and a foundational figure in Christian Orthodoxy. His originality in the history of philosophy stems from his effort to create a strong and consistent synthesis between philosophy and Christianity, drawing inspiration from both the church fathers preceding him and the philosophies of Plato and the New Platonists. It is asserted in this synthesis that he prioritized religion and faith over philosophy and free thought, even going so far as to instrumentalize philosophy in favor of religion, thus establishing a religious idealism. This assertion holds true. However, the perspective shifts when examining the realm of politics. Despite advocating for his religious idealism, it is commonly stated in both philosophical literature and popular culture that Augustine gave precedence to the church over the state and laid the foundations for a theocratic state through the views presented in the City of God, one of his two significant masterpieces. From our perspective, this characterization is inaccurate. Upon a holistic examination of his work, it becomes evident that Augustine utilizes the distinction between the City of Earth and the City of God on a conceptual level. Ultimately, he proposes a non-religious political system by structuring the state on human foundations. This article aims to justify this claim and demonstrate that Augustine -contrary to the prevailing opinion- did not advocate for a theocratic state.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akdemir, F. (2024). Augustınus’un Devleti İlahî Mi Beşerî Mi?: Tanrı Devleti (De Cıvıtate Deı) Üzerinden Eleştirel Bir Okuma Denemesi. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 24 Sayı: 1, 305–331. https://doi.org/10.33415/daad.1387756

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (45)

  1. Ağaoğulları, Mehmet Ali - Köker, Levent. İmparatorluktan Tanrı Devletine. Ankara: İmge Kitabevi, 2004.
  2. Arnhart, Larry. Platon’dan Rawls’a Siyasi Düşünce Tarihi. çev. Ahmet Kemal Bayram. Ankara: Adres Yayınları, 2017.
  3. Arslan, Ahmet. İlkçağ Felsefe Tarihi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2012.
  4. Aster, Ernst von. İlkçağ ve Ortaçağ Felsefe Tarihi. ed. Vural Okur. İstanbul: İm Yayım Tasarım, 2005.
  5. Atkins, E. M. - Dodaro, R. J. “Introduction”. Augustine: Political Writings. ed. E.M. Atkins - R.J. Dodaro. Cambridge: Cambridge University Press, 2001.
  6. Augustine. The City of God against the Pagans. ed. R. W. Dyson. çev. R. W. Dyson. Cambridge: Cambridge University Press, 9. Basım, 2013.
  7. Augustine. The Literal Meaning of Genesis. çev. J.H. Taylor. New York: Newman Press, 1982.
  8. Augustinus. İstencin Özgür Tercihi Üzerine. çev. Metin Topuz. İstanbul: Say Yayınları, 2015.
  9. Augustinus. İtiraflar. çev. Çiğdem Dürüşken. İstanbul: Kabalcı Yayınları, 2010.
  10. Augustinus. Mutlu Yaşam Üzerine. çev. Fırat Çelebi. İstanbul: Kronik Kitap, 2023.
  11. Augustinus, Aurelius. Tanrı Devleti: Seçmeler. çev. Öncel Sencerman. Ankara: Bilgesu Yayıncılık, 2021a.
  12. Augustinus, Aurelius. “Tanrı Devleti’nden Seçme Parçalar”. çev. Mete Tunçay. Batı’da Siyasal Düşünceler Tarihi: Seçilmiş Yazılar. ed. Mete Tunçay. I/367-390. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2018.
  13. Augustinus, Aurelius. Tanrı Şehri. ed. Kadir Canatan. Ankara: Eskiyeni Yayınları, 2021b.
  14. Bowle, John. Western Political Thought. New York: University Paperback, 1961.
  15. Brooks, R. O. - Murphy, J. B. “Introduction”. Augustine and Modern Law. ed. R. O. Brooks - J. B. Murphy. XIII- XXXIV. New York: Routledge, 2011.
  16. Casanova, Jose. “The Secular and Secularisms”. Social Research 76 (2009), 1059-1066.
  17. Cevizci, Ahmet. Ortaçağ Felsefesi Tarihi. Bursa: Asa Yayıncılık, 2001.
  18. Clark, M. T. “Augustine on Justice”. Revue d’Etudes Augustiniennes Et Patristiques 9/1-2 (1963), 87-94.
  19. Crozat, C. “A. Augustinus’un Siyasi Fikirleri”. çev. Recai G. Okandan. İstanbul Hukuk Fakültesi Mecmuası 4 (1938), 220-238.
  20. Deane, Herbert A. The Political and Social Ideas of St. Augustine. Columbia: Columbia University Press, 1963.
  21. Elshtain, Jean Bethke. Augustine and the Limits of Politics. Notre Dame: University of Notre Dame Press, 1995.
  22. Fergusson, David. Church, State and Civil Society. Cambridge: Cambridge University Press, 2004.
  23. Figgis, John Neville. The Political Aspects of S. Augustine’s 'City of God'. London: Longmans, Green, And Co., 1921.
  24. Gilson, Etienne. Ortaçağ Felsefesinin Ruhu. çev. Şamil Öcal. Ankara: Açılım Kitap, 2005.
  25. Gilson, Etienne. The Christian Philosophy of Saint Augustine. çev. L.E.M. Lynch. New York: Vintage Books, 1967.
  26. Gökberk, Macit. Felsefe Tarihi. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1990.
  27. Green, Steven K. Separating Church and State. Ithaca: Cornell University Press, 2022.
  28. Güzel, Cemal. “Aurelius Augustinus’un Varlık ve Bilgi Kavramları”. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi 19/2 (2002), 141-151.
  29. Heyking, John von. Augustine and Politics as Longing in the World. Columbia and London: University of Missouri Press, 2001.
  30. Jones, W. T. Ortaçağ Düşüncesi: Batı Felsefe Tarihi. çev. Hakkı Hünler. İstanbul: Paradigma Yayınları, 2006.
  31. Kennedy, Emmet. Secularism and Its Opponents from Augustine to Solzhenitsyn. New York: Palgrave Macmillan, 2006.
  32. Kent, Bonnie. “Augustine’s Ethics”. The Cambridge Companion to Augustine. ed. Eleonare Stump - Norman Kretzmann. 205-233. Cambridge: Cambridge University Press, 2001.
  33. MacDonald, Scott. “The Divine Nature”. The Cambridge Companion to Augustine. ed. Eleonare Stump - Norman Kretzmann. 71-90. Cambridge: Cambridge University Press, 2001.
  34. Markus, R. A. Saeculum: History and Society in the Theologhy of St. Augustine. Cambridge: Cambridge University Press, 1970.
  35. Matthews, Gareth B. “Knowledge and Illuminaton”. The Cambridge Companion to Augustine. ed. Eleonare Stump - Norman Kretzmann. 171-185. Cambridge: Cambridge University Press, 2001.
  36. McClelland, J. S. The History of Western Political Thought. New York: Routledge, 2005.
  37. Nozick, Robert. Anarşi, Devlet ve Ütopya. çev. Alişan Oktay. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2015.
  38. Özdal, Seda. “Aziz Augustinus’ta Tanrı’ya Duyulan Aşk ile Mutluluk İlişkisi”. Felsefe Dünyası 75 (2022), 460-480.
  39. Parel, Anthony J. “Justice and Love in the Political Thought of St. Augustine”. Grace, Politics and Desire: Essays on Augustine. ed. H. A. Meynell. 71-86. Calgary: University of Calgary Press, 1990.
  40. Rist, John. Augustine: Ancient Thought Baptized. Cambridge: Cambridge University Press, 1994.
  41. Runkle, Gerald. A History of Western Political Theory. New York: Ronald Press Company, 1968.
  42. Skibberk, G. - Nilje, N. Antik Yunan’dan Modern Döneme Felsefe Tarihi. çev. Emrah Akbaş - Şule Mutlu. İstanbul: Kesit Yayınları, 2017.
  43. Şenel, Alaeddin. Siyasal Düşünceler Tarihi. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları, 2004.
  44. Weithman, Paul. “Augustine’s Political Philosophy”. The Cambridge Companion to Augustine. ed. Eleonare Stump - Norman Kretzmann. 234-252. Cambridge: Cambridge University Press, 2001.
  45. Wood, Ellen Meiksins. Yurttaşlardan Lordlara, Eskiçağdan Orta Çağa Batı Siyasal Düşüncesinin Toplumsal Tarihi. çev. Oya Köymen. İstanbul: Yordam Kitap, 2017.