AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis article aims to justify this claim and demonstrate that Augustine -contrary to the prevailing opinion- did not advocate for a theocratic state.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Augustine is among the most authentic theologian-philosophers of early Christian thought and a foundational figure in Christian Orthodoxy. His originality in the history of philosophy stems from his effort to create a strong and consistent synthesis between philosophy and Christianity, drawing inspiration from both the church fathers preceding him and the philosophies of Plato and the New Platonists. It is asserted in this synthesis that he prioritized religion and faith over philosophy and free thought, even going so far as to instrumentalize philosophy in favor of religion, thus establishing a religious idealism. This assertion holds true. However, the perspective shifts when examining the realm of politics. Despite advocating for his religious idealism, it is commonly stated in both philosophical literature and popular culture that Augustine gave precedence to the church over the state and laid the foundations for a theocratic state through the views presented in the City of God, one of his two significant masterpieces. From our perspective, this characterization is inaccurate. Upon a holistic examination of his work, it becomes evident that Augustine utilizes the distinction between the City of Earth and the City of God on a conceptual level. Ultimately, he proposes a non-religious political system by structuring the state on human foundations. This article aims to justify this claim and demonstrate that Augustine -contrary to the prevailing opinion- did not advocate for a theocratic state.
Özet
Augustinus erken dönem Hıristiyan düşüncesinin en özgün teolog-filozoflarından ve Hıristiyan ortodoksisinin kurucu isimlerinden birisidir. Onun felsefe tarihindeki özgünlüğü hem kendisinden önceki kilise babalarından hem de Platon ve Yeni Platoncu felsefeden yola çıkarak felsefe ile Hıristiyanlık arasında güçlü ve tutarlı bir sentez oluşturma çabasından kaynaklanmaktadır. Bu sentezleme çabasında Augustinus’un felsefe ve özgür düşünce karşısında dine ve inanca öncelik tanıdığı, hatta din karşısında felsefeyi araçsallaştırdığı ve bu yolla dinsel bir idealizm kurduğu ifade edilir. Bu doğrudur; ancak mesele siyasete geldiğinde farklılaşmaktadır. Her ne kadar savunuculuğunu yaptığı dinsel idealizmi gereğince, iki önemli başyapıtından birisi olan De Civitate De (City of God) adlı eserinde geliştirdiği görüşlerde onun devlet karşısında kiliseye öncelik tanıdığı ve teokratik devlet tasarımının temellerini attığı hem felsefi literatürde hem popüler kültürde sıklıkla ifade edilse de bu, gerçeği tam olarak yansıtmamaktadır. Eser bir bütün olarak incelendiğinde Augustinus’un Yeryüzü Devleti ve Tanrı Devleti şeklindeki ayrımı kavramsal düzeyde kullandığı ve devleti beşerî temellerde yapılandırmak suretiyle din-dışı bir siyasal sistem önerdiği anlaşılmaktadır. Bu makalede bu iddianın temellendirilmesi ve Augustinus’un, -genel kanının aksine- dinsel bir devlet tasarımının savunuculuğunu yapmadığının gösterilmesi amaçlanmaktadır.