Deneysel ve teorik veriler karşılaştırıldığında kritik frekans değerlerinin kutuplardan ekvatora doğru gidildikçe arttığı ve ekvator üzerinde çukurlar ile 20º K ve 20º G enlemleri arasında tepeler oluştuğu gözlenmiştir. 30 boylamından 45 boylamına gidildikçe kritik frekans değerleri deneysel verilerde artarken teorik verilerde azaldığı görülmektedir
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, 8 Aralık 1978 tarihindeki, Kashima yer istasyonundan 90º K ile 90º G enlemleri ve 30, 35, 40, 45 derece Doğu boylamları için oluşturulan haritalar kullanılarak elde edilen iyonkürenin F2-bölgesinin kritik frekansının (foF2) değişimleri Uluslararası İyonküre Referans Modelinden (IRI) elde edilen değerlerle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, 8 Aralık 1978 tarihindeki, Kashima yer istasyonundan 90º K ile 90º G enlemleri ve 30, 35, 40, 45 derece Doğu boylamları için oluşturulan haritalar kullanılarak elde edilen iyonkürenin F2-bölgesinin kritik frekansının (foF2) değişimleri Uluslararası İyonküre Referans Modelinden (IRI) elde edilen değerlerle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Deneysel ve teorik veriler karşılaştırıldığında kritik frekans değerlerinin kutuplardan ekvatora doğru gidildikçe arttığı ve ekvator üzerinde çukurlar ile 20º K ve 20º G enlemleri arasında tepeler oluştuğu gözlenmiştir. 30 boylamından 45 boylamına gidildikçe kritik frekans değerleri deneysel verilerde artarken teorik verilerde azaldığı görülmektedir
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Bu çalışmada, 8 Aralık 1978 tarihindeki, Kashima yer istasyonundan 90º K ile 90º G enlemleri ve 30, 35, 40, 45 derece Doğu boylamları için oluşturulan haritalar kullanılarak elde edilen iyonkürenin F2-bölgesinin kritik frekansının (foF2) değişimleri Uluslararası İyonküre Referans Modelinden (IRI) elde edilen değerlerle karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Deneysel ve teorik veriler karşılaştırıldığında kritik frekans değerlerinin kutuplardan ekvatora doğru gidildikçe arttığı ve ekvator üzerinde çukurlar ile 20º K ve 20º G enlemleri arasında tepeler oluştuğu gözlenmiştir. 30 boylamından 45 boylamına gidildikçe kritik frekans değerleri deneysel verilerde artarken teorik verilerde azaldığı görülmektedir
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
Canyılmaz, M., Akdoğan, T., Güzel, E. (2016). Ölçülen ve IRI Modeli ile Elde Edilen İyonküre Kritik Frekansının (foF2) Karşılaştırılması. Bitlis Eren Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Volume: 5 Issue: 1. https://doi.org/10.17798/beufen.86093
Alan, Ş. 2013. İyonküre Kritik Frekansının (foF2) Enlem ile Değişiminin İncelenmesi, Fırat Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, Elazığ
Nayır, H. 2007. Küresel Konumlama Sistemi Kullanılarak Toplam Elektron İçeriği Kestirimi, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi.
Çilibaş, O. 2014. İyonküre Kritik Parametrelerinin Bölgesel Olarak Görüntülenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi.
Tascoine, T.F. 1988. Introduction to Space Environment, Orbit Book Company, Florida.
Rishbeth, H., Garriot, O.K. 1969. Introduction to Ionospheric Physics, Academic Press, New York.
Aydoğdu, M. 1980. Ariel 4 Uydusuyla Elde Edilen Elektron Yoğunluğu Verilerinin 70o- 80o D ve 60o-70o B Boylamları Arasında İncelenmesi, Doktora Tezi, Ege Üniversitesi.
Karatay, S. 2010. Deprem ile İyonküredeki Toplam Elektron İçeriği Arasındaki İlişkinin Araştırılması, Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi.
Şahin, O. 2011. İyonküre hmF2 ve foF2 ˙Iletişim Parametrelerinin YKS Verileri ve IRI Modeli Kullanılarak Kestirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi.
Tao, K. 1980. Atlas of Ionospheric Critical Frequency (foF2) Obtained from Ionosphere SoundingSatellite-b Observation, Radio Research Laboratories Ministry of Posts and Telecommunications, Japan.
Rawer, K., Bilitza D., Ramakrishnan S., Sheikh, M. 1978. Intentions and buildup of the International Reference Ionosphere, in Operational Modeling of the Aerospace Propagation Environment, AGARD Conf. Proc. 238, 6.1 - 6.10.
Schaer, S. 1999. Mapping and Predicting the Earth’s Ionosphere Using the Global Positioning System, Phd Thesis, Astronomical Institute, University of Bern.
iri.gsfc.nasa.gov
Çilibaş, O. 2014. İyonküre Kritik Parametrelerinin Bölgesel Olarak Görüntülenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi.
Rishbeth, H., Garriot, O.K. 1969. Introduction to Ionospheric Physics, Academic Press, New York.
Aydoğdu, M. 1980. Ariel 4 Uydusuyla Elde Edilen Elektron Yoğunluğu Verilerinin 70o- 80o D ve 60o-70o B Boylamları Arasında İncelenmesi, Doktora Tezi, Ege Üniversitesi.
Schaer, S. 1999. Mapping and Predicting the Earth’s Ionosphere Using the Global Positioning System, Phd Thesis, Astronomical Institute, University of Bern.