Dergiler / Bahçe / 2026 / Cilt: 47 Sayı: (Özel Sayı 1) Türkiye 9. Bağcılık ve Teknolojileri Sempozyumu Özel Sayı

Bazı Anadolu İllerinin Bağcılık Açısından Değerlendirilmesi

Evaluation of Some Anatolian Provinces for Viticulture Production

Ali Baykul(ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ)
Samet Hasan Abacı(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)
Nur Abacı(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)
Gökhan Söylemezoğlu(ANKARA ÜNİVERSİTESİ)
Dergi
Bahçe
Sayfa
63–69
Yayın Tarihi
2018-06-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonuçlarına göre bağcılık açısından birbirine en benzer iller Çankırı–Bolu, Bilecik–Afyon, Amasya–Sivas olarak belirlenmişken Denizli bütün illerden üretim yönünden farklı bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Emeği çok ve üretimi zor olan bağcılık sektöründe rasyonel planlama ile maksimum kar elde edilebilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye İstatistik Kurumu’ndan alınan 2006–2016 yılları arasındaki toplam bağ alanı, üretim miktarı ve tarımsal fiyat bilgileri değişkenleri incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonuçlarına göre bağcılık açısından birbirine en benzer iller Çankırı–Bolu, Bilecik–Afyon, Amasya–Sivas olarak belirlenmişken Denizli bütün illerden üretim yönünden farklı bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2006–2016 Verileri
⚙️Değişkenler:anadolu · bağcılık · çok boyutlu ölçekleme

Özet

Emeği çok ve üretimi zor olan bağcılık sektöründe rasyonel planlama ile maksimum kar elde edilebilir. Bu çalışmada, bazı Anadolu illerinin (Afyonkarahisar, Aksaray, Amasya, Ankara, Bilecik, Bolu, Burdur, Çankırı, Çorum, Denizli, Eskişehir, Isparta, Karaman, Kayseri, Kırıkkale, Kırşehir, Konya, Kütahya, Nevşehir, Niğde, Sivas, Uşak, Yozgat) bağcılık açısından sınıflandırılması yapılmıştır. Türkiye İstatistik Kurumu’ndan alınan 2006–2016 yılları arasındaki toplam bağ alanı, üretim miktarı ve tarımsal fiyat bilgileri değişkenleri incelenmiştir. Bu değişkenler kullanılarak Kümeleme ve Çok Boyutlu Ölçekleme analizleri ile birbirine benzer iller belirlenmiş olup daha rasyonel yatırım yapılabilecek bölgeler belirlenmeye çalışılmıştır. Verilerin analizinde SPSS ve PAST programları kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre bağcılık açısından birbirine en benzer iller Çankırı–Bolu, Bilecik–Afyon, Amasya–Sivas olarak belirlenmişken Denizli bütün illerden üretim yönünden farklı bulunmuştur.

Abstract

Maximum profit can be achieved with rational planning in the viticulture sector, which is very labor–intensive and difficult to produce. In this study, some Anatolian provinces (Afyon, Aksaray, Amasya, Ankara, Bursa, Bolu, Burdur, Çankırı, Çorum, Denizli, Eskişehir, Isparta, Karaman, Kayseri, Kırıkkale, Kırşehir, Konya, Kütahya, Nevşehir, Niğde, Sivas, Uşak, Yozgat) were classified as viticulture. The variables of total vineyard area, production quantity and agricultural price information between 2006–2016 taken from Turkish Statistical Institute were examined. Clustering and Multidimensional Scaling analyzes were used to determine similar items using these variables, and regions where more rational investments could be made were tried to be determined. SPSS and PAST programs were used in the analysis of the data. According to the results of analysis, Denizli is different from production of all provinces while the closest provinces in terms of viticulture is determined as Çankırı–Bolu, Bilecik–Afyon, Amasya–Sivas.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Baykul, A., Abacı, S. H., Abacı, N., Söylemezoğlu, G. (2018). Bazı Anadolu İllerinin Bağcılık Açısından Değerlendirilmesi. Bahçe, Cilt: 47 Sayı: (Özel Sayı 1) Türkiye 9. Bağcılık ve Teknolojileri Sempozyumu Özel Sayı, 63–69. https://ajindex.com/articles/1371709

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Ağaoğlu, Y.S., 1999. Bilimsel ve Uygulamalı Bağcılık Asma Biyolojisi. Kavaklıdere Eğitim Yayın No:1, 1:205.
  2. Anonim, 2017. Türkiye İstatistik Kurumu. (www.tuik.gov.tr) (Erişim Tarihi: 15.08.2017)
  3. Anonymous, 2017. Food and Agriculture Organization of United Nations. (Erişim Tarihi: 15.08.2017)
  4. Çelik, H., Y.S. Ağaoğlu, Y. Fidan, B. Marasalı ve G. Söylemezoğlu, 1998. Genel Bağcılık. Sunfidan A. Ş. Mesleki Kitaplar Serisi:1, Ankara, 253s.
  5. Eşitken, A., L. Pırlak, Z. Kara, Z. Bayramoğlu ve A. Sabır, 2012. Konya İli Meyvecilik ve Bağcılık Eylem Planı. Mevlâna Kalkınma Ajansı Projesi, 73s.
  6. Gülcü, M., A.Ş. Demirci ve K.G. Güner, 2008. Siyah Üzüm, Zengin Besin İçeriği ve Sağlık Açısından Önemi. Türkiye 10. Gıda Kongresi, 179–182.
  7. Kiracı, M.A., M.A. Şenol ve T. Kıran, 2015. Türkiye Bağ Alanı ve Üzüm Üretiminin Gelişimi ve Yapısal Analizi. Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi A27 (Türkiye 8. Bağcılık ve Teknolojileri Sempozyumu Özel Sayısı)
  8. Semerci, A., T. Kızıltuğ, D. A. Çelik ve A. M. Kiracı, 2015. Türkiye Bağcılığının Genel Durumu. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 20(2):42–51.