Farklı Dozlarda Çiftlik Gübresi Uygulamalarının Asma Genotiplerinde Fizyolojik Ve Vejetatif Özelliklere Etkileri

Özet

Çiftlik gübresi bitkilerde stres faktörlerinin etkilerinin azalmasında ve tarımda sürdürülebilirliğin sağlanmasında önerilen başlıca tarımsal yaklaşımlardandır. Bu çalışmada, pH’sı 7.7±0.2 olan bağ toprağına farklı dozlarda çiftlik gübresi uygulanarak saksı kültüründe yetiştirilen asma genotiplerinin fizyolojisi ve vejetatif özelliklerine etkileri incelenmiştir. Bitkisel materyal olarak, ‘Michele Palieri’ (Vitis vinifera L.) sofralık üzüm çeşidi ile 41B (Vitis vinifera L. × V.berlandieri) ve 1103P (V.berlandieri × V.rupestris) asma anaçları kullanılmıştır. Yetiştirme ortamı yaklaşık 9 L katı hacimli saksılarda %20 ve %40 çiftlik gübresi içeren bağ toprağı ile gübre içermeyen kontrol uygulamalarından oluşmuştur. Asma fidanları yaklaşık 50 cm boya ulaştığında yaprak sıcaklığı ve stoma iletkenliği değerleri bir ay arayla 3 defa ölçülmüş ve yaprak klorofil içerikleri (SPAD indeksi) belirlenmiştir. Gübre uygulamaları asmalarda fizyolojik ve vejetatif gelişme özelliklerini önemli derecede etkilemiştir. En yüksek yaprak klorofil indeksi (SPAD) %20 çiftlik gübresi uygulamasında 41B (34.9) anacında tespit edilmiştir. Sürgün çapı genotiplere göre farklılıklar göstermekle birlikte en yüksek %20 çiftlik gübresi uygulamasında ‘Michele Palieri’ çeşidinden (4.33 mm) elde edilmiştir. Odunsu sürgün uzunluğu en yüksek %20 çiftlik gübresi uygulamasında 1103P anacında (175.0 cm) belirlenirken, en düşük kontrol uygulamasında ‘Michele Palieri’ çeşidinde (116.7 cm) saptanmıştır. Sonuçlar genel olarak değerlendirildiğinde, saksı kültüründe asma fidanlarının fizyolojisi ve vejetatif gelişmesi üzerine %20 çiftlik gübresi uygulamasının daha uygun olduğu tespit edilmiştir.