Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBeta çeşitlilik analizleri, farklılaşmanın büyük ölçüde tür değişimi bileşeninden kaynaklandığını ortaya koymuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kentsel park alanları, artan kentleşme baskısı altında biyoçeşitliliğin korunması açısından önemli habitat alanlarıdır. Bu çalışma, Düzce ilinde yer alan üç farklı park tipolojisinde (Millet Bahçesi, Kent Parkı ve mahalle ölçeğinde Aziziye Parkı) bulunan bitki taksonlarının tür çeşitliliği ve kompozisyonel yapısını karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Her park tipinde 10×10 m büyüklüğünde yedi örnekleme alanı oluşturulmuş ve örnekleme alanları bitkisel heterojenliği kapsayacak şekilde belirlenmiştir. Bu alanlarda Braun-Blanquet örtüş–bolluk skalasına göre veriler toplanmış ve analizler R yazılımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Alfa çeşitlilik metrikleri (tür zenginliği, Shannon, Simpson ve eşitlik indeksleri) hesaplanmış, park tipleri arasındaki farklar Kruskal–Wallis testi ile değerlendirilmiştir. Tür kompozisyonu Bray–Curtis benzerlik ölçütüne dayalı NMDS ve PERMANOVA analizleri ile incelenmiş; beta çeşitlilik tür değişimi ve alt küme yapısı bileşenlerine ayrıştırılmıştır. Alfa çeşitlilik metrikleri açısından park tipleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0.05). Buna karşın PERMANOVA sonuçları, parklar arasında genel bir kompozisyonel farklılık bulunduğunu göstermiştir (p<0.05); ancak çoklu karşılaştırmalar için uygulanan FDR düzeltmesi sonrasında ikili karşılaştırmalarda anlamlı farklılıklar tespit edilmemiştir (p>0.05). Beta çeşitlilik analizleri, farklılaşmanın büyük ölçüde tür değişimi bileşeninden kaynaklandığını ortaya koymuştur. SIMPER ve kümeleme analizleri ise ayrışmanın sınırlı sayıda ayırt edici takson tarafından taşındığını göstermiştir. Sonuç olarak park tipleri benzer tür zenginliği düzeylerine sahip olmakla birlikte, türlerin bir araya geliş biçimleri açısından farklı kompozisyonel karakterler sergilemektedir. Kentsel park planlama ve tasarımında yalnızca tür sayısı değil, tür birlikteliklerinin de dikkate alınması gerekmektedir.
Abstract
Urban parks are important habitats for biodiversity conservation under increasing urbanization pressure. This study aims to comparatively evaluate the species diversity and compositional structure of plant taxa in three different parks located in Düzce, Türkiye (Millet Garden, Kent Park, and the neighborhood-scale Aziziye Park). In each park, seven 10 × 10 m sampling plots were established, and the plots were selected to capture the vegetation heterogeneity within the park. Cover–abundance data were collected using the Braun–Blanquet scale, and all analyses were conducted in R. Alpha diversity metrics (species richness, Shannon, Simpson, and evenness indices) were calculated, and differences among parks were tested using the Kruskal–Wallis test. Species composition was analyzed using Bray–Curtis dissimilarity-based NMDS and PERMANOVA, and beta diversity was partitioned into turnover and nestedness components. No significant differences were detected among parks in terms of alpha diversity metrics (p>0.05). In contrast, PERMANOVA results indicated a significant overall compositional difference among parks (p<0.05); however, after applying the false discovery rate (FDR) correction for multiple comparisons, no significant pairwise differences were found (p>0.05). Beta diversity analyses revealed that the observed variation was mainly driven by species turnover. SIMPER and clustering analyses showed that compositional differences were primarily driven by a limited number of discriminating taxa. Overall, although the parks exhibited similar levels of species richness, they differed in terms of species assemblages and compositional patterns. These findings highlight that urban park planning and design should consider not only species richness but also species assemblages and their ecological interactions.