KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sayıştay Dergisi / 2008 / Sayı: 71

BİR OTOKONTROL SİSTEMİ OLARAK BELEDİYELERDE HARCAMALARA KATILMA PAYI

Nebi Yılmaz(Sayıştay Denetçisi)
Sayfa
75–90
Yayın Tarihi
2008-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu ayrımdan farklı olarak yerel yönetimin, merkezi yönetimi bütünleyen ancak ikincil derecede önem taşıyan bir örgütlenme biçimi olarak değerlendirildiği de söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yönetim, insanların en önemli faaliyetlerinden birisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yönetim, insanların belirlenen amaç ve hedefler doğrultusunda, bu amaç ve hedeflerin gerçekleştirilmesi için birlikte çalışmalarına ve birlikte üretmelerine imkan veren bir çevrenin biçimlendirilmesi ve işlerliğinin sağlanmasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu ayrımdan farklı olarak yerel yönetimin, merkezi yönetimi bütünleyen ancak ikincil derecede önem taşıyan bir örgütlenme biçimi olarak değerlendirildiği de söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Yönetim, insanların en önemli faaliyetlerinden birisidir. Yönetim, insanların belirlenen amaç ve hedefler doğrultusunda, bu amaç ve hedeflerin gerçekleştirilmesi için birlikte çalışmalarına ve birlikte üretmelerine imkan veren bir çevrenin biçimlendirilmesi ve işlerliğinin sağlanmasıdır. Günümüzde yönetim, devlet yönetimi bağlamında merkezi yönetim ve yerel yönetim olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Bu ayrımdan farklı olarak yerel yönetimin, merkezi yönetimi bütünleyen ancak ikincil derecede önem taşıyan bir örgütlenme biçimi olarak değerlendirildiği de söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yılmaz, N. (2008). BİR OTOKONTROL SİSTEMİ OLARAK BELEDİYELERDE HARCAMALARA KATILMA PAYI. Sayıştay Dergisi, Sayı: 71, 75–90. https://ajindex.com/articles/136322

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. DPT (1994), Mahalli İdareler Ve Büyükşehir Yönetimi, Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın No:2364, Ankara.
  2. Nadaroğlu, Halil (1996), Kamu Maliyesi Teorisi, Beta Yayınları, İstanbul.
  3. Uluatam, Özhan (2003), Kamu Maliyesi, İmaj Yayınları, Ankara
  4. Ulusoy, Ahmet ve Aydemir, Tekin (2006), Mahalli İdareler, Seçkin Yayınları, Ankara.
  5. Tortop, Nuri (1984), Mahalli İdareler, TODAİE Yayınları, Yayın No: 211, Ankara.
  6. Abdurrahman Akdoğan, Kamu Maliyesi, Gazi Kitapevi, Ankara 2006
  7. Kurtuluş, Barış (2006), Türkiye’de Belediyelerin Mali Yapısı ve Harcamalarının Finansmanı, DPT Yayını, Yayın No: 2692, Ankara.
  8. Neşe Sağlam Arısoy, Yerel Yönetimlerde Reformun Gerekliliği, Sonbaskı, Sanal Dergi Yıl 2 Sayı 2 Şubat 2005, www.sonbaski.com
  9. Ünlü, M. Cengiz ve Korkusuz, Mehmet (1996), Açıklamalı-Uygulamalı Belediye Gelirleri Kanunu, Seçkin Yayınları, Ankara.
  10. Pirler, Orhan (1999), Açıklamalı–Uygulamalı Belediye Gelirleri Kanunu, Bellek Yayınları, Nisan.
  11. İl Özel İdaresi ve Belediye Gelirleri Kanun Tasarısı, www.basbakanlik.gov.tr/docs/kkgm/kanuntasarilari/il%20ozel%20id aresi.do