KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi / 2016 / Sayı: 71

Emeklilik Sistemlerinin Reformu ve Geleceği: Güney Avrupa ve Türkiye

Nurgün KUL PARLAK
Sayfa
65–98
Yayın Tarihi
2017-12-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, benzer özellikler gösteren Güney Avrupa ülkelerinde uygulanan reformlarla, emeklilik sistemlerinin finansal açıdan sürdürülebilirliği sağlansa da, emekli aylığının düşürülmesiyle gelecekte yaşlı yoksulların ortaya çıkacağı iddia edilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:21.yüzyıl sanayi toplumlarının ekonomik, politik, sosyal ve kurumsal yapılarını altüst eden yeni bir değişim ve dönüşüm dalgası yaşanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaşlılıkta asgari bir gelir güvencesi sağlayan ve kurumsal çözümler sunan sosyal güvenlik sistemleri, bu süreçte finansman ve hizmetlerin sürdürebilirliği açısından tartışmalara konu olmakta, sosyal politikanın gündemden düşmeyen bir meselesi haline gelmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, benzer özellikler gösteren Güney Avrupa ülkelerinde uygulanan reformlarla, emeklilik sistemlerinin finansal açıdan sürdürülebilirliği sağlansa da, emekli aylığının düşürülmesiyle gelecekte yaşlı yoksulların ortaya çıkacağı iddia edilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Güney Avrupa · Refah Rejimi · Sosyal Güvenlik Reformu

Özet

21.yüzyıl sanayi toplumlarının ekonomik, politik, sosyal ve kurumsal yapılarını altüst eden yeni bir değişim ve dönüşüm dalgası yaşanmaktadır. Bu dönüşümlere eşlik eden demografik değişimler, sosyal güvenlik sitemlerinde yeniden yapılanmayı zorunlu kılmaktadır. Yaşlılıkta asgari bir gelir güvencesi sağlayan ve kurumsal çözümler sunan sosyal güvenlik sistemleri, bu süreçte finansman ve hizmetlerin sürdürebilirliği açısından tartışmalara konu olmakta, sosyal politikanın gündemden düşmeyen bir meselesi haline gelmektedir. Tüm dünyada olduğu gibi, Güney Avrupa refah rejimi ülkeleri (İtalya, İspanya, Yunanistan ve Türkiye) çeşitli politikalar ve farklı deneyimlerle, sosyal güvenlik sistemlerini sosyo-ekonomik gerçeklere uyumlu hale getirmek için köklü reformlar yapmaktadır. Bu çalışmada, benzer özellikler gösteren Güney Avrupa ülkelerinde uygulanan reformlarla, emeklilik sistemlerinin finansal açıdan sürdürülebilirliği sağlansa da, emekli aylığının düşürülmesiyle gelecekte yaşlı yoksulların ortaya çıkacağı iddia edilmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PARLAK, N. K. (2017). Emeklilik Sistemlerinin Reformu ve Geleceği: Güney Avrupa ve Türkiye. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Sayı: 71, 65–98. https://ajindex.com/articles/1360

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Alper Yusuf (2011), “Sosyal Güvenlik Reformu ve Finansmanla İlgili Beklentiler”, Sosyal Güvenlik Dergisi, Cilt.1, Sayı.1, sa.7-47.
  2. Alper Yusuf (1997), “Sosyal Güvenlik ve Emeklilik Yaşının Tespiti”, Çimento-İşveren, Cilt.11, Sayı.1, sa.1-14.
  3. Alper Yusuf, Çağaçan Değer, Serdar Sayan (2012), 2050’ye Doğru Nüfus bilim ve Yönetim: Sosyal Güvenlik (Emeklilik) Sistemine Bakış, TÜSİAD, Yayın No:TÜSİAD-T/2012-11/535, İstanbul.
  4. Alper Yusuf (1997), Sosyal Sigortalar Hukuku Türk Sosyal Güvenlik Sistemi, Dora Yayıncılık, Bursa. Alper Yusuf (2009),
  5. Sosyal Güvenlik Teorisi Ders Notları, Uludağ Üniversitesi,
  6. Bursa. Arabacı R.Y. ve Yusuf Alper (2010), “Sosyal Güvenlik Reformunun Yaşlılık Aylıklarına Etkisi: Yoksulluk Yaratan Bir Sosyal Güvenlik Sistemi”, TODAİE Amme İdaresi Dergisi, Cilt. 43, Sayı. 2, sa.101-117. Başbakanlık, (2005). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma:9, Sosyal Güvenlik Reformu: Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Ankara.
  7. Börsch-Supan Axel H. (2006), “What Are NDC Systems? What Do They Bring to Reform Strategies?”, içinde Ed. Robert Holzmann ve Edward Palmer, Issues and Prospects for Non-Financial Defined Contribution (NDC) Schemes, The World Bank, Washington, sa.35-56.
  8. Buğra A. ve Keyder Ç. (2006). Poverty and Social Policy in Contemporary Turkey, Journal of European Social Policy, 16 (39), 211-228.
  9. Carrera L.N., Angelaki M. ve Carolo D. (2011). “South-European Pension Systems:Challenges and Reform Prospect”, Sociologia On Line, 488-516. CEC, 2015 http://ec.europa.eu/europe2020/pdf/themes/2015/pensions.pdf D´iaz-Gim´enez J.ve D´iaz-Saavedra J.(2016). The Future of Spanish Pensions. http://www.ugr.es/~julianalbertodiaz/research/PEN33-F12.pdf. (Erişim 15.12.2017)
  10. Dilik Sait (1991),
  11. Sosyal Güvenlik, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara. EC, (2013).
  12. Employment, Social Affairs & Inclusion Your Social Security Rights in Spain, European Commission, European Union. Emin Alper (2004), Emeklilik Reformları: Dünya Bankası, Avrupa Birliği Ve Türkiye, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Formu, Araştırma Raporu. Eurostat, (2016). Adequacy and Sustainability of Pensions. Genç T. (2009). İkinci Sütun Emeklilik Sistemleri ve Türkiye Uygulaması, Yayınlanmamış Sosyal Güvenlik Uzmanlık Tezi, T.C. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, Ankara.
  13. George Vic (1996), “The Future of the Welfare State”, içinde Ed.Vic George ve Peter Taylor-Gooby, European Welfare Policy Squaring the Welfare Circle, Macmillan Education, New York. Gough I. (1996). “Social Assistance in Southern Europe,” Sou