Dergiler / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 5 Sayı: 2

Su Kenarında Sonsuzluk: Patara Liman Nekropolis’i Işığında Antik Limanlar ve Mezarlar İlişkisi Üzerine

Sayfa
275–285
Yayın Tarihi
2015-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Aşağıdaki makale, tam da bu bağlamda, antikçağda mezar/nekropol-liman ilişkisi üzerine bir gözlemi sunmak istemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda antik liman araştırmaları ciddi bir ivme kazanmış durumda.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunda özellikle jeofizik, jeoarkeoloji gibi doğa bilimleri metotlarının yaygın bir şekilde kullanımının rolü yadsınamaz.
💡
Sonuç & Katkı:Aşağıdaki makale, tam da bu bağlamda, antikçağda mezar/nekropol-liman ilişkisi üzerine bir gözlemi sunmak istemektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Patara · Lykia · Antik liman

Özet

Son yıllarda antik liman araştırmaları ciddi bir ivme kazanmış durumda. Bunda özellikle jeofizik, jeoarkeoloji gibi doğa bilimleri metotlarının yaygın bir şekilde kullanımının rolü yadsınamaz. Zira, bir çoğu günümüzde bir bataklığa dönüşmüş ya da modern yapılar altında gömülü haldeki antik limanlar, alan arkeolojisinin geleneksel yöntemleriyle yapılabilecek bir çalışmayı ya imkansız kılmakta ya da maliyetleri çok yukarılara çekmekteydi. İşte biraz önce andığımız doğa bilimleri metotları, son zamanlarda kaydettikleri önemli gelişmelerle de beraber, söz konusu araştırmaları olanaklı hale getirmekteler. Bu arada limanlar, represantasyon (temsiliyet) mekanları olarak da urbanistik araştırmalarının nesnesi haline gelmekteler. Aşağıdaki makale, tam da bu bağlamda, antikçağda mezar/nekropol-liman ilişkisi üzerine bir gözlemi sunmak istemektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Koçak, M. (2015). Su Kenarında Sonsuzluk: Patara Liman Nekropolis’i Işığında Antik Limanlar ve Mezarlar İlişkisi Üzerine. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 2, 275–285. https://ajindex.com/articles/1358621

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Aktaş Ş. (2008). “Tombs of the Exedra Type and Evidence from the Pataran Examples”. Adalya 11 (2008) 235-261
  2. Alp Ş. (2005). Hıdırlık Kulesi: Antalya’da Bir Anıt Mezar. Arkeolojisi, Rölöve-Restitüsyon-Restorasyon Projeleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Akdeniz Üniversitesi, Antalya 2005.
  3. Berns C. (2003). Untersuchungen zu den Grabbauten der frühen Kaiserzeit in Kleinasien. Bonn 2003.
  4. Breuer G. & Kunze M. (2010). Patara I.1. Der Stadtplan von Patara und Beobachtungen zu den Stadtmauern. İstanbul 2010.
  5. Cormack S. H. (2004). The Space of Death in Roman Asia Minor. Viyana 2004.
  6. Çevik N., Bulut S. & Aygün Ç. A. (2014). “Myra’nın Limanı Andriake”. Eds. S. Ladstädter, F. Pirson & T. Schmidts. Häfen und Hafenstädte im Östlichen Mittelmeerraum. Harbors and Harbor Cities in the Eastern Mediterranean. Byzas 19 (2014) 225-243. İstanbul.
  7. Hülden O. (2013). “Dead People Among the Living?”. Ed. O. Henry. Le mort dans la ville. Pratiques, contextes et impacts des inhumations intra-muros en Anatolie, du début de l'Âge du Bronze à l'époque romaine. 2èmes Recontres d'archéologie de l'IFÉA (2013) 183-206. İstanbul.
  8. Işık F. (1995). “Tempelgräber von Patara und ihre anatolischen Wurzeln”. Lykia. Anadolu-Akdeniz Kültürleri 2 (1995) 160-186.
  9. Işık F., İşkan H. & Çevik N. (2001). Milliarium Lyciae. Patara Yol Kılavuz Anıtı. Das Wegweisermonument von Patara. İstanbul 2001.
  10. Işık F. (2011). Patara. ‘Caput Gentis Lyciae’. İstanbul 2011.
  11. Işın G. (2007). Patara V.1. Patara Terrakottaları. Hellenistik ve Erken Roma Dönemleri. İstanbul 2007.
  12. İşkan H. & Çevik N. (1995). “Die Grüfte von Patara”. Lykia. Anadolu-Akdeniz Kültürleri 2 (1995) 187- 216.
  13. İşkan H., Çevik N. & Bulut S. (2011). “Lycian Road Guide Monument”. Ed. F. Işık. Patara. ‘Caput Gentis Lyciae’ (2011) 35-38. İstanbul.
  14. İşkan-Işık H., Eck W. & Engelmann H. (2008). “Der Leuchtturm von Patara und Sex. Marcius Priscus als Statthalter der Provinz Lycia von Nero bis Vespasian”. Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 164 (2008) 91-121.
  15. İşkan H. (2011). “The Pharos”. Ed. F. Işık. Patara. ‘Caput Gentis Lyciae’ (2011) 70-72. İstanbul.
  16. İşkan H. & Koçak M. (2014). “Der Hafen von Patara. Altes Wissen, neue Forschungen”. Eds. S. Ladstädter, F. Pirson & T. Schmidts. Häfen und Hafenstädte im östlichen Mittelmeerraum. Harbors and Harbor Cities in the Eastern Mediterranean. Byzas 19 (2014) 271-283. İstanbul.
  17. Kleiner G. (1968). Die Ruinen von Milet. Berlin 1968.
  18. Koçak M. (2015). “Überlegungen zu einem Monumentalgrab aus der Tepecik-Nekropole von Patara”. Eds. H. İşkan & F. Işık. Patara VII.1. Kum’dan Kent’e. Patara Kazılarının 25 Yılı / From Sand Into a City. 25 Years of Patara Excavations (2015) 369-383. İstanbul.
  19. Linnemann J. C. (2013). Die Nekropolen von Diokaisereia. Berlin 2013.
  20. Merkelbach R. & Stauber J. (2002). Steinepigramme aus dem griechischen Osten. 4. Die Südküste Kleinasiens, Syriens und Palästinas. Münih 2002.
  21. Öğün B. & Işık C. (2001). Kaunos. 35 Yılın Araştırma Sonuçları. Antalya 2001.
  22. Peschlow U. (2015). “The Cemetery Church at the Tepecik Necropolis of Patara. A Preliminary Report”. Eds. H. İşkan & F. Işık. Patara VII.1. Kum’dan Kent’e. Patara Kazılarının 25 Yılı / From Sand into a City. 25 Years of Patara Excavations (2015) 463-474. İstanbul.
  23. Pirazzoli P. A. (1987). “Submerged Remains of Ancient Megisti in Castellorizo Island (Greece). A Preliminary Survey”. The International Journal of Nautical Archaeology 16 (1987) 57-66.
  24. Pirson F. (2014). “Antike Hafenstädte. Gestaltung, Funktion, Wahrnehmung”. Eds. S. Ladstädter, F. Pirson & T. Schmidts. Häfen und Hafenstädte im östlichen Mittelmeerraum. Harbors and Harbor Cities in the Eastern Mediterranean. Byzas 19/2 (2014) 619-644. İstanbul.
  25. Şahin S. (2014). Stadiasmus Patarensis –Itinera Romana Provinciae Lyciae- Likya Eyaleti Roma Yolları. İstanbul 2014.