Dergiler / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 8 Sayı: 2

Gümüşhane İlinin Somut Olmayan Kültürel Miras Değerlerinin Sürdürülebilir Turizm Çerçevesinde İncelenmesine Yönelik Nitel Bir Araştırma

İsmail Çalık(GÜMÜŞHANE ÜNİVERSİTESİ)
Murat Ödemiş(GÜMÜŞHANE ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
233–249
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonuçlarına göre, Gümüşhane’de çok sayıda unutulmaya yüz tutmuş somut olmayan kültürel mirasın bulunduğu, turizmin Gümüşhane’ye özgü somut olmayan kültürel mirasın korunmasında stratejik bir araç olabileceği ve turizm kapsamında değerlendirilmesi mümkün olan somut olmayan kültürel miras unsurları arasında en çok el sanatlarının ön plana çıktığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sürdürülebilir turizm kavramı, yerel kültürün korunması ve gelecek nesillere aktarılmasında stratejik bir öneme sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yerel kültürün özgün niteliklerini bünyesinde barındıran ve yaşayan hafızasını oluşturan somut olmayan kültürel miras unsurları ise, sürdürülebilir turizm bağlamında tartışılması gereken bir konudur.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonuçlarına göre, Gümüşhane’de çok sayıda unutulmaya yüz tutmuş somut olmayan kültürel mirasın bulunduğu, turizmin Gümüşhane’ye özgü somut olmayan kültürel mirasın korunmasında stratejik bir araç olabileceği ve turizm kapsamında değerlendirilmesi mümkün olan somut olmayan kültürel miras unsurları arasında en çok el sanatlarının ön plana çıktığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Gümüşhane · Somut Olmayan Kültürel Miras · Sürdürülebilir Turizm

Özet

Sürdürülebilir turizm kavramı, yerel kültürün korunması ve gelecek nesillere aktarılmasında stratejik bir öneme sahiptir. Yerel kültürün özgün niteliklerini bünyesinde barındıran ve yaşayan hafızasını oluşturan somut olmayan kültürel miras unsurları ise, sürdürülebilir turizm bağlamında tartışılması gereken bir konudur. Bu noktada bu çalışmanın amacı, halen özgün niteliklerini korumayı başaran Gümüşhane’nin somut olmayan kültürel miras unsurlarının sürdürülebilir turizm bağlamında incelenmesidir. Çalışmada amaçlı örneklem yöntemlerinden kartopu örneklem yöntemine göre katılımcılar belirlenmiştir. Bu kap- samda çalışmanın örneklemini 16 paydaş katılımcı oluşturmuştur. Söz konusu katılımcılara yarı yapılandırılmış görüşme soruları yöneltilmiş olup, elde edilen sonuçlar betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, Gümüşhane’de çok sayıda unutulmaya yüz tutmuş somut olmayan kültürel mirasın bulunduğu, turizmin Gümüşhane’ye özgü somut olmayan kültürel mirasın korunmasında stratejik bir araç olabileceği ve turizm kapsamında değerlendirilmesi mümkün olan somut olmayan kültürel miras unsurları arasında en çok el sanatlarının ön plana çıktığı belirlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çalık, İ., Ödemiş, M. (2018). Gümüşhane İlinin Somut Olmayan Kültürel Miras Değerlerinin Sürdürülebilir Turizm Çerçevesinde İncelenmesine Yönelik Nitel Bir Araştırma. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 2, 233–249. https://ajindex.com/articles/1358438

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (31)

  1. Akyüz E. (1995). “Geleneksel Konut Mimarisine İlişkin Kavramlar”. Ege Mimarlık Dergisi 3/17 (1995) 1-3. Kaynak:.
  2. Alberti F. G. & Guisti J. D. (2012). “Cultural Heritage, Tourism and Regional Competitiveness: The Motor Valley Cluster”. City, Culture and Society 3/4 (2012) 261-273.
  3. Ayvacı H. & Gülcan B. (2017). “Türkiye’deki Turizm Animasyonlarında Somut Olmayan Kültürel Miras (SOKÜM) Ulusal Unsurlarına Bakış”. Journal of Recreational Tourism Research 4/1 (2017) 207-223.
  4. Baş T. & Akturan U. (2008). Nitel Araştırma Yöntemleri: Nvivo ile Nitel Veri Analizi, Örnekleme, Analiz, Yorum. Ankara 2008.
  5. Büyüköztürk Ş., Çakmak E. K., Akgün Ö. E., Karadeniz Ş. & Demirel F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara 2012.
  6. Celi E. M. & Moore R. E. (2015). “Safeguarding Intangible Cultural Heritage Through Youth Employment and Public/Private Partnership”. 2015 Digital Heritage. Kaynak:.
  7. Cemaloğlu N. (2012). “Veri Toplama Teknikleri”. Ed. A. Tanrıöğen, Bilimsel Araştırma Yöntemleri (2012). Ankara.
  8. Chai L. T. (2011). “Culture Heritage Tourism Engineering at Penang: Complete the of “The Pearl of
  9. Orient””. Systems Engineering Procedia 1 (2011) 358-364.
  10. Chhabra D. (2010). Sustainable Marketing of Tourism Cultural and Heritage Tourism. Abingdon 2010.
  11. Cozzani G., Pozzi F., Dagnino F. M., Katos A V. & Katsouli E. F. (2017). “Innovative Technologies for Intangible Cultural Heritage Education Preservation: The Case of i-Treasures”. Personel and Ubiquitous Computing 21/2 (2017) 253-265.
  12. Çalık İ., Kaya F., Akdu U. Sezerel H., Aras G. & Köstepen A. (2013). Gümüşhane İli Turizm Potansiyeli. Gümüşhane 2013.
  13. Çiğdem S. & Emir O. (2016). “Gümüşhane İlinin Prehistoriası ve İlkçağı Üzerine Genel Bir Değerlendirme”.
  14. Eds. B. Nazır & K. Saylan, Gümüşhane Tarihi (2016). Gümüşhane.
  15. Çiğdem S. (2008). Gümüşhane Bölgesi’nin Tarih ve Arkeoloji Araştırmalar. Gümüşhane 2008.
  16. Durovic M. & Lovrentjev S. (2014). “Indicators of Sustainability in Cultural Tourism”. The Macrotheme Review 3/7 (2014) 180-189.
  17. Esfehani M. H. & Albrecht J. N. (2016). “Roles of Intangible Cultural Heritage in Tourism in Natural
  18. Protected Areas”. Journal of Heritage Tourism 13/1 (2016) 15-29.
  19. Gümüşhane Valiliği. (1999). Cumuhuriyetin 75. yılında Gümüşhane. Gümüşhane 1999.
  20. Gümüşhane Valiliği. (2016). Gümüşhane Kültür Envanteri. Gümüşhane 2016.
  21. Günlü E., Pırnar İ. & Yağcı K. (2009). “Preserving Cultural Heritage and Possible Impacts on Regional Development: Case of Izmir”. International Journal of Emerging and Transition Economies 2/2 (2009) 213-229. Kaynak:.
  22. King N. & Horrocks C. (2010). Interviews in Qualitative Research. Croydon 2010.
  23. Lane B. (2009). “Thirty Years of Sustainable Tourism”. Eds. S. Gössling, M. C. Hall & D. B. Weaver, Sustainable Tourism Futures: Perspectives on Systems, Restructuring and Innovations (2009). New York.
  24. Lopez-Guzman T. & Santa-Cruz F. G. (2017). “Visitors’ Experiences with Intangible Cultural Heritage: A Case Study From Cordoba, Spain”. Journal of Heritage Tourism 12/4 (2017) 410-415.
  25. Merriam S. B. (2015). Nitel Araştırma: Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber. (Çev. S. Turan). Ankara 2015.
  26. Mitsche N., Vogt F., Knox D., Cooper I., Lombardi P. & Ciaffi D. (2013). “Intangibles: Enchancing Access to Cities’ Cultural Heritage Through Interpretation”. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research 7/1 (2013) 68-77.
  27. Oğuz M. Ö. (2013). “Terim Olarak Somut Olmayan Kültürel Miras”. Milli Folklor Dergisi 25/100 (2013) 5-13.
  28. Omar H. (2013). The Development of Sustainable Cultural Heritage Tourism in Malaysia: Implication for Planning and Management. Unpublished Doctoral Dissertation. Newcastle University. Newcastle 2013.
  29. Akyüz E. (1995). “Geleneksel Konut Mimarisine İlişkin Kavramlar”. Ege Mimarlık Dergisi 3/17 (1995) 1-3. Kaynak:.
  30. Celi E. M. & Moore R. E. (2015). “Safeguarding Intangible Cultural Heritage Through Youth Employment and Public/Private Partnership”. 2015 Digital Heritage. Kaynak:.
  31. Günlü E., Pırnar İ. & Yağcı K. (2009). “Preserving Cultural Heritage and Possible Impacts on Regional Development: Case of Izmir”. International Journal of Emerging and Transition Economies 2/2 (2009) 213-229. Kaynak:.