Dergiler / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 9 Sayı: 2

Romanos IV Diogenes'in Birliklerine Karşı Tutumu

Romanos IV Diogenes’ Attitude towards his Troops

Antonios Vratımos(SAKARYA UNIVERSITY)
Sayfa
529–537
Yayın Tarihi
2019-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma, imparatorun askerlerine davranışının, onların moralini oldukça olumsuz yönde etkilediğini ve savaşmadan önce Doğu Romalıların savaşı kaybetmelerine neden olduğu sonucuna varmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Romanos Diogenes IV, Bizans tarihinde ilk defa Selçuklular tarafından canlı olarak ele geçirilen bir imparator olarak, Ağustos 1071’de Malazgirt (Ermenistan platosundaki Van Gölü'nün kuzeyindeki ana yer) savaşı ile oldukça iyi tanınmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ordunun ciddi yenilgisindeki sorumluluğu şimdiye kadar modern araş- tırmacılardan hak ettiği değeri bulamamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma, imparatorun askerlerine davranışının, onların moralini oldukça olumsuz yönde etkilediğini ve savaşmadan önce Doğu Romalıların savaşı kaybetmelerine neden olduğu sonucuna varmıştır
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Romanos Diogenes · Alp Arslan · Malazgirt Savaşı

Özet

Romanos Diogenes IV, Bizans tarihinde ilk defa Selçuklular tarafından canlı olarak ele geçirilen bir imparator olarak, Ağustos 1071’de Malazgirt (Ermenistan platosundaki Van Gölü'nün kuzeyindeki ana yer) savaşı ile oldukça iyi tanınmaktadır. Ordunun ciddi yenilgisindeki sorumluluğu şimdiye kadar modern araş- tırmacılardan hak ettiği değeri bulamamıştır. Bu çalışma, askerlerine ve memurlarına yönelik tutumunu incelemekte ve bunun ötesinde Doğu Roma askeri el kitaplarındaki yönergelere uygun olup olmadığını tartışmaktadır. Diogenes'in Türklere karşı yaptığı üç Anadolu kampanyasına da doğrudan katılan Michael Attaleiates’in Historia kitabı, bu konunun ilk kaynağını oluşturmaktadır. Bununla birlikte, önemli bilgiler daha sonra Theodoros Skoutariotes, Constantine Manasses, keşiş George Hamartolos ve Zonaras tarafından yazılan kroniklerde de bulunmaktadır. Bu kronikler çok az çalışılmış ve bazıları hala modern dillerde çevrilmemiştir. Çalışma, imparatorun askerlerine davranışının, onların moralini oldukça olumsuz yönde etkilediğini ve savaşmadan önce Doğu Romalıların savaşı kaybetmelerine neden olduğu sonucuna varmıştır

Abstract

Romanos IV Diogenes is well known for the battle of Mantzikert (August 1071 A.D.), the stronghold lying to the north of Lake Van on the Armenian plateau, given that this was the first time in Byzantine history an emperor was captured alive by the Seljuks. His responsibility for his army’s crushing defeat has not received the attention that it deserves in modern scholarship. This article examines his attitude to his soldiers and officers; and further discusses whether it was in line with the prescriptions found in Byzantine military manuals. The Historia of Michael Attaleiates, a direct participant in all three of Diogenes’ military campaigns in Asia Minor against the Turks, constitutes the main source for this research. Important information is also found in later chronicles that were written by Theodoros Skoutariotes, Constantine Manasses, George – the Monk – Hamartolos, and Zonaras. These chronicles remain little studied and some of them are still un-translated into modern languages. The article concludes that the emperor’s own attitude had a quite negative impact on the morale of his soldiers, and caused the battle to be lost for the Byzantines before it was even fought.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Vratımos, A. (2019). Romanos IV Diogenes'in Birliklerine Karşı Tutumu. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 2, 529–537. https://ajindex.com/articles/1358390

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Beihammer A. D. (2017). Byzantium and the Emergence of Muslim-Turkish Anatolia, ca.1040-1130. London – New York 2017.
  2. Cheynet J.-C. (1980). “Mantzikert: une désastre militaire?”. Byzantion 50 (1980) 410-438.
  3. Cheynet J.-C. (1990). Pouvoir et contestations à Byzance (963-1210). Paris 1990 (Byzantina Sorbonensia 9).
  4. Cheynet J.-C. (1996) “Les arméniens de l’empire en Orient de Constantin X à Alexis Comnène (1059-1081)”. Eds. J.-C. Cheynet et al., L’Arménie et Byzance: histoire et culture. Paris (1996) 67-78.
  5. Dédéyan G. (1975). “L’immigration arménienne en Cappadoce au XIe siècle”. Byzantion 45 (1975) 41-117.
  6. Garsoïan N. G. (1998). “The Problem of Armenian Integration into the Byzantine Empire”. Eds. H. Arhweiler– A. Laiou, Studies on the Internal Diaspora of the Byzantine Empire. Washington D. C. (1998) 53-124.
  7. Haldon J. (2002). “The Krites tou Stratopedou: A New Office for a New Situation?”. Travaux et Mémoires 14 (2002) 279-286.
  8. Cheynet J.-C. (1996) “Les arméniens de l’empire en Orient de Constantin X à Alexis Comnène (1059-1081)”. Eds. J.-C. Cheynet et al., L’Arménie et Byzance: histoire et culture. Paris (1996) 67-78.