Dergiler / Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi / 2015 / Cilt: 30 - Sayı: 3

Çelik alma zamanı ve IBA uygulamasının kareyemiş (Prunus laurocerasus cv. 'KIRAZ') çeliklerinin köklenmesi üzerine etkileri

Effect of cutting time and IBA application on rooting of edible cherry laurel (Prunus laurocerasus cv. 'Kiraz') cuttings

Sayfa
215–220
Yayın Tarihi
2015-12-08
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın sonuçlarına göre karayemişler, Temmuz ayında alınan yapraklı yarı odunsu çeliklere 100 ppm gibi düşük IBA dozu uygulanarak seradaki perlit ortamında ve mistleme altında kolaylıkla çoğaltılabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:“Laz kirazı” veya “taflan” olarak da adlandırılan karayemiş, son yıllarda Türkiye ve bazı Kafkas ülkelerinde popüler olmaya başlayan herdemyeşil bir meyvedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada Prunus laurocerasus türüne ait Kiraz karayemiş çeşidinden farklı zamanlarda alınmış olan yeşil, yarı-odunsu ve odunsu yapraklı çeliklerin köklenmesi üzerine farklı dozlardaki IBA uygulamalarının etkisi araştırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın sonuçlarına göre karayemişler, Temmuz ayında alınan yapraklı yarı odunsu çeliklere 100 ppm gibi düşük IBA dozu uygulanarak seradaki perlit ortamında ve mistleme altında kolaylıkla çoğaltılabilir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Cherry laurel · cutting time · IBA

Özet

“Laz kirazı” veya “taflan” olarak da adlandırılan karayemiş, son yıllarda Türkiye ve bazı Kafkas ülkelerinde popüler olmaya başlayan herdemyeşil bir meyvedir. Bu çalışmada Prunus laurocerasus türüne ait Kiraz karayemiş çeşidinden farklı zamanlarda alınmış olan yeşil, yarı-odunsu ve odunsu yapraklı çeliklerin köklenmesi üzerine farklı dozlardaki IBA uygulamalarının etkisi araştırılmıştır. Ekim, Aralık, Şubat ve Temmuz aylarının ilk yarısında ve farklı odunlaşma aşamalarında alınan çelikler 5 farklı dozda (0, 50, 100, 500 ve 100 ppm) IBA uygulanmıştır. Çelikler sera şartlarında alttan ısıtmalı tavalardaki perlit içerisinde ve mistleme altında köklendirilmiştir. Temmuz ayında alınan yarı odunsu çelikler köklenme, fidan randımanı ve yaşama oranı bakımından %100’lük başarı göstermiştir. Köklenme derecesi ise Aralık ayında alınan çeliklerde 7.72 ile en yüksek olmuştur. 100 ppm IBA dozu gerek köklenme (%96.44), gerek fidan randımanı (%90.22) gerekse yaşama oranı bakımından en yüksek değerleri vermiştir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre karayemişler, Temmuz ayında alınan yapraklı yarı odunsu çeliklere 100 ppm gibi düşük IBA dozu uygulanarak seradaki perlit ortamında ve mistleme altında kolaylıkla çoğaltılabilir.

Abstract

Cherry laurel known as “karayemiş”, “laz cherry” or “taflan”, is a popular evergreen racemes fruit in Turkey and some other Caucasus countries. In this study, cherry laurel variety ‘Kiraz’ was propagated with hardwood, semi-hardwood and softwood cuttings with half leaf and effect of IBA application on rooting ability was determined. Cuttings with different lignification phase were collected from October, December, February (hardwood cuttings), May (softwood cuttings) and June (semi-hardwood cuttings) between 15th to 20th days and subjected to 0, 50, 100, 500 and 1000 ppm Indolebutryicacid (IBA). Cuttings were planted in bottom heated trays with perlite and over misting under greenhouse conditions. The percentages of rooting (100%), rootling (100%) and mortality (100%) were the highest at July’s semi-hardwood cuttings while rooting degree was the highest at December hardwood cuttings (7.72). 100 ppm IBA concentration gave the highest ratios of rooting (96.44%), first grade rootling (90.22%) and mortality rate (84.89%). These results suggest that cherry laurel varieties could be easily propagated easily by July’s semi hardwood cuttings subjected to 100 ppm IBA in perlite has bottom heating under greenhouse conditions with misting.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇELİK, H., İSLAM, A., KALKIŞIM, Ö. (2015). Çelik alma zamanı ve IBA uygulamasının kareyemiş (Prunus laurocerasus cv. 'KIRAZ') çeliklerinin köklenmesi üzerine etkileri. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 3, 215–220. https://ajindex.com/articles/135758

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Adams, G. 1984. Propagation and cultivation of Prunus laurocerasus 'Schipkaensis'. Combined Proc., Int. Plant Propagators' Society, 33: 547-550.
  2. Alexandrov, P., Bogdanov, B. 1988. Characteristics of the root formation of Laurocerasus officinalis Roem. Acta Hort., 226(1): 355-361. Anonymous. 2014. Plants for a future. Prunus laurocerasus. http://www.pfaf.org.
  3. Attenburrow, D.C. 1981. Propagation of shrubs using blocking composts. Combined Proc., Int. Plant Propagators' Society, 30: 15p. Ayaz, F.A., Kadioglu, A., Reunanen, M., Var, M. 1997. Phenolic acid and fatty acid composition in the fruits of Laurocerasus officinalis Roem and its cultivars, J. of Food Comp. and Analy., 10: 350–357.
  4. Baytop, T. 1984. Therapy with medicinal plants in Turkey (past and present). Istanbul: Istanbul University Publication No. 3255. Beyhan, O. 2010. A study on selection of promising native cherry laurel (Prunus laurocerasus L.) genotypes from Sakarya-Turkey. The J. of Animal and Plant Sci., 20(4): 231-233.
  5. Bostan, S.Z. 2001. Pomological traits of “Su” cherry laurel. Journal of the American Pomological Society, 55(4): 215–217.
  6. Bragt, J.V., Gelder, H.V., Pierik, R.L.M. 1976. Rooting of shoot cuttings of ornamental shrubs after immersion in auxin-containing solutions. Scientia Hort., 4(1): 91-94.
  7. Browicz, K. 1972.
  8. Laurocerasus Duhamel. In Davis, P. H. (Ed.), Flora of Turkey and The East Aegean Islands. Edinburgh University Press., 4: 6–8.
  9. Colak, A., Ozen, A., Dincer, B., Güner, S., Ayaz, F.A. 2005. Diphenolases from two cultivars of cherry laurel (Laurocerasus officinalis Roem.) fruits at an early stage of maturation. Food Chem., 90(4): 801-807.
  10. Celik, F., Ercisli S., Yılmaz, O.S., Hegedus, A. 2011. Estimation of certain physical and chemical fruit characteristics of various cherry laurel (Laurocerasu officinalis Roem.) genotypes. Hort Sci., 46(6): 924-927.
  11. Davis, T.D., Walser R.H., Soerensen, K., Sankhla, N. 1986. Rooting and subsequent growth of cuttings treated with paclobutrazol. Plant Propagator, 32(1): 7-9.
  12. Dinter, B.J.F., Eaton, G.W. 1976. Effect of nutrients in the rooting medium on the rooting ability of cuttings. Plant Propagator, 22(4): 10-13.
  13. Dudas, S., Pohajda, I., Segula, S., Varga, S., Andrakovic, J. 2014. Effect of cutting severance date on rooting success and Bio-algeen S-90 application on further growth of cherry laurel Prunus laurocerasus L. 3rd VIVUS Conf., 582-587.
  14. Ercisli, S. 2004. A short review of the fruit germplasm resources of Turkey. Genetic Res. and Cro