Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu makalede Ömer Seyfettin’in nesirlerinde skolastik kavramına yüklenen anlam ve Türkçenin sadeleşmesi yolunda Tanzimat’tan 20. asrın ilk çeyreğine kadar Türk edebiyatçılarının Türkçe ile irtibatları Ömer Seyfettin’in eleştiri ve tespitleri ile görülecektir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Ömer Seyfettin’in 1911’de Genç Kalemler dergisinde yayımladığı “Yeni Lisan” makalelerinde Türkçenin sadeleşmesi yolunda bir program ilan ettiği bilinir. Halkın anlamadığı ya da kullanmayı tercih etmediği kelimelerin edebiyat dilinden uzaklaştırılması, Arapça ve Farsça hâkimiyetinden Türkçenin kurtarılması, İstanbul Türkçesinin esas alınması gibi birtakım tekliflerin ileri sürüldüğü bu program Ömer Seyfettin tarafından dönemin başka mecralarında da söz konusu edilmiştir. Bu mecralardaki yazılarda dikkat çeken kavramlardan biri de skolastiktir. Ömer Seyfettin, skolastik edebiyat, skolastik dil, Enderun edebiyatı, Enderun argosu, divan zihniyeti, ümmetçi-dinî edebiyat türünden ifadelerle klasik Türk edebiyatının şiirde ve nesirde Arapça, Farsça kelimelerin ağırlığında “anlaşılmaz” bir dil kullanan edebiyatçılarını eleştirir. Bu eleştirilerin merkezinde skolastik kavramı vardır. Bu makalede Ömer Seyfettin’in nesirlerinde skolastik kavramına yüklenen anlam ve Türkçenin sadeleşmesi yolunda Tanzimat’tan 20. asrın ilk çeyreğine kadar Türk edebiyatçılarının Türkçe ile irtibatları Ömer Seyfettin’in eleştiri ve tespitleri ile görülecektir.
Abstract
It is known that Ömer Seyfettin announced a program for the simplification of Turkish in his "Yeni Lisan" articles published in Genç Kalemler magazine in 1911. This program, which put forward some proposals such as removing words that the public did not understand or did not prefer to use from the literary language, saving Turkish from the dominance of Arabic and Persian, and taking Istanbul Turkish as the basis, was also mentioned by Ömer Seyfettin in other magazines of the period. One of the concepts that attracts attention in these articles is scholastic. With expressions such as scholastic literature, scholastic language, Enderun literature, Enderun slang, divan mentality, and ummahreligious literature, Ömer Seyfettin criticizes the literary figures of classical Turkish literature who use an "incomprehensible" language with the predominance of Arabic and Persian words in poetry and prose. At the center of these criticisms is the concept of scholasticism. In this article, the meaning attributed to the concept of scholasticism on the path to the simplification of Turkish in Ömer Seyfettin's prose, and the relations of Turkish writers with Turkish from the Tanzimat to the first quarter of the 20th century will be seen through Ömer Seyfettin's criticisms and observations.