Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, uzlaşının içeriksel mutabakattan çok TBMM-merkezli süreç tasarımı, aşamalılık, koşulluluk, kurumsal güvence ve teknik-uygulama dili çevresinde kurulduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, TBMM bünyesinde yürütülen Terörsüz Türkiye Milli Dayanışma ve Kardeşlik Komisyonu sürecinde üretilen siyasal uzlaşı dilini parlamenter bir söylem alanı olarak incelemektedir. Komisyon sürecinde yer alan siyasi partilerin Komisyona sundukları raporlar ile bu raporlardan üretilen MAXQDA kod dağılımları, kod ilişkileri ve temsilî doğrudan alıntılar tek bir ampirik veri kümesi olarak çözümlenmektedir. Araştırma, çok aşamalı nitel kodlama ile kod frekansları ve kodlar arası ilişkiler analizini birlikte kullanmaktadır. Bulgular, uzlaşının içeriksel mutabakattan çok TBMM-merkezli süreç tasarımı, aşamalılık, koşulluluk, kurumsal güvence ve teknik-uygulama dili çevresinde kurulduğunu göstermektedir. Buna karşılık kırmızı çizgiler, kriminalizasyon, yaftalama ve niyet okuma gibi söylemler müzakere alanını daraltmaktadır. Makale, parlamenter siyasetin ortak çözüm içeriklerinden ziyade ortak müzakere zeminleri ürettiğini, ancak bu zeminin söylemsel dışlama pratikleri nedeniyle kırılgan kaldığını ileri sürmektedir.
Abstract
This article examines the language of political consensus produced in the Grand National Assembly of Türkiye (GNAT) commission process as a parliamentary discursive field. It analyzes nine party reports together with MAXQDA code frequencies, code relations, and representative quotations as a single empirical corpus. The study combines multi-stage qualitative coding with frequency and co-occurrence analysis. The findings show that consensus emerges less through substantive agreement than through GNAT-centred process design, gradualism, conditionality, institutional guarantees, and a technical-administrative language. By contrast, red lines, criminalisation, labelling, and suspicion-producing discourse narrow the space of negotiation. The article argues that parliamentary politics generates shared grounds of negotiation rather than a common substantive project, yet this ground remains fragile because exclusionary discourse repeatedly redraws the boundaries of legitimate negotiation.