Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç olarak, tek başına uygulanan core antrenmanı orta düzeyde performans gelişimleri sağlarken, core egzersizlerinin dar alan oyunlarıyla birleştirilmesi anaerobik güç ve aerobik kapasitede daha üstün gelişimler sağlamış, buna daha yüksek algılanan zorlanma yanıtları eşlik etmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmanın amacı, genç futbolcularda 8 haftalık core antrenmanı ile dar alan oyunlarıyla kombine edilmiş core antrenmanının sprint, yön değiştirme (COD), dikey sıçrama (CMJ), tekrarlı anaerobik sprint testi (RAST) ve aralıklı aerobik dayanıklılık (30-15 VIFT) performansı üzerindeki etkilerini karşılaştırmaktır. Türkiye Futbol Federasyonu Gelişim Ligi U17 kategorisinde mücadele eden yirmi dört erkek futbolcu (17,17 ± 0,48 yıl), Core Antrenman Grubu’na (CG; n = 12) veya Kombine Core ve Dar Alan Oyunları Grubu’na (CCSSG; n = 12) rastgele atanmıştır. Performans değerlendirmeleri; 10 m ve 30 m sprint testleri, Illinois çeviklik testi, countermovement jump (CMJ), anaerobik güç için Running-Based Anaerobic Sprint Test (RAST), maksimal koşu hızı (VIFT) için 30–15 Intermittent Fitness Test, tahmini VO₂max ve algılanan zorluk derecesi (AZD) ölçümlerini içermiştir. Veriler two-way mixed ANOVA ile analiz edilmiştir. Her iki grup da sprint performansı, countermovement jump yüksekliği ve zirve anaerobik güçte anlamlı gelişmeler göstermiştir (p < 0,05). Bununla birlikte, kombine antrenman grubu anaerobik güç değişkenlerinde (zirve, ortalama ve minimum; ηp² = 0,38–0,51), VIFT’de (p = 0,003), tahmini VO₂max’ta (p = 0,001) ve AZD yanıtlarında (p = 0,033) tek başına core antrenmanı grubuna kıyasla daha yüksek adaptasyonlar göstermiştir. Çeviklik performansı yalnızca kombine antrenman grubunda anlamlı düzeyde gelişmiştir (p = 0,038). Sprint performansı, countermovement jump ve yorgunluk indeksi açısından anlamlı zaman × grup etkileşimi bulunmamıştır. Sonuç olarak, tek başına uygulanan core antrenmanı orta düzeyde performans gelişimleri sağlarken, core egzersizlerinin dar alan oyunlarıyla birleştirilmesi anaerobik güç ve aerobik kapasitede daha üstün gelişimler sağlamış, buna daha yüksek algılanan zorlanma yanıtları eşlik etmiştir. Bu bulgular, söz konusu kombine yaklaşımın elit genç futbolcularda fiziksel gelişimin bütüncül olarak desteklenmesinde daha etkili olabileceğini göstermektedir.
Abstract
The aim of this study was to compare the effects of 8-week core training alone versus core training combined with small-sided games on sprint, change of direction (COD), vertical jump (CMJ), repeated anaerobic sprint test(RAST), and intermittent aerobic endurance (30-15 VIFT) performance in young soccer players. Twenty-four male athletes (17.17 ± 0.48 years) competing in the TFF Development League U17 were randomly assigned to either the Core Training Group (CG; n = 12) or the Combined Core and Small-Sided Games Group (CCSSG; n = 12). Performance assessments included 10 m and 30 m sprint tests, the Illinois agility test, countermovement jump, the Running-Based Anaerobic Sprint Test for anaerobic power, the 30–15 Intermittent Fitness Test for maximal running speed (VIFT), estimated VO₂max, and ratings of perceived exertion (RPE). Data were analyzed using a two-way mixed ANOVA. Both groups demonstrated significant improvements in sprint performance, countermovement jump height, and peak anaerobic power (p < 0.05). However, the combined training group showed significantly greater adaptations than the isolated core group in anaerobic power variables (peak, average, and minimum; ηp² = 0.38–0.51), VIFT (p = 0.003), estimated VO₂max (p = 0.001), and RPE responses (p = 0.033). Agility performance improved significantly only in the combined training group (p = 0.038). No significant time × group interactions were observed for sprint performance, countermovement jump, or fatigue index. Overall, although isolated core training elicited moderate performance gains, integrating core exercises with small-sided games resulted in superior improvements in anaerobic power and aerobic capacity, accompanied by higher perceived exertion responses, indicating that this combined approach may be more effective for holistic physical development in elite youth soccer players.