Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİşte bu metin evin ahvalini fıkhî metinler ekseninde nispeten tasvirî yöntemle psikolojik, sosyolojik ve hikemî boyutlarıyla ele almayı denemektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
İnsan medeniyyetün bi’tab‘ olarak fertten cemiyete doğru bir akışın içerisinde yol alır. Bu akış belli duygulanım, gereksinim, norm ve formları gerekli kılar. İnsan, maddî gereksinimleri yanında duygulanım tarafını da beslemek durumundadır. Bunların tahakkuk edeceği ev, aile, mahalle, şehir denilen ontolojik zemin doğal olarak zamanla ortaya çıkar. Bu zemin kendi bilgi, görgü, gelenek gibi epistemik form ve normları üretir. Normlar, müdebbir denilen belli bir kudret eliyle icra ve tedbir edilir. Ortaya bir yönetişim süreci çıkar. Bir akit olarak evlilik kurumu sadece tarafların birbirlerine el ve gönül verme, irade beyanında bulunma süreçlerini aşıp tarafların birinci ve ikinci dereceden akrabalarının da katılmasından ibaretmiş gibi görünse de aslında akdin fiziki taraflarına ilave olarak ayrıca ve özellikle akde dâhil olan metafizik üst iradeyi dikkatten kaçırmamak gerekir. Akde dâhil olan bu üst metafizik ilke yüce Yaratıcının akde katmış olduğu maddi ve manevi bağdır. İşte bu metin evin ahvalini fıkhî metinler ekseninde nispeten tasvirî yöntemle psikolojik, sosyolojik ve hikemî boyutlarıyla ele almayı denemektedir.
Abstract
Human civilization, by its very nature, proceeds in a flow from the individual toward society. This flow necessitates certain emotions, needs, norms, and forms. Alongside material requirements, the human being must also cultivate his affective dimension. The ontological grounds upon which these dimensions are realized—namely the household, the family, the neighborhood, and the city—naturally emerge over time. These grounds, in turn, generate their own epistemic forms and norms, such as knowledge, experience, and tradition. Norms are enforced and regulated through a certain authority referred to as mudabbir (administrator or governor). Thus, a process of governance takes shape. Marriage, as a covenant (ʿaqd), is not merely a matter of the parties committing themselves with both hand and heart, nor of the participation of their first- and second-degree relatives, but in addition to the tangible dimensions of the covenant, one must not overlook the transcendent metaphysical will that is incorporated into it. This metaphysical principle is the material and spiritual bond instilled in the covenant by the Exalted Creator. Accordingly, the present study seeks to examine the conditions of the household within the framework of juristic texts (fiqh), from legal, ontological, epistemic, psychological, sociological, and philosophical (ḥikmī, wisdom-oriented) perspectives.