Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAyrıca müellifin hayatı ve eserleri hakkında kısaca bilgi verilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Osmanlı Devletinin son dönemlerinde Kayseri’de yaşamış olan Gözübüyükzâde İbrahim Efendi, başta Arap dili olmak üzere mantık, kelam, tefsir gibi alanlarda eserler kaleme almış bir Osmanlı âlimidir. Elli yıla yakın bir süre, kendi adıyla meşhur olan medresesinde başmüderris olarak aralarında değerli âlimlerin de bulunduğu beş yüzden fazla öğrenci yetiştirip icâzet vermiştir. Sayısı elli beş civarında olan ve daha çok ders kitabı mahiyetinde yazdığı eserler başta Süleymaniye Kütüphanesi olmak üzere Manisa ve Çorum gibi farklı kütüphanelerde yazma ve matbu olarak mevcuttur. Müellifin, başında “Besmele”, “Hamdele” ve “Tasliye” risâlelerinin de bulunduğu otuz kadar Arapça risâlesi Mecmûʿatü’l-Kavâʿid adı ile basılmıştır (İstanbul 1259). Eser daha sonra müellifin bir mukaddime ve bir risalesinin eklenmesiyle Mecmûʿatü’r-Resâʾil başlığıyla ikinci defa yayımlanmıştır (İstanbul 1274). Çalışmamızın konusu olan Tasliye risalesi bu mecmuada yer alan, Hz. Peygamber’e (a.s.) salat getirmenin önemini ve anlamını açıklayan ve bu ifadeyi gramer bakımından da ele alan Arapça bir risaledir. Çalışmamızda risale öncelikle tercüme edilmiş, sonra da kaynaklar eşliğinde değerlendirilmesi yapılmıştır. Ayrıca müellifin hayatı ve eserleri hakkında kısaca bilgi verilmiştir.
Abstract
Gözübüyükzâde İbrahim Efendi, who lived in Kayseri in the last periods of the Ottoman Empire, is an Ottoman scholar who wrote works in the fields of logic, theology, and tafsir, especially in the Arabic language. For nearly fifty years, as the chief professor at the famous madrasa named after him, he educated and granted permission to more than five hundred students, including valuable scholars. His works, which number around fifty-five and are mostly textbooks, are available in manuscript and printed form in various libraries, primarily in the Süleymaniye Library, as well as in Manisa and Çorum. The author's thirty Arabic treatises, including the treatises "Besmele", "Hamdele" and "Tasliye", were published under the name Mecmûʿatü'l-Kavâʿid (Istanbul 1259). The work was later published for the second time under the title of Mecmûʿatü’r-Resâʾil, with the addition of an introduction and a treatise by the author (Istanbul 1274). The Tasliye treatise, which is the subject of our study, is an Arabic treatise included in this journal, which explains the importance and meaning of sending blessings to the Prophet and also examines this expression in terms of grammar. In our study, the treatise was first translated and then evaluated with the help of sources. In addition, brief information about the author's life and works was given.