Siyaset yapma kavramı oldukça geniş bir anlam ifade ettiği için bu makalede devlet memurluğu kavramı, devlet memurlarının hakları, ödevleri ve yükümlülükleri, devlet memurlarının siyasi faaliyette bulunma yasağının kapsamı ve son olarak da memurların siyaset yapma yasağı kapsamında bir takım değerlendirmeler yapılmaktadır
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Siyasal haklar, insan haklarının tarihsel evrimi içerisinde güvence altına alınan en temel haklardan biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İdarenin en önemli görevlerinden biri olan kamu hizmetlerini yerine getirebilmesi için ihtiyaç duyduğu kişiler olan memurlar ise genel anlamda en temel insan haklarından biri olan siyaset yapma hakkından mahrum olma durumu ile karşı karşıyadır.
💡
Sonuç & Katkı:Siyaset yapma kavramı oldukça geniş bir anlam ifade ettiği için bu makalede devlet memurluğu kavramı, devlet memurlarının hakları, ödevleri ve yükümlülükleri, devlet memurlarının siyasi faaliyette bulunma yasağının kapsamı ve son olarak da memurların siyaset yapma yasağı kapsamında bir takım değerlendirmeler yapılmaktadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Memur · Kamu Görevlisi · Siyasi Faaliyet
Özet
Siyasal haklar, insan haklarının tarihsel evrimi içerisinde güvence altına alınan en temel haklardan biridir. İdarenin en önemli görevlerinden biri olan kamu hizmetlerini yerine getirebilmesi için ihtiyaç duyduğu kişiler olan memurlar ise genel anlamda en temel insan haklarından biri olan siyaset yapma hakkından mahrum olma durumu ile karşı karşıyadır. Siyaset yapma kavramı oldukça geniş bir anlam ifade ettiği için bu makalede devlet memurluğu kavramı, devlet memurlarının hakları, ödevleri ve yükümlülükleri, devlet memurlarının siyasi faaliyette bulunma yasağının kapsamı ve son olarak da memurların siyaset yapma yasağı kapsamında bir takım değerlendirmeler yapılmaktadır
AKILLIOĞLU, T. (2002). Düşünce ve Anlatım Özgürlüğü ve Kamu Görevlileri. M. Gülmez (Edt.), İnsan Hakları ve Kamu Görevlileri İçinde (s. 25-34). Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No: 243. AKHUNDOVA, J. (2013). Rusya Kamu Yönetiminde Etik Konularına Bakış: Hukuki-Normatif ve Söylem İçerik Analizi, Avrasya İncelemeleri Dergisi (AVİD), II(2), 335-355.
AKINCI, S. (2014). Siyasal Katılım Düzeyleri Üzerine Bir İnceleme. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 33- 45. AKYÜZ, Ü. (2009). Siyaset ve Ahlak. Yasama Dergisi, 11, 93-129.
ALBAYRAK, S. O. (2016). ABD Kamu Personel Rejiminde Esnek İstihdam (At-Will Employment) Eğilimi. Mülkiye Dergisi, 40(2), 43-66.
ARTUK, E., GÖKCEN, A., & YENİDÜNYA, C. (2005). Ceza Hukuku Özel Hükümler. Ankara:
Turhan Kitabevi.
ATAY, E. E. (2012).
İdare Hukuku, Ankara:
Turhan Kitapevi. AYDIN, H. (2010). Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi Kavramı. Ankara Barosu Dergisi, 68(1), 109-128.
BİLGE, M. (2012). Gelenekselden Moderne Etik ve Siyaset. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 8(15), 97-108.
BUCAKTEPE, A. (2014). Devlet Memurluğu ve Memurların Değerlendirilmesi üzerine Düşünceler. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi XVIII (3-4), 459-489.
COŞKUN, B. & PANK YILDIRIM, Ç. (2019). “696 Sayılı KHK ve 7079 Sayılı Kanunun Türkiye’de Kamu Sektörü İstihdamına Etkisi”, IV. Uluslararası Girişimcilik, İstihdam ve Kariyer Kongresi Bildiri Kitabı (Ed: M. Marangoz ve A. Fırat), Cilt: I, 84-96.
ÇELİK, A. & MARDİNLİ, İ. (2018). Yerel Seçilmişlerin Bürokrasi–Siyaset İlişkisine Bakışı: Şanlıurfa Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 1(1), 37-55.ÇAPAR, S. (2010). Almanya’da Kamu Personel Sistemi. Türk İdare Dergisi, 82(466), 47-63.
ÇELİK, Ö. ve Aksan, G. (2011). “Demokrasi ve Bürokrasi Arasındaki Gerilim Temelinde Türk Hukukundaki Bazı Düzenlemelere Genel Bir Bakış”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: XV, Sayı: 2, 189-214.
ÇİTCİ, O. (2002). Siyasal Haklar ve Kamu Görevlileri. M. Gülmez (Edt.), İnsan Hakları ve Kamu Görevlileri İçinde (s. 89-110). Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No: 243. DEMİR, M. (2018). Siyasal İletişim: Kavramsal Bir Derleme. International Journal of Art, Culture and Communication. I(1), 79-104.
ERSÖZ, K. (2016). Devlet Memurlarının Siyaset Yapma Yasağı ve Değerlendirilmesi. TAAD 7(26), 71-102.
GÖKCAN, T., H., & Artunç, M. (2012). Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi ve Özel Soruşturma Usulleri, Ankara:
Seçkin Yayınları.
GÖKÇE, F., A., Özdemirci, İ., & Ceylan, H. İ. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Siyasal Katılım Seviyesi: Kilis 7 Aralık Üniversitesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(27), 289-319.
GÜLDİKEN, N. (1996). Toplum Bilimsel Boyutuyla Siyasal Katılım. Sivas: Dilek Ofset Matbaacılık.HEYWOOD, A. (2012).
Siyasetin Temel Kavramları, Ankara:
Adres Yayınları.
KALAYCIOĞLU, E. (1983). Karşılaştırmalı Siyasal Katılma-Siyasal Eylemin Kökenleri Üzerine Bir inceleme. İstanbul:
Gür-Ay Matbaası. KARAKAYA, İ. (2019). Rusya’da Kamu Personel Sisteminin Dönüşümü. Yayınlanmamış Yüksek Lisan Tezi, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uşak. KAPANİ, M. (1997). Politika Bilimine Giriş, 9. Baskı,
SELÇUK, S. (1997). Memur Yargılaması Hakkında. İstanbul:
TÜSİAD Yayınları Türk Ceza Kanunu, Kanun No.: 5237 Kabul Tarihi: 26.9.2004
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Kanun No.: 2709, Kabul Tarihi: 7.11.1982. Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Kanunu, Kanun No: 6701, Kabul Tarihi: 06.04.2016.
UZUNÇARŞILI, H. İ. (1988). Osmanlı Devleti Teşkilatından Kapukulu Ocakları 1-2, Ankara:
AKILLIOĞLU, T. (2002). Düşünce ve Anlatım Özgürlüğü ve Kamu Görevlileri. M. Gülmez (Edt.), İnsan Hakları ve Kamu Görevlileri İçinde (s. 25-34). Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No: 243. AKHUNDOVA, J. (2013). Rusya Kamu Yönetiminde Etik Konularına Bakış: Hukuki-Normatif ve Söylem İçerik Analizi, Avrasya İncelemeleri Dergisi (AVİD), II(2), 335-355.
AKINCI, S. (2014). Siyasal Katılım Düzeyleri Üzerine Bir İnceleme. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 33- 45. AKYÜZ, Ü. (2009). Siyaset ve Ahlak. Yasama Dergisi, 11, 93-129.
ALBAYRAK, S. O. (2016). ABD Kamu Personel Rejiminde Esnek İstihdam (At-Will Employment) Eğilimi. Mülkiye Dergisi, 40(2), 43-66.
ARTUK, E., GÖKCEN, A., & YENİDÜNYA, C. (2005). Ceza Hukuku Özel Hükümler. Ankara:
Turhan Kitabevi.
ATAY, E. E. (2012).
İdare Hukuku, Ankara:
Turhan Kitapevi. AYDIN, H. (2010). Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi Kavramı. Ankara Barosu Dergisi, 68(1), 109-128.
BİLGE, M. (2012). Gelenekselden Moderne Etik ve Siyaset. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 8(15), 97-108.
BUCAKTEPE, A. (2014). Devlet Memurluğu ve Memurların Değerlendirilmesi üzerine Düşünceler. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi XVIII (3-4), 459-489.
COŞKUN, B. & PANK YILDIRIM, Ç. (2019). “696 Sayılı KHK ve 7079 Sayılı Kanunun Türkiye’de Kamu Sektörü İstihdamına Etkisi”, IV. Uluslararası Girişimcilik, İstihdam ve Kariyer Kongresi Bildiri Kitabı (Ed: M. Marangoz ve A. Fırat), Cilt: I, 84-96.
ÇELİK, A. & MARDİNLİ, İ. (2018). Yerel Seçilmişlerin Bürokrasi–Siyaset İlişkisine Bakışı: Şanlıurfa Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 1(1), 37-55.ÇAPAR, S. (2010). Almanya’da Kamu Personel Sistemi. Türk İdare Dergisi, 82(466), 47-63.
ÇELİK, Ö. ve Aksan, G. (2011). “Demokrasi ve Bürokrasi Arasındaki Gerilim Temelinde Türk Hukukundaki Bazı Düzenlemelere Genel Bir Bakış”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: XV, Sayı: 2, 189-214.
ÇİTCİ, O. (2002). Siyasal Haklar ve Kamu Görevlileri. M. Gülmez (Edt.), İnsan Hakları ve Kamu Görevlileri İçinde (s. 89-110). Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No: 243. DEMİR, M. (2018). Siyasal İletişim: Kavramsal Bir Derleme. International Journal of Art, Culture and Communication. I(1), 79-104.
ERSÖZ, K. (2016). Devlet Memurlarının Siyaset Yapma Yasağı ve Değerlendirilmesi. TAAD 7(26), 71-102.
GÖKCAN, T., H., & Artunç, M. (2012). Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi ve Özel Soruşturma Usulleri, Ankara:
Seçkin Yayınları.
GÖKÇE, F., A., Özdemirci, İ., & Ceylan, H. İ. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Siyasal Katılım Seviyesi: Kilis 7 Aralık Üniversitesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(27), 289-319.
GÜLDİKEN, N. (1996). Toplum Bilimsel Boyutuyla Siyasal Katılım. Sivas: Dilek Ofset Matbaacılık.HEYWOOD, A. (2012).
Siyasetin Temel Kavramları, Ankara:
Adres Yayınları.
KALAYCIOĞLU, E. (1983). Karşılaştırmalı Siyasal Katılma-Siyasal Eylemin Kökenleri Üzerine Bir inceleme. İstanbul:
Gür-Ay Matbaası. KARAKAYA, İ. (2019). Rusya’da Kamu Personel Sisteminin Dönüşümü. Yayınlanmamış Yüksek Lisan Tezi, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uşak. KAPANİ, M. (1997). Politika Bilimine Giriş, 9. Baskı,
SELÇUK, S. (1997). Memur Yargılaması Hakkında. İstanbul:
TÜSİAD Yayınları Türk Ceza Kanunu, Kanun No.: 5237 Kabul Tarihi: 26.9.2004
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Kanun No.: 2709, Kabul Tarihi: 7.11.1982. Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Kanunu, Kanun No: 6701, Kabul Tarihi: 06.04.2016.
UZUNÇARŞILI, H. İ. (1988). Osmanlı Devleti Teşkilatından Kapukulu Ocakları 1-2, Ankara: